Maria Brabancka
| królowa Francji | |
| Okres |
od 1274 |
|---|---|
| Jako żona | |
| Koronacja | |
| Poprzedniczka | |
| Następczyni | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Miejsce spoczynku |
klasztor Kordelierów w Paryżu |
| Ojciec | |
| Matka |
Adelajda Burgundzka |
| Rodzeństwo |
Henryk IV, |
| Mąż |
Filip III Śmiały |
| Dzieci | |
Maria Brabancka franc. Marie de Brabant (ur. 13 maja 1256 w Leuven, zm. 10 lub 12 stycznia 1321 w Meulan) – księżniczka brabancka, królowa Francji w latach 1274-1285 jako druga żona Filipa III Śmiałego, córka Henryka III, księcia Brabancji i Adelajdy Burgundzkiej (córki Hugona IV Burgundzkiego).

Królowa Francji
W 1274 roku poślubiła wdowca po Izabeli Aragońskiej, króla Francji Filipa III Śmiałego[1]. Marię oceniano jako piękną, mądrą i dobrą kobietę[2]. Została koronowana na królową 24 czerwca 1275 roku.
W 1276 roku zmarł najstarszy syn Filipa i jego pierwszej żony - Ludwik[1]. Jeden z doradców króla (szambelan Ludwika IX Świętego) Piotr de la Broce oskarżył królową o otrucie następcy tronu[2]. Dwa lata później Maria doprowadziła do skazania go na śmierć za zdradę[2]. Od tego czasu król był pod znacznym wpływem Marii[3]. Królowa zawarła sojusz z królem Sycylii Karolem Andegaweńskim, który chciał utrzymać swoje wpływy na francuskim dworze; dzięki temu rozpoczęła się krucjata przeciwko Aragonii[3]. Zaufanym Marii był również hrabia Robert II d'Artois (ojciec Mahaut d'Artois)[3].
Życie po śmierci Filipa III
5 października 1285 została wdową; nowym królem został jej pasierb Filip IV.
W 1294 wspólnie z królową Joanną I wstawiła się u króla za Edmundem Crouchbackiem, który prowadził w imieniu króla Anglii Edwarda I negocjacje w sprawie Gaskonii[4]. Porozumienie między państwami zostało potwierdzone zaręczynami króla Edwarda z córką Marii Małgorzatą[4].
Od 1318 Maria sprawowała opiekę nad żoną swego wnuka Joanną II, przyszłą królową Nawarry[5][6].
Potomstwo
Maria urodziła troje dzieci[1]:
- Ludwika (ur. 1276, zm. 19 maja 1319), hrabiego d'Evreux (ojca Filipa, męża Joanny II Małej królowej Nawarry i Joanny d’Évreux, żony Karola IV Pięknego króla Francji),
- Blankę (ur. 1278, zm. 19 marca 1305), żonę księcia Austrii Rudolfa III,
- Małgorzatę (ur. 1282, zm. 14 lutego 1317), żonę króla Anglii – Edwarda I.
Przypisy
- ↑ a b c Noty biograficzne i drzewo genealogiczne, [w:] Maurice Druon, Królowie przeklęci. Wilczyca z Francji, 2011, ISBN 978-83-7515-142-8.
- ↑ a b c Jim Bradbury, Kapetyngowie. Królowie Francji 987-1328, 2017, s. 413, ISBN 978-83-65280-35-0.
- ↑ a b c E.M. Hallam, J. Everard, Francja w czasach Kapetyngów, 2006, s. 355, ISBN 83-01-14861-6.
- ↑ a b P. Gendron, L’histoire au service de la politique : La Chronique de Pierre de Langtoft et les tensions socio-culturelles en Angleterre fin XIIIe, début XIVe siècle, mémoire de maîtrise [online], 2011, s. 143.
- ↑ E. Woodacre, The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership 1274–1512, 2013, s. 51-57, ISBN 978-1-349-46431-9.
- ↑ Finch J.A., Bibles in Images: Visual Narrative and Translation in New York, University of Pittsburgh, 2011, s. 4.