Marit Bergman
Bergman podczas Stockholm Pride (2007) | |
| Imię i nazwisko |
Liv-Marit Bergman |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Instrumenty |
gitara, śpiew, fortepian |
| Gatunki | |
| Zawód |
piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, publicystka |
| Aktywność |
od 1995 |
| Wydawnictwo |
Sugartoy, RCA, Sony BMG |
| Powiązania |
My Orchards |
| Współpracownicy | |
| Andreas Kleerup, Titiyo | |
| Zespoły | |
| Candysuck, Chihuahua | |
| Strona internetowa | |
Liv-Marit Bergman (ur. 21 maja 1975 w Rättvik) – szwedzka piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, a także publicystka. Jest wielokrotną laureatką nagród Grammis oraz inicjatorką działań na rzecz równouprawnienia w branży muzycznej[1].
Kariera muzyczna
Karierę rozpoczęła w połowie lat 90. jako wokalistka i gitarzystka punkowego zespołu Candysuck, z którym wydała m.in. album Popcorn & Love[1]. Występowała również w grupach Chihuahua (album Make It Happen, 2001) oraz My Orchards[1]. Jako solistka zadebiutowała w 2002 roku albumem 3.00 A.M. Serenades, wydanym początkowo przez własną wytwórnię Sugartoy Recordings, a następnie wznowionym przez RCA/Sony BMG[1]. Za ten debiut otrzymała w 2003 roku nagrodę P3 Guld w kategorii „Artystka Roku”[2].
Przełomowym momentem w jej karierze był drugi album Baby Dry Your Eye (2004), który dotarł na szczyt szwedzkiej listy przebojów i przyniósł jej dwie nagrody Grammis (Kompozytor Roku, Artystka Pop Roku) oraz kolejne wyróżnienia P3 Guld[3]. W wywiadach z tego okresu artystka otwarcie mówiła o wcześniejszych problemach z wypaleniem zawodowym po wydaniu debiutu oraz o walce z tremą sceniczną[1].
W 2009 roku skomponowała oficjalną piosenkę festiwalu Stockholm Pride. Po kilkuletnim pobycie w Nowym Jorku powróciła w 2016 roku z płytą Molnfabriken, nagraną w języku szwedzkim[4]. W 2023 roku wydała album Här kommer vargen[5].
Działalność publicystyczna i społeczna
Przed karierą solową Bergman była aktywną publicystką. Pracowała w redakcji magazynu Darling jako publicystka[1]. W 1999 roku wzięła udział w znanej feministycznej antologii Fittstim (w Finlandii wydanej jako Pilluparvi), w której zamieściła tekst poświęcony zjawisku zespołów żeńskich (girlsbandów)[6].
W 2003 roku założyła Popkollo – letni obóz muzyczny dla dziewcząt, stworzony jako odpowiedź na dominację mężczyzn w przemyśle muzycznym. Inicjatywa ta przekształciła się w ogólnokrajową organizację non-profit[7].
Nagrody i wyróżnienia
- Grammis: Dwukrotna laureatka w 2005 roku w kategoriach „Kompozytor Roku” i „Artystka Pop Roku” (za album Baby Dry Your Eye)[3].
- P3 Guld: „Artystka Roku” (2003, 2005) oraz „Guldmicken” (za najlepsze występy na żywo, 2005)[2][1].
- Elle: Tytuł najlepiej ubranej kobiety roku (2007)[8].
- Rockbjörnen: Nominacja w kategorii „Szwedzka Artystka Roku” (2004)[1].
Dyskografia
Albumy studyjne
- 3.00 A.M. Serenades (2002)[9]
- Baby Dry Your Eye (2004)[9]
- I Think It’s a Rainbow (2006)[9]
- The Tear Collector (2009)[9]
- Molnfabriken (2016)[9]
- Här kommer vargen (2023)[5]
Minialbumy (EP)
Single
- „Waste More Time” (2002)
- „To Brazil” (2002)
- „This Is the Year” (2002)
- „Adios Amigos” (2004)[9]
- „I Will Always Be Your Soldier” (2004)[9]
- „No Party” (2006)[9]
- „Eyes Were Blue” (2006)
- „Mama, I Remember You Now” (2007)
- „Out on the Piers” (2008)
- „Dra åt helvete” (2015)
- „Idioterna” (2022)[5]
Współpraca i inne wydawnictwa
- „3AM” – z Andreasem Kleerupem na albumie Kleerup (2008)[9].
- „300 Slow Days in a Row” – z Titiyo (2008).
- Så mycket bättre 2023 - Tolkningarna (2023) – udział w albumie z coverami z programu telewizyjnego[10].
Muzyka filmowa
- Sagas sagor (2019, serial TV) – kompozytorka[11]
- Gerilla (2015, film dokumentalny) – muzyka
- We Are the Best! (szw. Vi är bäst!, 2013) – trenerka muzyczna, konsultacja
- Mammas comeback (2011, film dokumentalny) – kompozytorka[11]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Susanne Nylén: Kärlek är viktigast. Aftonbladet, 2004-12-29. [dostęp 2026-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-19)].
- ↑ a b Alla vinnare P3 Guld 2003. Sveriges Radio. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ a b Grammis vinnare åren 1969-2025. Grammis. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Marit Bergman. Victoriateatern. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ a b c Här kommer vargen - Album by Marit Bergman. Apple Music. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Fittstim – tidernas bäst tajmade bok. Vi.se. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Popkollo. Keychange. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Alla tidigare vinnare på ELLE-galan. Elle.se. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ a b c d e f g h i j k Discography Marit Bergman. swedishcharts.com. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ Marit Bergman Discography. Spotify. [dostęp 2026-01-01].
- ↑ a b Marit Bergman. IMDb. [dostęp 2026-01-01].