Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Peter-Michael Kolbe


wioślarstwo
Peter-Michael Kolbe
Ilustracja
Peter-Michael Kolbe (1975)
Data i miejsce urodzenia

2 sierpnia 1953
Hamburg

Data i miejsce śmierci

8 grudnia 2023
Lubeka

Wzrost

194 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Igrzyska olimpijskie
srebro Montreal 1976 wioślarstwo
(jedynka)
srebro Los Angeles 1984 wioślarstwo
(jedynka)
srebro Seul 1988 wioślarstwo
(jedynka)
Mistrzostwa świata
złoto Nottingham 1975 jedynka
złoto Cambridge 1978 jedynka
złoto Monachium 1981 jedynka
złoto Duisburg 1983 jedynka
złoto Nottingham 1986 jedynka
srebro Bled 1979 jedynka
srebro Kopenhaga 1987 jedynka
brąz Lucerna 1974 czwórka ze sternikiem
brąz Hazewinkel 1985 jedynka
Mistrzostwa Europy
złoto Moskwa 1973 jedynka

Peter-Michael Kolbe (ur. 2 sierpnia 1953 w Hamburgu[1], zm. 8 grudnia 2023 w Lubece[2]) – niemiecki wioślarz reprezentujący RFN, trzykrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera sportowa

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976, zajmując drugie miejsce w jedynkach. W finale o 2,64 sekundy przegrał z Perttim Karppinenem z Finlandii, a o 6,36 sekundy wyprzedził Joachima Dreifke z NRD[3]. Nie wziął udziału w XXII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie z powodu bojkotu ogłoszonego po inwazji Związku Radzieckiego na Afganistan[4]. Wystartował za to na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1984, gdzie ponownie był drugi za Karppinenem w jedynkach. Stracił do Fina 1,95 sekundy, a trzecie miejsce zajął Kanadyjczyk Robert Mills, który stracił do Niemca 8,19 sekundy[5]. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988, zdobywając trzeci z kolei srebrny medal. Tym razem o 4,91 sekundy zwyciężył Thomas Lange z NRD, a brązowy medal zdobył Eric Verdonk z Nowej Zelandii, tracąc do Kolbego 3,89 sekundy[6].

W jedynkach zdobywał również złote medale na mistrzostwach świata w Nottingham (1975), mistrzostwach świata w Cambridge (1978), mistrzostwach świata w Monachium (1981), mistrzostwach świata w Duisburg (1983) i mistrzostwach świata w Nottingham (1986), srebrne na mistrzostwach świata w Bledzie (1979) i mistrzostwach świata w Kopenhadze (1987) oraz brązowy na mistrzostwach świata w Hazewinkel (1985)[7]. Ponadto zdobył brązowy medal w czwórkach ze sternikiem na mistrzostwach świata w Lucernie (1974)[8].

Wywalczył również złoty medal w jedynkach podczas mistrzostw Europy w Moskwie (1973)[9].

W 1975 został sportowcem roku RFN[10], a w 1981 został odznaczony Srebrnym Liściem Laurowym, najwyższym sportowym odznaczeniem państwowym[11].

W 1982 przeniósł się do Norwegii, z której pochodziła jego pierwsza żona, Aina Moberg[12]. Po rozwodzie wrócił do zjednoczonych już Niemiec i został dyrektorem sportowym Niemieckiego Związku Wioślarskiego. W 2011 poślubił drugą żonę, Karin Kaschke.[13]

Przypisy

  1. ↑ Peter-Michael Kolbe Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2016-10-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter-Michael Kolbe est mort. lequipe.fr. [dostęp 2023-12-09]. (fr.).
  3. ↑ 1976 Summer Olympics, Rowing, Single Sculls, Men. olympedia.org. [dostęp 2025-06-13]. (ang.).
  4. ↑ Pertti KARPPINEN. olympics.com. [dostęp 2025-06-13]. (ang.).
  5. ↑ 1984 Summer Olympics, Rowing, Single Sculls, Men. olympedia.org. [dostęp 2025-06-13]. (ang.).
  6. ↑ 1988 Summer Olympics, Rowing, Single Sculls, Men. olympedia.org. [dostęp 2025-06-13]. (ang.).
  7. ↑ Rudern - Weltmeisterschaften Einer - Herren. sport-komplett.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).
  8. ↑ Rudern - Weltmeisterschaften Vierer mit Steuermann - Herren. sport-komplett.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).
  9. ↑ Rudern - Europameisterschaften (Herren - Einer). sport-komplett.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).
  10. ↑ Olympians Who Were Elected German Athlete of the Year. olympedia.org. [dostęp 2025-06-13]. (ang.).
  11. ↑ Zum Tod von Peter-Michael Kolbe. lrv-hamburg.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).
  12. ↑ Ruder-Ikone Peter-Michael Kolbe gestorben. ndr.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).
  13. ↑ Zum Tod von Peter-Michael Kolbe: Eine Legende des deutschen Sports. rudern.de. [dostęp 2025-06-13]. (niem.).

Bibliografia