Pop-up

Wyskakujące okno (ang. pop-up) – funkcja stron WWW, powodująca automatycznie uruchamianie nowego okienka (karty) z określoną treścią w przeglądarce internetowej. W owym okienku (karcie) może znaleźć się dodatkowe menu nawigacyjne, krótki tekst pomocy, wyjaśnienie terminu, powiększony obrazek, najczęściej jednak technika ta jest wykorzystywana do reklamy internetowej.
Wyskakujące okna w praktyce
Najczęstszą formą wyskakujących okien są otwierające się przy wejściu na stronę internetową reklamy. Zbliżoną, z technicznego punktu widzenia, formą reklamy, o mniejszej uciążliwości dla użytkownika, jest tzw. pop-under – okienko, które jest otwierane w tle, nad bieżącym oknem.
Pierwsze wyskakujące okna narodziły się pod koniec XX wieku, w okresie boomu internetowego, jako dodatkowa forma przychodów pochodzących z reklam. Uważa się je za bardziej skuteczne od bannerów, aczkolwiek mogą też być z nimi sprzężone i stosowane równolegle.
Dla większości użytkowników Internetu reklamy w formie wyskakujących okien są bardzo irytujące – stąd dużą popularnością zaczęły cieszyć się programy umożliwiające ich blokowanie w postaci wtyczek oraz programów zewnętrznych, później zintegrowanych mechanizmów w przeglądarkach internetowych. Z danych amerykańskich firm badawczych, w USA korzysta z nich 30% internautów. Odpowiedzią na nie są reklamy omijające zabezpieczenia programowe. Współczesne przeglądarki w większości przypadków blokują automatyczne otwieranie nowych okien, a rozszerzenia do blokowania reklam radzą sobie również z modalami i nakładkami. Na urządzeniach mobilnych mechanizmy blokowania są jeszcze bardziej rygorystyczne.
Kiedyś wyskakujące okna stanowiły 6,4% rynku reklam (kwiecień 2004 r., według Nielsen/NetRatings Ad Relevance). Tradycyjne reklamy typu pop-up stanowią obecnie niewielki odsetek reklamy internetowej. W Unii Europejskiej pop-upy są natomiast szeroko stosowane w celu spełnienia wymogów RODO. [1]
Rozwiązania techniczne
Klasyczną techniką wyświetlania wyskakujących okienek jest wykorzystanie kodu w języku JavaScript. Przez wiele lat była to jedyna metoda, jednak w związku z łatwością jej zablokowania zaczęto stosować inne techniki.
window.open()
W początkowych latach XXI wieku popularne stały się wyskakujące okna z użyciem technologii Flash, która została oficjalnie wycofana w grudniu 2020 roku. Obecnie pop-upy realizuje się wyłącznie z użyciem HTML, CSS i JavaScript.
Z technicznego punktu widzenia jest to treść pozycjonowana bezwzględnie (a zatem nieprzesuwająca się przy przewijaniu) sekcja treści HTML, którą można ukryć albo wyłączyć; zazwyczaj warstwa ta zasłania główną treść strony. Obecnie jest to najlepszy sposób na wyświetlanie treści reklamowych.
Historia
Twórcą wyskakujących okien był Ethan Zuckerman[2][3], dyrektor Center for Civic Media w Massachusetts Institute of Technology, pracujący wówczas dla Tripoda. Po latach przeprosił za swój wynalazek[4].
Obecnie wyskakujące okna są wykorzystywane nie tylko do reklam, ale także do celów prawnych (np. zgoda na pliki cookies), marketingowych (zachęty do zapisu na newsletter) czy informacyjnych (ostrzeżenia o bezpieczeństwie, komunikaty systemowe).
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Overlay Overload: Competing Popups Are an Increasing Menace [online], Nielsen Norman Group [dostęp 2025-09-17] (ang.).
- ↑ carnegiecouncil.org carnegiecouncil.org. [dostęp 2017-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-12)].
- ↑ IdRef
- ↑ Twórca pop-upów: internet byłby lepszy bez reklam. [w:] Wirtualnemedia.pl [on-line]. Wirtualnemedia.pl, 2014-08-26. [dostęp 2014-08-26]. (pol.).