Nadtlenek potasu
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| żółte, amorficzne kryształy[1] | ||
| Wzór Hilla |
K2O2 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
110,20 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| Podobne związki | ||
| Podobne związki | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
Nadtlenek potasu, K2O2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków.
Jego otrzymywanie w czystej postaci jest dość trudne ze względu na jego podatność na utlenianie do ponadtlenku potasu, KO2. Można go otrzymać w wyniku utleniania metalicznego potasu tlenkiem azotu (NO) lub utleniania tlenem/powietrzem roztworu potasu w ciekłym amoniaku[3].
Powstaje też podczas spalania potasu w kontrolowanej ilości powietrza oraz podczas ogrzewania tetratlenku dipotasu, K2O4[4]:
- K2O4 → K2O2 + O2
K2O2, jak wszystkie tlenki potasu, reaguje z wodą. W reakcji tej powstaje wodorotlenek potasu, nadtlenek wodoru, H2O2 i tlen[4].
Przypisy
- ↑ a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-70, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- ↑ a b Potassium peroxide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 28202 (ang.).
- ↑ Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 78–84, DOI: 10.1016/C2009-0-30414-6, ISBN 0-7506-3365-4 (ang.).
- ↑ a b William Mullins, G. Leddicotte, The Radiochemistry of Potassium, National Academies, 1961, s. 4 [dostęp 2019-09-03] (ang.).