Nadchlorany
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór chemiczny |
ClO4− | |
|---|---|---|
| • zapis Hilla |
ClO4 | |
| Masa molowa |
99,45 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
Nadchlorany, w systemie Stocka: chlorany(VII) – związki chemiczne, sole lub estry kwasu nadchlorowego. Nadchlorany nieorganiczne otrzymywane są w wyniku prażenia lub anodowego utleniania chloranów. Mają właściwości utleniające.
Podczas prażenia chloranów przebiega reakcja dysproporcjonowania.
Większość nadchloranów jest dobrze rozpuszczalna w wodzie, jedynie nadchlorany potasu, amonu, rubidu i cezu wykazują mniejszą rozpuszczalność, co wykorzystuje się podczas analizy odpowiednich kationów.
Gleba na Marsie zawiera ok. 0,5–1% zawartości nadchloranów. Według eksperymentów Uniwersytety w Edynburgu takie stężenie jest tak toksyczne, że zabija bakterie w ok. 60 sekund[1].
Przypisy
- ↑ Dariusz Jemielniak, Mars to raj, ale tylko dla robotów, „Nowa Fantastyka”, 10 (517), październik 2025, s. 16, ISSN 0867-132X.