Lindsay Anderson
| Imię i nazwisko przy narodzeniu |
Lindsay Gordon Anderson |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1948-1993 |

Lindsay Anderson (ur. 17 kwietnia 1923 w Bengaluru, zm. 30 sierpnia 1994 w Angoulême) – brytyjski reżyser filmowy i teatralny, producent i krytyk filmowy.
Wobec początkowych niepowodzeń związanych z próbami wprowadzenia w życie nowego modelu kina – Free Cinema (wraz z Karelem Reiszem i Tonym Richardsonem), Anderson zbliżył się do teatru w 1956 roku i pracował w londyńskim Royal Court Theatre[1]. Od stworzenia pierwszego filmu stał się jedną z głównych postaci brytyjskiego kina zaangażowanego lat 60. (nurtu tzw. młodych gniewnych). Dramat Sportowe życie był filmem przełomowym dla brytyjskiej kinematografii, zaś film Jeżeli... (1968) zdobył Złotą Palmę na 22. MFF w Cannes i utorował drogę do sławy odtwórcy głównej roli Malcolmowi McDowellowi oraz (sprowadzonemu przez reżysera z Czechosłowacji specjalnie do tego filmu) operatorowi Miroslavovi Ondříčkowi. Pozostał dotychczas filmem kultowym, a w chwili premiery wywołał skandal[2].
W Polsce Anderson wyreżyserował sztukę Johna Osborne’a Nie do obrony (1966) w Teatrze Współczesnym w Warszawie[3] i dla WFD 20-minutowy film Raz, dwa, trzy (1967), dokumentujący zajęcia Ludwika Sempolińskiego ze studentami warszawskiej PWST[4].
Filmografia
- Sierpniowe wieloryby (The Whales of August, 1987)
- Wish You Were There (1985)
- Wham! in China: Foreign Skies (1986)
- Szpital Britannia (Britannia Hospital, 1982)
- Look Back in Anger (1980)
- In Celebration (1975)
- Szczęśliwy człowiek (O Lucky Man!, 1973)
- Jeżeli... (If..., 1968)
- Raz, dwa, trzy (The Singing Lesson, 1967)
- Biały autobus (The White Bus, 1967)
- Sportowe życie (This Sporting Life, 1963)
- The Children Upstairs (1955)
- Thursday's Children (1954)
- O Dreamland (1953)
Przypisy
- ↑ Geoff Mayer, Guide to British Cinema, Greenwood Publishing Group, 2003, s. 8.
- ↑ universalis.fr
- ↑ www.wspolczesny.pl
- ↑ www.iluzjon.fn.org.pl