Piotr Witold Lech
| Data i miejsce urodzenia |
25 lutego 1966 |
|---|---|
| Dziedzina sztuki |
Piotr Witold Lech (ur. 25 lutego 1966 w Krakowie) – polski pisarz fantasy, science fiction, tworzący również literaturę obyczajową, historyk, historyk wędkarstwa.
Życiorys
Z wykształcenia historyk, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Debiutował w 1993 roku zbiorem opowiadań fantasy Dżamis. Tom nie znalazł uznania w oczach części krytyków[1][2], lecz inne teksty Lecha zostały przyjaźnie przyjęte przez czytelników[3].
Opowiadania Lecha były publikowane w czeskich czasopismach „Ikarie” (1/2000), „Dech Draka” (6/1998), a także w antologii polskich opowiadań fantastycznych Maladie (Leonardo, 1996). Wydane przez wydawnictwo Leonardo autorskie zbiory opowiadań spotkały się w Czechach z pozytywnym przyjęciem zarówno krytyków, jak i czytelników[4][5][6]. Od końca lat 90. jego teksty ukazywały się w „Nowej Fantastyce” i „Fantastyce Wydaniu Specjalnym”; Lech pojawia się[od kiedy?] także na łamach olsztyńskiego magazynu fantastyki „SFinks”, najczęściej w charakterze autora prozy.
W 2009 roku opublikował książkę popularnonaukową o wojnach Władysława Łokietka z Zakonem Krzyżackim[7].
W większość opowiadań publikowanych w magazynie „Fantastyka” znalazło się w zbiorze pt. Cieć swojego software’u, wydanym przez Stalker Books w 2020[8]. Kontynuacją tego cyklu jest powieść Nasz cyberbarokowy sen wydana także nakładem Stalker Books. To samo wydawnictwo od roku 2020 wydaje cykl „Poliamoria Space Story” (dotąd cztery tomy[potrzebna aktualizacja?]), którego zakończenie zaplanowano na 2024 r.
W 2024 nakładem wydawnictwa Bibliotekarium, ukazał się zbiór opowiadań obyczajowych pt. Klub Murakamiego, oraz powieść obyczajowo-fantastyczna Mężczyzna na wydmach.
Lech jest też działaczem i publicystą wędkarskim, związanym z magazynami „Sztuka Łowienia na sztuczną muchę”, „Wędkarstwo moje hobby” i „Wędkarstwo360”[9][10][11]. W 2016 r. i 2020 r. ukazały się jego dwie książki o historii wędkarstwa na ziemiach polskich[12].
Twórczość
Książki
- Dżamis (nakładem autora, Kraków, 1993)[1]
- Twierdza Kozic (PiT, Kraków, 1994)[2]
- Rokhorm z ARON (PiT, 1996)[13]
- Maladie – współautor (Leonardo,1996)[14]
- Jeszcze raz Abhum (Eventus, 1999)[15]
- Nanebevzeti Profesora Eberta (Leonardo, Ostrawa, 2008)
- Pierwsza wojna polsko-krzyżacka 1308–1343 (Marpress, 2009)[7]
- Wędkarze Krajowego Towarzystwa Rybackiego w Krakowie 1879–1950 (Marpress, 2016)[12]
- Wędkarze II Rzeczypospolitej (Wąbrzeskie Zakłady Graficzne, 2020)
- Cieć swojego software’u (Stalker Books, Olsztyn 2020)[8]
- Poliamoria Space Story (Stalker Books, Olsztyn 2021)[16]
- Łzy Koa, Poliamoria 2 (Stalker Books, Olsztyn 2021)[17]
- Serce Hatannen, Poliamoria 3 (Stalker Books, Olsztyn 2021)[18]
- Marsjanka, Poliamoria 4 (Stalker Books, Olsztyn 2022)[19]
- Klub Murakamiego (Bibliotekarium, Bydgoszcz 2024)[20]
- Nasz cyberbarokowy sen (Stalker Books, Olsztyn 2024)[21]
- Mężczyzna na wydmach (Bibliotekarium, Bydgoszcz 2024)
- Świat jest żaden (Bibliotekarium, Bydgoszcz 2025)
Opowiadania
- HEXY („Nowa Fantastyka”, 5/1994)
- Bracia („Złoty Smok”, 3/1995)
- Karim Gryf („Nowa Fantastyka”, 6/1998)
- Pielęgniarka („Nowa Fantastyka”, 7/1999)
- CWM („Nowa Fantastyka”, 8/2000)
- Cieć swojego software’u („Fantastyka – wydanie specjalne”, 2/2006)
- Spójrz przed siebie, Joe! („Fantastyka – wydanie specjalne”, 2/2007)
- Polecamy czynny wypoczynek (w: Wizje alternatywne 6, 2007)
- Ich cyberbarokowy sen („Fantastyka – wydanie specjalne”, 1/2011)
- Olympus trout („Sztuka Łowienia na sztuczną muchę”, 5/2014)
- Babciu, módl się za nami („Fantastyka – wydanie specjalne”, 2/2017)
- Ten z naprzeciwka („Fahrenheit”, 6/2017)[22]
- Skoczkowie („SFinks”, Zima 2021)
- Reedukacja doskonała („SFinks”, Jesień 2021)
- Czerwcowe Słońce („SFinks”, Lato 2022)
- I&C („SFinks”, Wiosna 2023)
Przypisy
- ↑ a b Recenzja zbioru opowiadań Dżamis. „Nowa Fantastyka”. 11 (134) Listopad 1993, s. 69. Maciej Parowski – redaktor naczelny. Warszawa: Prószyński i S-ka. ISSN 0867-132X.
- ↑ a b Recenzja powieści Twierdza kozic. „Nowa Fantastyka”. 12 (147) Grudzień 1994, s. 71. Maciej Parowski – redaktor naczelny. Warszawa: Prószyński i S-ka. ISSN 0867-132X.
- ↑ Maciej Parowski. Notka biograficzna. „Nowa Fantastyka”. 06 (189) Czerwiec 1998, s. 52. Maciej Parowski – redaktor naczelny. Warszawa: Prószyński i S-ka. ISSN 0867-132X.
- ↑ Ondřej Jireš: Piotr W.Lech – Rokhorm z ARON. [w:] Fantasy Planet [on-line]. 2000-07-24. [dostęp 2010-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-10-26)]. (cz.).
- ↑ Roman Paulík: Nanebevzetí profesora Eberta. [w:] FANTASYA [on-line]. [dostęp 2010-06-02]. (cz.).
- ↑ Otomar Dvořák: Nanebevzetí profesora Eberta. [w:] Pevnost 06/2008 [on-line]. [dostęp 2010-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (cz.).
- ↑ a b Książka w katalogu wydawnictwa, dostęp 2010-05-25.
- ↑ a b Cieć swojego software’u [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2020-10-03] (pol.).
- ↑ Sztuka Łowienia NR 3 – „Mokra Mucha”. Spis treści.. [w:] Sztuka Łowienia na sztuczną muchę [on-line]. [dostęp 2010-11-17].
- ↑ Sztuka Łowienia NR 5 – „Morskie Łowy”. Spis treści.. [w:] Sztuka Łowienia na sztuczną muchę [on-line]. [dostęp 2010-11-17].
- ↑ Nr 150 (marzec 2019) – WMH [online], wmh.pl [dostęp 2019-03-13] (pol.).
- ↑ a b OpenSolution.org, Lech Piotr Witold, Wędkarze Krajowego Towarzystwa Rybackiego w Krakowie (1879-1950) – Wydawnictwo Marpress – Książki o Gdańsku, księgarnia internetowa [online], www.marpress.pl [dostęp 2016-12-08].
- ↑ Piotr Witold Lech, Rokhorm z Aron, Kraków: PiT, 1996, ISBN 83-86219-23-8, OCLC 39318286.
- ↑ Maladie [online], www.goodreads.com [dostęp 2020-03-14].
- ↑ Piotr Witold Lech, Jeszcze raz Abhum, Kraków: Eventus, 1999, ISBN 83-87997-02-1, OCLC 751337331.
- ↑ Poliamoria space story [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2021-02-15] (pol.).
- ↑ Łzy koa [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2021-05-16] (pol.).
- ↑ Serce hatannen [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2021-10-06] (pol.).
- ↑ Marsjanka [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2022-07-03] (pol.).
- ↑ Klub Murakmiego [online], Bibliotekarium [dostęp 2024-02-01] (pol.).
- ↑ Nasz cyberbarokowy sen [online], eSeF.com.pl Najlepsza fantastyka [dostęp 2024-05-07] (pol.).
- ↑ Piotr Witold Lech, Ten z naprzeciwka [online], Fahrenheit, 19 czerwca 2017.
Bibliografia
- Maciej Parowski. Notka biograficzna. „Nowa Fantastyka”. 05 (140) Maj 1994, s. 43. Maciej Parowski – redaktor naczelny. Warszawa: Prószyński i S-ka. ISSN 0867-132X.
- Maciej Parowski. Notka biograficzna. „Nowa Fantastyka”. 08 (215) Sierpień 2000, s. 50. Maciej Parowski – redaktor naczelny. Warszawa: Prószyński i S-ka. ISSN 0867-132X.
- Notka biograficzna. „Fantastyka – wydanie specjalne”. 2 (15) 2007, s. 78. Paweł Ziemkiewicz – redaktor prowadzący. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 1731-7134.