Kind of Blue
| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Miles Davis | ||||
| Wydany |
17 sierpnia 1959 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
2 marca, 22 kwietnia 1959 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
55:16 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
Irving Townsend | |||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Kind of Blue – album studyjny Milesa Davisa wydany w 1959 roku. Zapoczątkował epokę jazzu modalnego.
W 2003 album został sklasyfikowany na 12. miejscu listy 500 albumów wszech czasów dwutygodnika „Rolling Stone”[11]. Na liście 100 najlepszych albumów jazzowych został sklasyfikowany na 1. miejscu.
Powstanie
Jak to miał w zwyczaju, Davis zwołał wszystkich członków zespołu do studia nagraniowego. Nie mieli oni pojęcia, co będą nagrywać. Sam Davis miał zaledwie kilka akordów i pomysłów na melodię. Muzycy rozstawili instrumenty, Davis dał wszystkim wskazówki dotyczące każdego z utworów i zaczęli nagrywać. Ta praktyka przyjęła się również podczas nagrywania albumu Bitches Brew. Davis uważał, że dawanie wskazówek i robienie niewielkiej próby, albo rezygnowanie z niej kazało muzykom skupić się bardziej na utworach i innych członkach zespołu. I chociaż rezultaty były imponujące, legenda, jakoby cały album został nagrany za jednym podejściem, jest nieprawdziwa. Tylko „Flamenco Sketches” udało się nagrać w całości za pierwszym razem.
Album ten jest jednym z najdoskonalszych przykładów zbiorowej improwizacji utrzymanej jeszcze w ramach tonalności.
- „So What” jest utworem 16-taktowym rozwijającym się ze wstępu na bas i perkusję w wolnym (ang. free) stylu.
- „Freddie Freeloader” jest 12-taktowym bluesem, który wywiera wrażenie dzięki swojej prostocie.
- „Blue in Green” rozpoczyna się jako utwór 4-taktowy jednak wkrótce staje się 10-taktowcem o specyficznej kolistej formie.
- „Flamenco Sketches” – ewidentne przygotowanie do albumu Sketches of Spain – jest 12-taktowym bluesem jednak utrzymanym w rytmie na 6/8.
- „All Blues” to 12-taktowy blues w metrum 6/8 z czterotaktową wstawką na akordzie G7 występującą po każdym solo.
Album Kind of Blue nagrany został w momencie, kiedy odbiorcy oczekiwali zmian. Big bandy gwałtownie traciły popularność. Wydawało się, że bebop się skończył. Album Davisa został wydany w tym samym roku, kiedy nagrana została rewolucyjna płyta Ornette’a Colemana The Shape of Jazz to Come, która wyniosła jazz poza bebop.
Kind of Blue stał się najlepiej sprzedającym albumem w karierze Milesa Davisa. W 2009 roku z okazji pięćdziesiątej rocznicy powstania płyty pojawiło się jubileuszowe wznowienie: „Kind of Blue: 50th Anniversary Collector’s Edition”.
W 2023 nagrania w Polsce uzyskały status dwukrotnie platynowej płyty[12].
Muzycy
- Miles Davis – trąbka
- Cannonball Adderley – saksofon altowy
- John Coltrane – saksofon tenorowy
- Wynton Kelly – fortepian (tylko na Freddie Freeloader)
- Bill Evans – fortepian
- Paul Chambers – kontrabas
- Jimmy Cobb – perkusja
Lista utworów
1. "So What" 9:22 2. "Freddie Freeloader" 9:46 3. "Blue in Green" 5:37 4. "All Blues" 11:33 5. "Flamenco Sketches" 9:26 6. "Flamenco Sketches (alternatywna wersja)" (brak na oryginalnym longplayu) 9:32 55:16
Miejsca na listach przebojów
- Billboard Music Charts (Ameryka Północna)
- 1977 Jazz Albums No. 37
- 1987 Top Jazz Albums No. 10
- 2001 Top Internet Albums No. 14
Uwagi
Przypisy
- ↑ Album of the Year: Miles Davis – Kind of Blue. Album of the Year. [dostęp 2026-09-23]. (ang.).
- ↑ Doug Collette: Miles Davis: Kind of Blue. All About Jazz. [dostęp 2026-09-24]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine: Kind of Blue – Miles Davis. AllMusic. [dostęp 2026-09-23]. (ang.).
- ↑ Greg Sandow: Death of the Cool. Entertainment Weekly. [dostęp 2026-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-28)]. (ang.).
- ↑ Erich Renz: Miles Davis – Kind Of Blue. laut.de. [dostęp 2026-09-24]. (niem.).
- ↑ Ryan Schreiber: Miles Davis, Kind of Blue. Pitchfork Media. [dostęp 2026-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-06-06)]. (ang.).
- ↑ John Crosby: Miles Davis, Kind Of Blue. Q. [dostęp 2026-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-12-06)]. (ang.).
- ↑ John Swenson: The Rolling Stone Jazz Record Guide – Miles Davis. New York: Rolling Stone Press, 1985, s. 58. ISBN 0-394-72643-X. OCLC 1036938260. (ang.).
- ↑ (red.) Nathan Brackett, (red.) Christian Hoard: The New Rolling Stone Album Guide – Miles Davis. Wyd. 4. New York: Simon & Schuster, 2004, s. 214–219. ISBN 0-7432-0169-8. LCCN 2004058905. (ang.).
- ↑ FlawedPerfection: Miles Davis – Kind of Blue. Sputnikmusic. [dostęp 2026-09-24]. (ang.).
- ↑ Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums. rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-01-21)]. (ang.).
- ↑ Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty [online], OLiS [dostęp 2023-03-15].