Kwas ruberytrynowy
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| złotożółte, gładkie, lśniące kryształy[1] | ||
| Wzór Hilla |
C25H26O13 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
534,47 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
Kwas ruberytrynowy – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów, 2-β-prymwerozyd alizaryny. Został wyizolowany z korzeni marzany barwierskiej po raz pierwszy w 1826 roku przez Pierre’a Jeana Robiqueta i Jean-Jacques’a Colina[2]. Występuje także w innych gatunkach z rodziny marzanowatych, m.in. w Oldenlandia umbellata[3] i Morinda officinalis[4].
Poprzez hydrolizę kwasową w podwyższonej temperaturze lub enzymatyczną kwasu ruberytrynowego otrzymuje się odpowiedni aglikon – alizarynę[5]. Kwas ruberytrynowy pochodzenia roślinnego posłużył jako substrat do otrzymania barwnika – purpuryny[2].
Przypisy
- ↑ a b c d Ruberythric Acid, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 13, Whitehouse Station: Merck & Company, 2001, ISBN 0-911910-13-1, OCLC 224225657 (ang.).
- ↑ a b Jaime Wisniak, Jean-Jacques Colin, „Revista CENIC Ciencias Biológicas”, 48 (3), 2017, s. 112–120 (ang.).
- ↑ C.P. Khare, Indian Medicinal Plants. An Illustrated Dictionary, Springer, 2007, s. 448, ISBN 978-0-387-70637-5 (ang.).
- ↑ Debra Rayburn, Let’s Get Natural with Herbs, Ozark Mountain Publishing, 2007, s. 303, ISBN 978-1-886940-95-6 (ang.).
- ↑ Thomas Bechtold, Rita Mussak, Handbook of Natural Colorants, Wiley, 2009, s. 164, ISBN 978-0-470-51199-2 (ang.).