Max Bill
Max Bill 1970 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Praca | |
| Projekty |
Stołek Ulmera |
Max Bill (ur. 22 grudnia 1908 w Winterthur, zm. 9 grudnia 1994 w Berlinie) – szwajcarski architekt, rzeźbiarz i projektant.
Życiorys
Po praktyce jako złotnik[potrzebny przypis] Bill rozpoczął studia na Bauhausie w Dessau (dziś Dessau-Roßlau)[1]. W 1944 r. otrzymał tytuł profesora w szkole artystycznej w Zurychu[potrzebny przypis]. Wraz z Inge Scholl założył w 1953 r. Szkołę Projektowania (Hochschule für Gestaltung – HfG) w Ulm działającą do 1968 r., której był dyrektorem w latach 1953-1956[2]. Uczyli go Wassily Kandinsky i Paul Klee[3].
Tworzył głównie ażurowe konstrukcje z metalowych prętów oparte na wyliczeniach matematycznych[potrzebny przypis].
Jednym z jego bardziej znanych projektów jest tzw. stołek Ulm z 1954 – krzesło, które może być także używane jako element szafki lub stół. Chociaż krzesło to było wspólnym projektem Maxa Billa i Hansa Gugelota, często jest nazywane Stołek Billa, ponieważ pierwszy jego szkic na serwetce z restauracji był autorstwa Billa[potrzebny przypis].
Duża granitowa rzeźba Maxa Billa została odsłonięta obok Bahnhofstrasse (ekskluzywna ulica – pasaż sklepowy) w Zurychu w 1983. Wywołała one spore kontrowersje (jak większość dzieł sztuki współczesnej ustawianych w miejscach publicznych)[potrzebny przypis].
W 1987 otrzymał nagrodę Franka J. Malina Leonardo za dorobek życiowy, a w 1993 r. nagrodę Praemium Imperiale za rzeźbę[1].
Galeria
- Prace Maxa Billa
-
Zegar kuchenny -
Stołek Ulm -
Pavillon-Skulptur w Zurychu
Przypisy
- ↑ a b Max Bill, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-30] (ang.).
- ↑ Ulm School of Design - Monoskop [online], monoskop.org [dostęp 2020-12-26].
- ↑ Michael Siebenbrodt, Lutz Schöbe, Bauhaus, Parkstone International, str. 218