Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Maria Brabancka


Maria Brabancka
Ilustracja
Wizerunek herbu
królowa Francji
Okres

od 1274
do 5 października 1285

Jako żona

Filipa III Śmiałego

Koronacja

24 czerwca 1275

Poprzedniczka

Izabela Aragońska

Następczyni

Joanna I z Nawarry

Dane biograficzne
Dynastia

dynastia z Louvain

Data i miejsce urodzenia

13 maja 1256
Leuven

Data śmierci

10 lub 12 stycznia 1321,
Meulan-en-Yvelines

Miejsce spoczynku

klasztor Kordelierów w Paryżu

Ojciec

Henryk III (książę Brabancji)

Matka

Adelajda Burgundzka

Rodzeństwo

Henryk IV,
Jan I Zwycięski,
Gotfryd

Mąż

Filip III Śmiały
od 1274
do 1285

Dzieci

Ludwik d’Évreux,
Blanka,
Małgorzata Francuska

Maria Brabancka franc. Marie de Brabant (ur. 13 maja 1256 w Leuven, zm. 10 lub 12 stycznia 1321 w Meulan) – księżniczka brabancka, królowa Francji w latach 1274-1285 jako druga żona Filipa III Śmiałego, córka Henryka III, księcia Brabancji i Adelajdy Burgundzkiej (córki Hugona IV Burgundzkiego).

Ślub Marii Brabanckiej i Filipa III

Królowa Francji

W 1274 roku poślubiła wdowca po Izabeli Aragońskiej, króla Francji Filipa III Śmiałego[1]. Marię oceniano jako piękną, mądrą i dobrą kobietę[2]. Została koronowana na królową 24 czerwca 1275 roku.

W 1276 roku zmarł najstarszy syn Filipa i jego pierwszej żony - Ludwik[1]. Jeden z doradców króla (szambelan Ludwika IX Świętego) Piotr de la Broce oskarżył królową o otrucie następcy tronu[2]. Dwa lata później Maria doprowadziła do skazania go na śmierć za zdradę[2]. Od tego czasu król był pod znacznym wpływem Marii[3]. Królowa zawarła sojusz z królem Sycylii Karolem Andegaweńskim, który chciał utrzymać swoje wpływy na francuskim dworze; dzięki temu rozpoczęła się krucjata przeciwko Aragonii[3]. Zaufanym Marii był również hrabia Robert II d'Artois (ojciec Mahaut d'Artois)[3].

Życie po śmierci Filipa III

5 października 1285 została wdową; nowym królem został jej pasierb Filip IV.

W 1294 wspólnie z królową Joanną I wstawiła się u króla za Edmundem Crouchbackiem, który prowadził w imieniu króla Anglii Edwarda I negocjacje w sprawie Gaskonii[4]. Porozumienie między państwami zostało potwierdzone zaręczynami króla Edwarda z córką Marii Małgorzatą[4].

Od 1318 Maria sprawowała opiekę nad żoną swego wnuka Joanną II, przyszłą królową Nawarry[5][6].

Potomstwo

Maria urodziła troje dzieci[1]:

Przypisy

  1. ↑ a b c Noty biograficzne i drzewo genealogiczne, [w:] Maurice Druon, Królowie przeklęci. Wilczyca z Francji, 2011, ISBN 978-83-7515-142-8.
  2. ↑ a b c Jim Bradbury, Kapetyngowie. Królowie Francji 987-1328, 2017, s. 413, ISBN 978-83-65280-35-0.
  3. ↑ a b c E.M. Hallam, J. Everard, Francja w czasach Kapetyngów, 2006, s. 355, ISBN 83-01-14861-6.
  4. ↑ a b P. Gendron, L’histoire au service de la politique : La Chronique de Pierre de Langtoft et les tensions socio-culturelles en Angleterre fin XIIIe, début XIVe siècle, mémoire de maîtrise [online], 2011, s. 143.
  5. ↑ E. Woodacre, The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership 1274–1512, 2013, s. 51-57, ISBN 978-1-349-46431-9.
  6. ↑ Finch J.A., Bibles in Images: Visual Narrative and Translation in New York, University of Pittsburgh, 2011, s. 4.