Magna Mater

Bogini Matka, Wielka Bogini, Wielka Macierz, Matka Ziemia, Królowa Niebios, Magna Mater – w wierzeniach wielu kultur główne (lub jedno z główniejszych) bóstwo w panteonie. Bogini utożsamiana najczęściej z Ziemią (lub stanowiąca jej patronkę), w wielu kulturach będąca równocześnie królową niebios (wówczas do jej atrybutów dochodziła jeszcze uroda). Zazwyczaj dawczyni wszelkiego życia, uosabiająca płodność (zob. kult płodności) i macierzyństwo. Często uznawana również za matkę bogów.
Psychologia
Powtarzający się w mitach motyw Bogini Matki według Carla Gustava Junga związany jest z archetypem matki – strukturą ukształtowaną w ludzkiej psychice ze względu na szczególne cechy matki. Do typowych form objawiania się tego archetypu Jung zalicza: własna matka, przybrana matka, zwłaszcza Matka Boża, w dalszym sensie Kościół, teściowa, mamka, motyw wielkiej matki pochodzący z historii religioznawstwa, kobieta przeczuwająca, biała dama; miasto, kraj, niebo, Ziemia, morze, w przenośnym sensie bogini, materia, Księżyc[1].
Bogini Matka w różnych religiach
Za Boginię Matkę uznawano:
| Wizerunek | Imię | Mitologia lub religia |
|---|---|---|
| Al-Lat | mitologia arabska | |
| Astarte | mitologia fenicka | |
| Cihuacoatl | mitologia aztecka | |
| Citlalincue | mitologia aztecka | |
| Danu | mitologia celtycka | |
| Demeter | mitologia grecka | |
| Gaja | mitologia grecka | |
| Hebat | mitologia hetycka | |
| Isztar | mitologia sumeryjska | |
| Izyda | mitologia egipska | |
| Ki | mitologia sumeryjska | |
| Kybele | mitologia frygijska | |
| Maja | mitologia italska i rzymska | |
| Mokosz | mitologia słowiańska | |
| Ninhursag | mitologia sumeryjska | |
| Pachamama | mitologia inkaska | |
| Saule | mitologia bałtyjska | |
| Sif | mitologia nordycka | |
| Tiamat | mitologia sumeryjska | |
| Tellus | mitologia rzymska | |
| Prythiwi | mitologia indyjska |
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Carl Gustav Jung: Grundwerk. T. 2: Die psychologischen Aspekte des Mutterarchetypus. Olten: Olten und Freiburg/Br., 1984, s. 148-149.