Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Mariusz Trynkiewicz


Mariusz Trynkiewicz
Szatan z Piotrkowa
Ilustracja
Mariusz Trynkiewicz (20 września 1989)
Data i miejsce urodzenia

10 kwietnia 1962
Piotrków Trybunalski

Data i miejsce śmierci

9 stycznia 2025
Gdańsk

Zawód, zajęcie

nauczyciel

Narodowość

polska

Edukacja

Technikum Mechaniczne w Piotrkowie Trybunalskim

Alma Mater

piotrkowska filia Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach

Rodzice

Władysław, Urszula

Mariusz Wacław Trynkiewicz[1] (ur. 10 kwietnia 1962 w Piotrkowie Trybunalskim[2], zm. 9 stycznia 2025[3] w Gdańsku[4][5]) – polski seryjny morderca i przestępca seksualny, przez prasę nazwany Szatanem z Piotrkowa[6]. Pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego[7]. Za zabójstwa czterech chłopców, które popełnił w lipcu 1988 roku[8], został skazany na karę śmierci, zamienioną później (na mocy amnestii) na karę 25 lat pozbawienia wolności.

Życiorys

Konferencja Zbigniewa Ziobry w Sejmie, w tle na ekranie zdjęcie Mariusza Trynkiewicza po prawej (2012)

Syn Władysława i Urszuli z d. Komornickiej[9]. Po zakończeniu nauki w szkole podstawowej przez rok uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim, następnie uczył się w technikum mechanicznym[9], które ukończył w 1981[10]. Tematem jego pracy dyplomowej były obozy zagłady z czasów II wojny światowej[10]. Chciał studiować w Krakowie, ale uczelnia, na którą aplikował, zmieniła zasady rekrutacji i Trynkiewicz ostatecznie nie dostał się[9][10]. W późniejszym czasie złożył dokumenty w piotrkowskiej filii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach i został jej studentem[9]. W trakcie studiów zażywał relanium[9]. 1 września 1984 podjął pracę w Szkole Podstawowej nr 11 w Piotrkowie Trybunalskim, prowadząc zajęcia praktyczno-techniczne dla chłopców z klas V–VIII, a także koło fotograficzne i szkolne koło strzeleckie[10]. W 1986 roku odrzucono jego pracę magisterską z powodu błędów w maszynopisie[10]. 10 grudnia tegoż roku rozpoczął służbę wojskową[9]. Często przebywał na działce rodziców we Włodzimierzowie[9].

Zbrodnie

W czasie odbywania służby wojskowej porwał i wykorzystał seksualnie chłopca ze szkoły podstawowej, za co sąd wojskowy skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata[11]. Kilka tygodni po uprawomocnieniu się wyroku dopuścił się molestowania seksualnego 12-letniego chłopca i otrzymał kolejną karę – 1,5 roku pozbawienia wolności[11]. Odwieszono mu również poprzedni wyrok, co zwiększyło karę do 2,5 roku[12]. W czasie przerwy w odbywaniu kary, udzielonej w celu opieki nad chorą matką, 4 lipca 1988 zwabił do swojego mieszkania przy ulicy Działkowej w Piotrkowie Trybunalskim[13] przypadkowo spotkanego, 13-letniego Wojciecha Pryczka, którego molestował, a następnie udusił[14]. Ciało ofiary zakopał w lesie[15].

29 lipca 1988 roku, w podobnych okolicznościach, zwabił do swojego mieszkania i zabił nożem trzech chłopców: 11-letniego Tomasza Łojka oraz 12-letnich Artura Kawczyńskiego i Krzysztofa Kaczmarka[8]. Ciała wszystkich ofiar po kilku dniach wywiózł do lasu i podpalił[15]. Ich zwłoki znalazł grzybiarz[15][16][17].

Śledztwo

Śledztwo prowadzone przez organy ścigania pozwoliło na zatrzymanie Trynkiewicza, który przyznał się do popełnienia tych czynów[15]. W jego mieszkaniu znaleziono między innymi zegarek jednego z chłopców i ślady krwi. Ciała ofiar były owinięte materiałem, z jakiego wykonane były zasłony w mieszkaniu. W trakcie śledztwa ustalono, że Trynkiewicz był sprawcą morderstwa dokonanego 4 lipca[15]. W późniejszym czasie były nauczyciel zeznał, że zainteresowanie nastoletnimi chłopcami pojawiło się w nim w momencie, gdy zapragnął mieć brata[18]. Na pytanie śledczych, dlaczego zabił chłopców, odparł[18]:

W więzieniu rodziła się u mnie nienawiść do otaczającego świata. Rodziła się we mnie zemsta. Czułem potrzebę zrobienia czegoś, za co – otrzymując wyrok – wiedziałbym, że jest faktycznie słuszny. Tam, w murach więziennych w Łodzi, rodziła się myśl zabijania. Wynikała z tego, że czułem się skrzywdzony przez sąd. Realizacja tych myśli, które mnie nawiedzały w więzieniu, nastąpiła w czasie przerwy w odbywaniu kary. I dochodzę do wniosku, że głównym motywem zabójstw była zemsta.

Mariusz Trynkiewicz, fragment zeznań

Proces, wyrok i kara

W czasie procesu sądowego biegli psychiatrzy orzekli, że Mariusz Trynkiewicz był poczytalny w chwili popełniania czynu, jego zachowanie znamionował sadyzm oraz realizowanie popędu seksualnego w połączeniu z cechami algolagnii[15]. Ponadto stwierdzono, że ma wysoki iloraz inteligencji (121)[10]. 29 września 1989 roku, wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Piotrkowie Trybunalskim, został czterokrotnie skazany na karę śmierci – za każde zabójstwo z osobna – i pozbawienie praw publicznych na zawsze[19]. W wyniku amnestii z 7 grudnia 1989 roku wyrok został zmieniony na karę 25 lat pozbawienia wolności[16]. Karę tę odbywał w Zakładzie Karnym nr 2 w Strzelcach Opolskich[20], a od 2012 roku – w Zakładzie Karnym w Rzeszowie Załężu[15][21], nie otrzymując zgody na przerwy w jej odbywaniu. W więzieniu złożył wniosek o zmianę nazwiska na Komornicki (rodowe nazwisko swojej matki), ale Urząd Stanu Cywilnego w Piotrkowie Trybunalskim, Sąd Okręgowy w Opolu oraz wojewoda nie przychylili się do wniosku[22]. W 2011 roku[15] Wydział Penitencjarny Sądu Okręgowego w Opolu zarządził poddanie Trynkiewicza przymusowej terapii zaburzeń preferencji seksualnych[22], które odbyło się w Rzeszowie[15]. Mimo konsekwentnego odmawiania wywiadów, tuż przed końcem orzeczonej kary, zdecydował się odpowiedzieć na list przesłany do niego przez dziennikarkę stacji Polsat News[23]. Zwrócił w nim uwagę na to, iż jego zdaniem media notorycznie próbują przedstawić go w złym świetle, nie zwracając uwagi na fakt przejścia przez niego intensywnej terapii zaburzeń preferencji seksualnych. Poinformował, że z wywiadu z jego udziałem z 1989 roku[24], usunięto większość fragmentów, ponieważ, jak sam stwierdził - zbyt dobrze na nich wypadł.

Wyjście z więzienia i izolacja

Odbywanie kary kończyło się 11 lutego 2014 roku[16]. Dzień przed wyjściem mordercy funkcjonariusze więzienni przekazali prokuraturze szkice i zdjęcia znalezione w celi Mariusza Trynkiewicza, które miały zawierać treści o charakterze pedofilskim[25]. 11 lutego prokuratura, po zbadaniu przekazanego materiału, stwierdziła, że nie zawierają treści zabronionych przez prawo[26]. Tego samego dnia Trynkiewicz wyszedł na wolność[27].

3 marca 2014 roku sąd, na podstawie ustawy o postępowaniu wobec osób stwarzających zagrożenie, uznał Mariusza Trynkiewicza za osobę stwarzającą zagrożenie i nakazał jego izolację w zamkniętym ośrodku w Gostyninie[28]. 31 lipca 2015 roku został skazany na 5,5 roku pozbawienia wolności za posiadanie dziecięcej pornografii[29]. 30 października 2015 roku, w ośrodku w Gostyninie, odbył się ślub Mariusza Trynkiewicza z kobietą, która, jak dotąd, nie upubliczniła swoich personaliów, udzieliła natomiast jednego wywiadu, który znalazł się w książce Justyny Kopińskiej pt. Polska odwraca oczy (2016)[30].

We wrześniu 2019 roku przewieziono go do Zakładu Karnego w Płocku[31]. W kwietniu 2021 roku został skazany przez Sąd Rejonowy w Gostyninie na 6 lat pozbawienia wolności za posiadanie pornografii dziecięcej[32]. W czerwcu 2022 sąd zdecydował o połączeniu wyroków z 2015 i 2021[33]. Zasądzoną karę odbywał na oddziale terapeutycznym Zakładu Karnego w Sztumie[34]. Okres pozbawienia wolności miał zakończyć się w 2031 roku[35]. 1 stycznia 2025, ze względu na stan zdrowia, został przewieziony na oddział szpitalny Aresztu Śledczego w Gdańsku[34], gdzie zmarł 9 stycznia 2025[3].

W kulturze

Na temat śledztwa i procesu w sprawie Mariusza Trynkiewicza powstały książki: Proces szatana? (1990) autorstwa Eugeniusza Iwanickiego[6], Łowca. Sprawa Trynkiewicza (2018) Ewy Żarskiej i Szatan. Mariusz T. – morderca chłopców[36] (2023) Andrzeja Gawlińskiego. W 2019 reżyser Adam Guziński zapowiedział nakręcenie filmu fabularnego o sprawie Trynkiewicza[37].

W 2026 zapowiedziano premierę serialu inspirowanego historią Mariusza Trynkiewicza. Premiera Prawa Bestii[38] ma nastąpić 18 listopada tegoż roku.

W październiku roku 2026 restauracja Crime Sushi w Ząbkach dodała do swojej oferty danie "Crime Roll Trynkiewicz", co odbiło się kontrowersją w ogólnopolskim internecie[39].

Przypisy

  1. ↑ Portal Rejestrów Notarialnych [online], rejestry-notarialne.pl, 9 stycznia 2025 [dostęp 2026-10-05].
  2. ↑ Mariusz Trynkiewicz nawet nie drgnął kiedy usłyszał, że go powieszą! [online], se.pl [dostęp 2021-06-01].
  3. ↑ a b Paweł Konieczny: "Szatan z Piotrkowa" nie żyje. Zmarł Mariusz Trynkiewicz. RMF24, 2025-01-13. [dostęp 2025-01-13].
  4. ↑ Marcin Kozłowski, Nie żyje Mariusz Trynkiewcz. Są nowe informacje. Wiadomo co z pogrzebem [online], wiadomosci.gazeta.pl, 13 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-13].
  5. ↑ Prof. Płatek: Trynkiewicz nie żyje, protest zawieszony, ale praktyki naruszające prawo nadal obecne [online], Prawo.pl, 13 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-13].
  6. ↑ a b Eugeniusz Iwanicki: Proces szatana?. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1990. ISBN 83-218-0897-2.
  7. ↑ Mariusz Trynkiewicz. Gdy wyjdzie z więzienia zamieszka w Łodzi? [online], Express Ilustrowany, 15 stycznia 2014 [dostęp 2021-06-01].
  8. ↑ a b PIERWSZE PRZESŁUCHANIE, [w:] Eugeniusz Iwanicki, Proces Szatana?, Łódź: Wyd. Łódzkie, 1990, s. 19–26, ISBN 978-83-218-0897-0, OCLC 27352546 [dostęp 2021-06-01].
  9. ↑ a b c d e f g Rozdział X: Nauczyciel, [w:] Ewa Żarska, Łowca: sprawa Trynkiewicza, Kraków: Znak Litera Nova – Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 2018, s. 39–45, ISBN 978-83-240-4864-9, OCLC 1150507279 [dostęp 2021-06-01].
  10. ↑ a b c d e f „Iloraz inteligencji 121. Egocentryk, samotnik”. Droga Trynkiewicza z pierwszej ławki do celi śmierci [online], TVN24 [dostęp 2022-11-22].
  11. ↑ a b Kazimierz Sikorski: Kiedy wyjdę na wolność, będę znów zabijał – to silniejsze ode mnie. Focus.pl, 5 sierpnia 2013. [dostęp 2014-01-15].
  12. ↑ Trynkiewicz ofiary łowił nad jeziorem. Nie zabijał, „gdy nie było warunków”. tvn24.pl, 22 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-30].
  13. ↑ Trynkiewicz jednak wyjdzie? Nagranie w Piotrkowie. piotrkowtrybunalski.naszemiasto.pl, 4 stycznia 2014.
  14. ↑ JESZCZE JEDNO MORDERSTWO, [w:] Eugeniusz Iwanicki, Proces Szatana?, Łódź: Wyd. Łódzkie, 1990, s. 27–34, ISBN 978-83-218-0897-0, OCLC 27352546 [dostęp 2021-06-01].
  15. ↑ a b c d e f g h i Krótka przerwa w zabijaniu. polityka.pl, 30 marca 2012. [dostęp 2014-01-10].
  16. ↑ a b c Pedofil i seryjny morderca, Mariusz Trynkiewicz niedługo wyjdzie na wolność. gazeta.pl, 26 marca 2012. [dostęp 2014-01-30].
  17. ↑ Zwłoki w lesie, [w:] Eugeniusz Iwanicki, Proces Szatana?, Łódź: Wyd. Łódzkie, 1990, s. 11–18, ISBN 978-83-218-0897-0, OCLC 27352546 [dostęp 2021-06-01].
  18. ↑ a b Marek Obszarny, Mariusz Trynkiewicz – pedofil morderca! Potrzeby są zawsze silniejsze, one decydują o zachowaniu człowieka – mówi Trynkiewicz [online], Dziennik Łódzki, 7 kwietnia 2021 [dostęp 2021-06-01].
  19. ↑ Tak wygląda wyrok śmierci na Trynkiewicza! FOTO [online], Fakt24.pl, 23 marca 2016 [dostęp 2021-06-01].
  20. ↑ Z wizytą u Trynkiewicza. Zobacz więzienie w Strzelcach Opolskich. ZDJĘCIA [online], wiadomosci.dziennik.pl, 7 lutego 2014 [dostęp 2021-06-01].
  21. ↑ Zabójca pedofil ma wyjść z więzienia na Załężu. nowiny24.pl, 9 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-10].
  22. ↑ a b Brutalne zabójstwa wstrząsnęły całą Polską. Teraz mordercę czeka „chemiczna kastracja”. onet.pl, 2011-12-07. [dostęp 2011-12-07].
  23. ↑ "Szatan z Piotrkowa" napisał do dziennikarki list [online], wydarzenia.interia.pl, 13 stycznia 2014 [dostęp 2026-10-05] (pol.).
  24. ↑ Mariusz Trynkiewicz wywiad w celi 1989 r. (fragmenty). dawidf1 2014-01-29. [dostęp 2026-10-05].
  25. ↑ Dziecięca pornografia w celi Trynkiewicza. [dostęp 2014-02-10].
  26. ↑ Mariusz T. jednak wyjdzie na wolność. [dostęp 2014-02-11].
  27. ↑ Mariusz T. wyszedł na wolność. wiadomosci.wp.pl, 2014-02-11. [dostęp 2022-11-22].
  28. ↑ Gotowe sądowe uzasadnienie orzeczenia ws. Mariusza Trynkiewicza. wp.pl, 19 marca 2014. [dostęp 2014-04-02].
  29. ↑ Wyrok ws. dziecięcej pornografii w celi Mariusza Trynkiewicza.
  30. ↑ Justyna Kopińska, „Polska odwraca oczy”, Świat Książki, 2016.
  31. ↑ „Szatan z Piotrkowa” wraca do więzienia. Trynkiewicz skazany za pornografię dziecięcą [online], Wiadomości Łódź, 17 września 2019 [dostęp 2022-11-22].
  32. ↑ Piotr Białczyk (oprac.), Gostynin. Mariusz T. skazany za posiadanie pornografii dziecięcej [online], wiadomosci.wp.pl, 6 kwietnia 2021 [dostęp 2022-11-22].
  33. ↑ Nowe fakty ws. pogrzebu Trynkiewicza. Nikt nie chciał go pochować [online], naTemat.pl [dostęp 2025-01-21].
  34. ↑ a b Radosław Konczyński, Nie żyje "Szatan z Piotrkowa", jeden z najokrutniejszych polskich przestępców. Kolejną karę więzienia odsiadywał w Sztumie [online], Sztum Nasze Miasto, 13 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-16].
  35. ↑ Tak wyglądał pokój Mariusza Trynkiewicza. Mamy zdjęcia z akt sądowych [online], gazetapl, 13 stycznia 2025 [dostęp 2025-01-16].
  36. ↑ Książki – Sadysta Stanisław Modzelewski – morderca kobiet | Szatan Mariusz Trynkiewicz – morderca chłopców. Autor dr. Andrzej Gawliński – Wydawnictwo Kryminalistyczne – [online], kryminalistyczny.pl [dostęp 2024-04-24].
  37. ↑ Adam Guziński zrobi film o sprawie Mariusza Trynkiewicza, zabójcy czterech chłopców w Piotrkowie. Dziennik Łódzki. [dostęp 2020-01-07].
  38. ↑ "Prawo bestii". Netflix stworzył serial inspirowaną sprawą Trynkiewicza - Czwórka [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2026-10-05].
  39. ↑ Potężna afera o menu pod Warszawą. W tle morderca czterech chłopców [online], Fakt, 26 października 2026 [dostęp 2026-11-05].

Bibliografia