Ksenokrates
Ksenokrates z Chalcedonu (ur. ok. 396 p.n.e., zm. 314 p.n.e.[1]) – grecki filozof, trzeci po Platonie i Speuzypie scholarcha Akademii. Kierował Akademią w latach 339–315/4 p.n.e.[2.1] Był autorem licznych pism, z których zachowały się jedynie fragmenty. Nauki Ksenokratesa cenił Cyceron – stawiał go na równi z Platonem i Arystotelesem.
W czasie bycia scholarchą rozwijał ontologię platońską, zwłaszcza naukę o zasadach.
Zapewne jeden z autorów dzieła O dobru (nie zachowało się). Była wykładana w Akademii w ostatnich latach jego życia. Dotyczyła m.in. koncepcji Jedni i Nieokreślonej Dyady[3].
Wprowadził podział filozofii na logikę, fizykę i etykę.[2.2]
Przypisy
- ↑ Ksenokrates z Chalcedonu, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-12-16].
- ↑ Ewa Wipszycka, Benedetto Bravo, Historia Starożytnych Greków, wyd. 2, t. III, Warszawa 2009.
- ↑ Henryk Podbielski (red.), Literatura Grecji Starożytnej, t. 2, 2005, s. 776.
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1968.