Internetowa Encyklopedia „Wiki”

PhotoCD


Kodak Photo CD
Ilustracja
Ilustracja
Spodnia powierzchnia płyty kompaktowej
Typ nośnika

Dysk optyczny

Data premiery

1991

Pojemność

100 zdjęć w rozdzielczości 2048 × 3072

Metoda odczytu

Laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm

Metoda zapisu

Tłoczenie na podstawie szklanego wzorca; laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm

Standard

Rainbow Books

Opracowany przez

Eastman Kodak

Wykorzystanie

Przechowywanie zdjęć i treści multimedialnych

Wymiary nośnika

⌀ 120 mm

Masa

14,1 – 33 g

Photo CD (PCD) – standard cyfrowego zapisu fotografii opracowany przez firmę Kodak w 1991 roku. System ten opiera się na formacie plików ImagePac, który zamiast pojedynczego obrazu przechowuje zestaw tych samych ujęć w różnych rozdzielczościach (tzw. piramida obrazu).

Dane zapisywane są w dedykowanej przestrzeni barwnej PhotoYCC. Standard obsługuje wielosesyjność, co pozwala na dodawanie nowych zdjęć do nośnika w różnym czasie, aż do jego całkowitego zapełnienia.

Struktura ImagePac

Format ImagePac[1] został zaprojektowany tak, aby urządzenia o różnej mocy obliczeniowej (od odtwarzaczy TV po stacje graficzne) mogły szybko odczytać potrzebny rozmiar zdjęcia bez konieczności kosztownego skalowania. Standardowy plik zawiera sześć poziomów rozdzielczości:

Nazwa Rozdzielczość Nieskompresowane - rozmiar Przeznaczenie Liczba zdjęć (650 MB)
(px × px) (Mpx) (MB)
Base/16 128 × 192 0.025 0.07 Podgląd (index do wydruku, miniatura) 16000
Base/4 256 × 384 0.098 0.28 Sieć 4000
Base 512 × 768 0.393 1.13 Ekran komputerowy, TV, Sieć 1000
4 Base 1024 × 1536 1.573 4.50 HDTV ekran 370
16 Base 2048 × 3072 6.291 18.00 Wydruk do ok. 20 x 30 cm 100
64 Base 4096 × 6144 25.166 72.00 Profesjonalny wydruk, przed-prasą, archiwizacja (opcjonalnie) 25

Wersje standardu

System Photo CD obejmował rodzinę wyspecjalizowanych formatów, z których każdy był przeznaczony do innych zastosowań – od profesjonalnej fotografii po medycynę i katalogi handlowe:

  • Kodak Photo CD Master – podstawowy „cyfrowy negatyw” przeznaczony dla filmów małoobrazkowych (35 mm). Plik ImagePac na tej płycie jest ograniczony do pięciu poziomów rozdzielczości (maksymalnie 16 Base, czyli 2048 × 3072 piksele).
  • Kodak Pro Photo CD Master – profesjonalny „cyfrowy negatyw” obsługujący większe formaty filmu poza 35 mm. Dopiero ten standard oferuje najwyższą rozdzielczość skanowania (szósty poziom 64 Base, 4096 × 6144 piksele) oraz dodatkowe funkcje zabezpieczeń i informacji o prawach autorskich.
Płyta Kodak Photo CD Master

Oprócz formatów „Master”, służących do archiwizacji negatywów, Kodak opracował formaty użytkowe:

  • Kodak Photo CD Portfolio – przeznaczony do tworzenia interaktywnych prezentacji. Pozwala na zapis do 800 obrazów lub 1 godziny dźwięku (albo ich kombinacji) wraz z opcjonalnym tekstem i grafiką. Płyty te mogły być tworzone z istniejących dysków Master lub bezpośrednio na komputerze.
  • Kodak Photo CD Catalog – format zoptymalizowany pod kątem dystrybucji dużej liczby zdjęć (np. katalogów produktów). Może pomieścić ponad 6000 obrazów w niskiej rozdzielczości wraz z dedykowanym oprogramowaniem narzędziowym Kodak Browser do ich przeglądania.
  • Kodak Photo CD Medical – specjalistyczny format do zapisu obrazowania medycznego (takiego jak skany CT czy MR) oraz fotografii medycznej opartej na filmie. Jest on zgodny z wieloma ówczesnymi standardami diagnostyki cyfrowej.

Wszystkie powyższe formaty są zgodne ze standardem płyt CD-ROM XA i mogą być odtwarzane w dedykowanych odtwarzaczach Photo CD, odtwarzaczach CD-i oraz napędach komputerowych obsługujących multiseryjność[2].

Przypisy

  1. ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 25. ISBN 978-0941845090.
  2. ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 23. ISBN 978-0941845090.