Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Pauly Shore


Pauly Shore
Ilustracja
Imię i nazwisko

Paul Montgomery Shore

Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1968
Los Angeles

Zawód

aktor, komik, reżyser, scenarzysta, producent

Lata aktywności

od 1989

Pauly Shore (2008)

Pauly Shore, właśc. Paul Montgomery Shore[1][2] (ur. 1 lutego 1968 w Los Angeles) – amerykański aktor, komik, reżyser, scenarzysta i producent, który wystąpił w kilku filmach komediowych w latach 90. XX wieku i prowadził program wideo na MTV w latach 80. i na początku 90[3]. Shore nadal pełnił rolę komika i koncertował w 2012[4].

Życiorys

Młodość

Urodził się w Los Angeles w rodzinie żydowskiej[5] jako syn Mitzi Shore (z domu Saidel), która założyła The Comedy Store[6], i komika Sammy’ego Shore[7]. Dorastał w Beverly Hills w Kalifornii. W 1986 ukończył Beverly Hills High School[8].

Kariera

Zainspirowany pracą rodziców w komedii i przemyśle rozrywkowym, 17-letni Shore zadebiutował stand-up w Alley Cat Bistro w Culver City. Shore był prowadzony przez Sama Kinisona i stworzył kilka z jego pomysłów, uprawiał alter ego persona The Weasel[9].

W latach 1989–94 pełnił funkkcję VJa na antenie MTV, miał własny program Totally Pauly[10]. Wydał również teledysk „Lisa, Lisa, One Guidelines”[11].

Debiutował na kinowym ekranie w komedii Na zawsze (For Keeps?, 1988) z Molly Ringwald. Wystąpił potem w komediach: Szalony zięć (Son in Law, 1993) i Służba nie drużba (In the Army Now, 1994). Główne role w komediach Jaskiniowiec z Kalifornii (Encino Man, 1992) obok Seana Astina i Brendana Frasera, Sędzia kalosz (Jury Duty, 1995) i Eko-jaja (Bio-Dome, 1996)[12] z Stephenem Baldwinem przyniosły jemu Złotą Malinę jako najgorszego aktora i najgorszego Nowego Gwiazdora Dekady (2000). Wszystkie te filmy otrzymały ostro negatywne opinie[13], ponadto każdy zarobił mniej niż poprzedni.

Pojawił się na krótko w dwóch teledyskach zespołu Limp Bizkit: „N 2 Gether Now” (1999) jako dostawca pizzy i „Break Stuff” (2000)[14].

W roku 2003 Shore produkował, napisał scenariusz, wyreżyserował i zagrał w pół-autobiograficzny filmie dokumentalnym Pauly Shore nie żyje (Pauly Shore is Dead)[15]. W 2010 roku wystąpił w dokumentalnym filmie Pauly Shore adoptuje (Pauly Shore's 'Adopted), gdzie podróżuje do Afryki, aby adoptować dziecko. Ponadto w swoim dorobku ma kilka filmów krótkometrażowych i wiele projektów realizowanych przez MTV, m.in. Funny or Die.

Filmografia

  • Na zawsze (For Keeps?, 1988) jako Retro
  • Znów mieć 18 lat (18 Again!, 1988) jako Barrett
  • Rock & Read (1988) jako Gospodarz
  • Fantom centrum handlowego (Phantom of the Mall: Eric's Revenge, 1989) jako Buzz
  • What’s Alan Watching? (1989) jako Craig
  • Wymarzona randka (Dream Date, 1989) jako Rudy
  • Lost Angels (1989) jako Dzieciak
  • Wedding Band (1990) jako Nicky
  • Jaskiniowiec z Kalifornii (Encino Man, 1992) jako Stoney Brown
  • Szalony zięć (Son in Law, 1993) jako Crawl
  • Służba nie drużba (In the Army Now, 1994) jako Bones Conway
  • Sędzia kalosz (Jury Duty, 1995) jako Tommy Collins
  • Eko-jaja (Bio-Dome, 1996) jako Bud Macintosh
  • Pauly (1997) jako Pauly Sherman
  • Niełatwa forsa (The Curse of Inferno, 1997) jako Chuck Betts
  • Kacper i Wendy (Casper Meets Wendy, 1998) jako Wyrocznia
  • Hefner nieautoryzowany (Hefner: Unauthorized, 1999) jako Lenny Bruce
  • The Princess and the Barrio Boy (2000) jako Wesley
  • Dowód niewinności (Red Letters, 2000) jako Anthony Griglio
  • Goofie w college’u (Extremely Goofy Movie, An, 2000) jako Bobby Zimmeruski (głos)
  • The Wash. Hiphopowa myjnia (The Wash, 2001) jako Man in Trunk
  • Opposite Day (2008) jako Robert Benson
  • Bucky Larson: Urodzony gwiazdor (Bucky Larson: Born to Be a Star, 2011) jako AFA Emcee
  • Randy Cunningham: Nastoletni ninja (2015) jako Kev (głos)
  • Hell’s Kitchen (2016)
  • Sandy Wexler (2017) jako Testimonialite
  • Star Butterfly kontra siły zła (2017) jako Johnny Blowhole (głos)
  • Alone Together (2018) w roli samego siebie

Przypisy

  1. ↑ Personalidade: Pauly Shore (EUA). InterFilmes.com. [dostęp 2017-05-16]. (port.).
  2. ↑ Pauly Shore. Listal. [dostęp 2017-05-17]. (ang.).
  3. ↑ Sheila Marikar (2015-09-16): Reliving the ’90s With Pauly Shore, Lisa Loeb and Naughty by Nature. „The New York Times”. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  4. ↑ Pauly Shore News, Pictures, and Videos. TMZ.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  5. ↑ Kate Meyers (1993-07-23): Shore Thing. Entertainment Weekly. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  6. ↑ Pauly Shore. TV.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  7. ↑ Pauly Shore Biography (1968-). FilmReference.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  8. ↑ Pauly Shore with Seth Milstein. WOW Hall. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  9. ↑ Pauly Shore Tickets. DistributeYourArticles. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
  10. ↑ Tracie Cooper: Pauly Shore Biography. AllMovie. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  11. ↑ Cynthia Hoffman: Hey dude, the Weasel is, like, the future of America. Spokane Chronicle. (Boston Globe). [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  12. ↑ Marc Hershon (2015-06-02): Podcast Review: The Pauly Shore Podcast Show. The Huffington Post. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  13. ↑ Pauly Shore. Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  14. ↑ Limp Bizkit's Durst Praises His “N 2 Gether Now” Video. MTV. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
  15. ↑ Pauly Shore is Dead. moviepilot.de. [dostęp 2015-03-07]. (niem.).