Rudolf Clausius
Rudolf Clausius | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor | |
| Specjalność: fizyka | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
| Nagrody | |
Rudolf Julius Emanuel Clausius (ur. 2 stycznia 1822 w Koszalinie, zm. 24 sierpnia 1888 w Bonn[1]) – fizyk niemiecki, jeden z twórców zasad termodynamiki. Laureat Medalu Copleya (1879) oraz Pour le Mérite za Naukę i Sztukę (1888)[2].
Życiorys
Profesor uniwersytetów w Zurychu i Bonn. Prowadził prace z zakresu termodynamiki i kinetyki gazów. Wprowadził pojęcie entropii i precyzyjnie sformułował II zasadę termodynamiki (1865) oraz twierdzenie o wiriale (1870). Opracował teorię polaryzacji dielektryków. Współpracował z Maxwellem nad kinetyczną teorią gazów.
Clausius opublikował szesnaście dużych prac naukowych. Pierwsza, i jednocześnie najsłynniejsza jego praca ukazała się w 1850 roku. Nosiła tytuł O motorycznej sile ciepła i o prawach, które można wywnioskować stąd na potrzeby teorii ciepła. Był to początek cyklu prac, które ostatecznie doprowadziły go do zdefiniowania pojęcia entropii i sformułowania drugiej zasady termodynamiki. Praca ta uważana jest za początek nowoczesnej termodynamiki.
Wyróżnienia
W 1868 roku został wybrany członkiem londyńskiego Towarzystwa Królewskiego (The Royal Society), a w 1879 roku otrzymał prestiżową nagrodę tego towarzystwa, Medal Copleya. Od 1886 był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk[3].
Cytaty
- Energia Wszechświata jest stała.
- Entropia Wszechświata dąży do maksimum.
(Rudolf Clausius, 1865)
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Clausius Rudolf Julius Emmanuel, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-12-10].
- ↑ Rudolf Julius Emanuel Clausius. orden-pourlemerite.de. [dostęp 2025-04-18]. (niem.).
- ↑ R.J.E. Clausius (1822 - 1888). knaw.nl. [dostęp 2025-02-02]. (ang.).