Rymantadyna
| |||
| Ogólne informacje | |||
| Wzór Hilla |
C12H21N | ||
|---|---|---|---|
| Masa molowa |
179,30 g/mol | ||
| Identyfikacja | |||
| Numer CAS | |||
| PubChem | |||
| DrugBank | |||
| Podobne związki | |||
| Podobne związki | |||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||
| Klasyfikacja medyczna | |||
| ATC | |||
Rymantadyna – organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu. W postaci chlorowodorku stosowana jest jako lek przeciwwirusowy przeznaczony do leczenia i profilaktyki grypy typu A u ludzi[3], ma jednak niską skuteczność i może wywoływać niekorzystne efekty uboczne.
W badaniach in vitro stwierdzono, że hamuje ona namnażanie wszystkich podtypów antygenowych (H1N1, H2N2 i H3N2) wirusów grypy typu A[3].
Rymantadyna, podobnie jak amantadyna, należy do grupy leków przeciwgrypowych starej generacji, które mogą wywoływać wiele działań niepożądanych[4][5]. W metaanalizie opisanej przez Cochrane Collaboration w roku 2006, dotyczącej badania amantadyny i rymantadyny u dorosłych stwierdzono jej niską skuteczność niekorzystne efekty uboczne ze strony żołądka i przewodu pokarmowego i zalecono jej stosowanie jedynie w wypadkach nagłych, wobec nieskuteczności innych leków. Nie stwierdzono hamowania zarażania innych osób[5]. W roku 2014 Cochrane Collaboration opublikowało kolejną metaanalizę dotyczącą amantadyny i rymantadyny, uwzględniająca zarówno dorosłych, jak i dzieci. Zwrócono uwagę na słabą wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa stosowania rymantadyny, a jako jedyne pozytywne efekty wskazano obniżenie objawów grypy typu A u dzieci po 3 dniach stosowania leku. Nie stwierdzono korzyści stosowania żadnego z obu badanych leków w porównaniu do placebo w zapobieganiu, leczeniu i skracaniu czasu trwania grypy typu A u dzieci i dorosłych[6].
Przypisy
- ↑ Rimantadine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00478 (ang.).
- ↑ Rymantadyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: R9151 [dostęp 2017-01-22].
- ↑ a b Rimantin. Charakterystyka produktu leczniczego. [w:] Rejestr Produktów Leczniczych [on-line]. pub.rejestrymedyczne.csioz.gov.pl, 2014–2016. [dostęp 2017-01-31].
- ↑ A. Nitsch-Osuch, L.B. Brydak, A.K. Wardyn. Inhibitory neuraminidazy w profilaktyce i leczeniu grypy. „Pol. Merk. Lek.”. XXV (145), s. 67–73, 2008.[martwy link]
- ↑ a b T. Jefferson, V. Demicheli, C. Di Pietrantonj, D. Rivetti, Amantadine and rimantadine for influenza A in adults, „The Cochrane Database of Systematic Reviews” (2), 2006, CD001169, DOI: 10.1002/14651858.CD001169.pub3, PMID: 16625539, PMCID: PMC7068158 [dostęp 2022-01-31] (ang.).
- ↑ Márcia G. Alves Galvão, Marilene Augusta Rocha Crispino Santos, Antonio J.L. Alves da Cunha, Amantadine and rimantadine for influenza A in children and the elderly, „The Cochrane Database of Systematic Reviews” (11), 2014, CD002745, DOI: 10.1002/14651858.CD002745.pub4, PMID: 25415374, PMCID: PMC7093890 [dostęp 2022-01-31] (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.