Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Lawowanie


Sosny Hasegawy Tōhaku, prawy parawan, tusz na papierze[1]

Lawowanie to podmalowywanie rysunku rozcieńczonym tuszem, sepią, bistrem lub akwarelą. Płynną plamę nakłada się pędzlem, często na rysunek wykonany piórkiem. Służy to wzmocnieniu światłocienia i wydobyciu przestrzenności przedstawienia[2].

W akwareli plama może stopniowo przechodzić od ciemniejszego do jaśniejszego tonu. Przy nakładaniu barwy na wilgotny papier lub na nieprzeschniętą warstwę następny kolor rozpływa się, co pozwala uzyskać miękkie krawędzie i przejścia między barwami[3][4].

Lawowanie było znane w Europie w XV wieku. Stosował je m.in. osiemnastowieczny malarz Andrzej Radwański, który niekiedy łączył je ze szrafowaniem w tym samym szkicu[2].

Przypisy

  1. ↑ Pine Trees screen, Tokyo National Museum, nr inw. A-10471, National Institutes for Cultural Heritage [dostęp 2026-11-19] (ang.).
  2. ↑ a b Natalia Koziara-Ochęduszko, Wystawa Andrzeja Radwańskiego [online], Zamek Królewski na Wawelu, 18 marca 2022 [dostęp 2026-11-19].
  3. ↑ Glossary of Watercolor Painting Terms, hasło graded wash, University of Maine Museum of Art, s. 2 [dostęp 2026-11-19] (ang.).
  4. ↑ Watercolor [online], The Metropolitan Museum of Art [dostęp 2026-11-19] (ang.).