Odilon Redon
Autoportret, 1880 | |
| Imię i nazwisko |
Bertrand Jean Redon |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość |
francuska |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
| Odznaczenia | |
Odilon Redon (ur. 22 kwietnia 1840 w Bordeaux, zm. 6 lipca 1916 w Paryżu) – francuski malarz i grafik symbolista.
Życie i twórczość
Rysować zaczął w dzieciństwie, studiował w École des Beaux-Arts u Jeana-Léona Gérôme. Po powrocie do Bordeaux zajął się rzeźbą, litografią i akwafortą. Wziął udział w wojnie francusko-pruskiej, pod koniec wojny osiadł w Paryżu i zajmował się litografią i rysunkiem węglem. W 1879 opublikował pierwszy album litografii (Dans le Rêve). W latach 90. XIX w. zainteresował się kolorem i zaczął używać pasteli i farb olejnych, wystawiał prace z nabistami u Paula Durand-Ruela. Malował portrety i barwne pastele, w których przedstawiał kwiaty i tematy mitologiczne. W 1903 r. został kawalerem Legii Honorowej, jego popularność wzrosła po wydaniu w 1913 r. katalogu litografii i akwafort.
Redon jest uważany za prekursora surrealizmu, szczególnie jego wczesne prace, wykonane węglem i przedstawiające koszmary i marzenia senne. Całe życie żył w odosobnieniu, popularność zdobył dopiero po ukazaniu się w 1884 głośniej powieści Jorisa Karla Huysmansa À rebours (Na wspak). Bohater powieści, diuk Jan des Esseintes, kolekcjonował rysunki Redona, którego od tej pory zaczęto kojarzyć z dekadentyzmem.
Wybrane prace
-
Duch lasu, 1880 -
Człowiek kaktus, 1881 -
Płaczący Pająk, 1881 -
Święty Jan, 1892 -
Portret Violetty Heymann, 1910
Bibliografia
- Ian Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002. ISBN 83-213-4157-8.
- the-artists.org. the-artists.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-20)].
- World Wide Arts Resources. wwar.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-02)].