Maximilian Ortner (ur. 4 czerwca 2002 w Feldkirchen[1]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Villach. Srebrny medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w drużynie męskiej. Zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego 2023/2024, FIS Cup 2020/2021 i Alpen Cup 2021/2022.
Przebieg kariery
Lata 2016–2022
W cyklu Alpen Cup startował od sezonu 2016/2017[3]. W październiku 2019 zadebiutował w FIS Cupie, zajmując 7. miejsce w zawodach w Villach[4]. W sezonie 2020/2021 tego cyklu trzykrotnie zwyciężył, dwa razy był drugi i dwa razy trzeci[5], dzięki czemu zajął 1. pozycję w klasyfikacji generalnej[6]. W marcu 2021 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 29. miejsce w zawodach w Zakopanem[5].
Zwyciężył w sześciu konkursach Alpen Cup 2021/2022[7], co pozwoliło mu na wygraną w klasyfikacji generalnej cyklu[8]. W sezonie 2021/2022 zwyciężył również w jednych zawodach FIS Cupu, a w Pucharze Kontynentalnym najwyżej klasyfikowany był na 8. pozycji, którą zajął dwukrotnie w grudniu 2021. 3 stycznia 2022 zadebiutował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata. Nie uzyskał w nich awansu do konkursu w Innsbrucku[7], który ostatecznie został odwołany[9].
Lata 2022–2024
W sezonie 2022/2023 Pucharu Kontynentalnego najwyżej klasyfikowany był na 9. lokacie. 6 stycznia 2023 w swoim debiucie w konkursie głównym Pucharu Świata awansował do drugiej serii zawodów Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen, w której zajął 28. miejsce[10].
29 lipca 2023 w Courchevel w debiucie w Letnim Grand Prix zajął 38. miejsce, a dzień później zdobył pierwsze punkty po zajęciu 17. pozycji. 27 stycznia 2024 po raz pierwszy w karierze stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, zajmując 3. lokatę w Willingen, a 4 lutego 2024 w Lillehammer odniósł pierwszą wygraną w tym cyklu. Łącznie w sezonie 2023/2024 Pucharu Kontynentalnego dwa razy zajął 1., trzy razy 2. i dwa razy 3. miejsce[11]. Pozwoliło to Ortnerowi na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu[12].
Sezon 2024/2025
Na dzień przed inauguracją sezonu 2024/2025 Pucharu Świata został powołany na otwierające go zawody w Lillehammer w miejsce kontuzjowanego Daniela Hubera[13]. Rozgrywany 23 listopada 2024 konkurs zakończył na 3. pozycji i tym samym stanął na podium już w swoim drugim punktowanym starcie w cyklu[14]. W dalszej części sezonu regularnie zdobywał punkty Pucharu Świata, zajmując głównie lokaty w pierwszej i drugiej dziesiątce. W grudniu najwyżej sklasyfikowany był na 6. miejscu w Engelbergu, a w styczniu – na 5. pozycji, którą zajął w kończącym 73. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Bischofshofen[15].
1 lutego 2025 po raz drugi stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce w Willingen. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025. Indywidualnie zajął 23. lokatę na skoczni normalnej oraz 6. na dużej, a w drużynie męskiej, w której wystąpił wraz z Danielem Tschofenigiem, Stefanem Kraftem i Janem Hörlem, zdobył srebrny medal. W najlepszym występie w marcowych zawodach Pucharu Świata zajął 8. miejsce w Lahti[15]. Sezon cyklu zakończył na 11. pozycji w klasyfikacji generalnej z 726 punktami[16].
Sezon 2025/2026
W Letnim Grand Prix 2025 najwyżej sklasyfikowany był na 4. lokacie, którą zajął 18 września w Val di Fiemme. W sezonie zimowym 2025/2026 występował głównie w Pucharze Świata, w którym najczęściej zajmował pozycje w drugiej dziesiątce. Raz stanął na podium: 14 marca 2026 zawody w Oslo ukończył na 2. miejscu[17]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2025/2026 znalazł się na 17. lokacie z 432 punktami[16]. Startował też w Pucharze Kontynentalnym 2025/2026. W sześciu występach w cyklu pięć razy stał na podium, w tym raz zwyciężył[17].
Indywidualnie
Drużynowo
Starty M. Ortnera na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 23.
|
2 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-94
|
HS-102
|
indywid.
|
99,0 m
|
94,5 m
|
223,1 pkt
|
42,4 pkt
|
Marius Lindvik
|
2.
|
6 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
druż.[a]
|
130,5 m
|
134,5 m
|
1067,4 pkt (261,9 pkt)
|
13,4 pkt
|
Słowenia
|
| 6.
|
8 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
indywid.
|
128,5 m
|
136,0 m
|
268,5 pkt
|
33,3 pkt
|
Domen Prevc
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium
| Sezon PŚ |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
Razem
|
| 2022/2023 |
– |
– |
– |
–
|
| 2023/2024 |
– |
– |
– |
–
|
| 2024/2025 |
– |
– |
2 |
2
|
| 2025/2026 |
– |
1 |
– |
1
|
| Suma |
0 |
1 |
2 |
3
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Źródło[18][12]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
23 listopada
|
2024
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
132,0 m
|
131,5 m
|
307,1 pkt
|
3.
|
10,0 pkt
|
Pius Paschke
|
| 2.
|
1 lutego
|
2025
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
135,5 m
|
140,5 m
|
275,9 pkt
|
3.
|
13,0 pkt
|
Daniel Tschofenig
|
| 3.
|
14 marca
|
2026
|
Oslo
|
Holmenkollbakken
|
K-120
|
HS-134
|
132,0 m
|
126,5 m
|
261,7 pkt
|
2.
|
1,4 pkt
|
Gregor Deschwanden
|
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
stan na 20 września 2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło[18][12]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
27 stycznia
|
2024
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
138,5 m
|
146,0 m
|
284,5 pkt
|
3.
|
2,2 pkt
|
Daniel Huber
|
| 2.
|
4 lutego
|
2024
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
136,0 m
|
135,5 m
|
293,1 pkt
|
1.
|
–
|
| 3.
|
18 lutego
|
2024
|
Brotterode
|
Inselbergschanze
|
K-105
|
HS-117
|
118,0 m
|
117,0 m
|
259,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
3 marca
|
2024
|
Planica
|
Bloudkova velikanka
|
K-125
|
HS-138
|
133,0 m
|
134,0 m
|
262,9 pkt
|
2.
|
10,1 pkt
|
Clemens Aigner
|
| 5.
|
9 marca
|
2024
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
122,0 m
|
126,0 m
|
262,3 pkt
|
3.
|
7,4 pkt
|
Žak Mogel
|
| 6.
|
10 marca
|
2024
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
127,0 m
|
127,5 m
|
273,6 pkt
|
2.
|
16,8 pkt
|
Markus Eisenbichler
|
| 7.
|
16 marca
|
2024
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
133,5 m
|
137,0 m
|
264,3 pkt
|
2.
|
4,0 pkt
|
Clemens Aigner
|
| 8.
|
13 grudnia
|
2025
|
Ruka
|
Rukatunturi
|
K-120
|
HS-142
|
140,5 m
|
140,5 m
|
318,6 pkt
|
2.
|
9,8 pkt
|
Isak Andreas Langmo
|
| 9.
|
14 grudnia
|
2025
|
Ruka
|
Rukatunturi
|
K-120
|
HS-142
|
143,0 m
|
137,5 m
|
301,2 pkt
|
2.
|
2,8 pkt
|
Robin Pedersen
|
| 10.
|
8 lutego
|
2026
|
Kranj
|
Bauhenk
|
K-100
|
HS-109
|
107,0 m
|
106,5 m
|
265,2 pkt
|
2.
|
0,1 pkt
|
Jonas Schuster
|
| 11.
|
15 lutego
|
2026
|
Oberhof
|
Rennsteigschanze
|
K-90
|
HS-100
|
104,5 m
|
105,5 m
|
270,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 12.
|
15 lutego
|
2026
|
Oberhof
|
Rennsteigschanze
|
K-90
|
HS-100
|
103,5 m
|
109,0 m
|
261,5 pkt
|
3.
|
26,8 pkt
|
Jonas Schuster
|
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPK 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Źródło[18][12]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
20 lutego
|
2021
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
99,0 m
|
95,5 m
|
261,1 pkt
|
| 2.
|
21 lutego
|
2021
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
97,5 m
|
96,5 m
|
261,3 pkt
|
| 3.
|
27 lutego
|
2021
|
Oberhof
|
Kanzlersgrund
|
K-90
|
HS-100
|
108,5 m
|
102,0 m
|
271,4 pkt
|
| 4.
|
14 listopada
|
2021
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-100
|
99,0 m
|
92,0 m
|
244,3 pkt
|
| 5.
|
18 lutego
|
2023
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
93,0 m
|
97,5 m
|
274,7 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Źródło[18][12]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
12 grudnia
|
2020
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
102,0 m
|
98,0 m
|
246,2 pkt
|
3.
|
7,4 pkt
|
Niklas Bachlinger
|
| 2.
|
6 lutego
|
2021
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
96,0 m
|
98,0 m
|
265,5 pkt
|
3.
|
6,7 pkt
|
Hannes Landerer
|
| 3.
|
7 lutego
|
2021
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
95,5 m
|
94,0 m
|
254,7 pkt
|
2.
|
2,4 pkt
|
Dominik Peter
|
| 4.
|
20 lutego
|
2021
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
99,0 m
|
95,5 m
|
261,1 pkt
|
1.
|
–
|
| 5.
|
21 lutego
|
2021
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
97,5 m
|
96,5 m
|
261,3 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
27 lutego
|
2021
|
Oberhof
|
Kanzlersgrund
|
K-90
|
HS-100
|
108,5 m
|
102,0 m
|
271,4 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
28 lutego
|
2021
|
Oberhof
|
Kanzlersgrund
|
K-90
|
HS-100
|
104,0 m
|
99,5 m
|
266,5 pkt
|
2.
|
4,5 pkt
|
Francisco Mörth
|
| 8.
|
14 listopada
|
2021
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-100
|
99,0 m
|
92,0 m
|
244,3 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
18 lutego
|
2023
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
93,0 m
|
97,5 m
|
274,7 pkt
|
1.
|
–
|
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Uwagi
Przypisy
Bibliografia