Sasino
| wieś | |
Pałac w Sasinie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
–1,5 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
58 |
| Kod pocztowy |
84-210[4] |
| Tablice rejestracyjne |
GWE |
| SIMC |
0160459[5] |
Położenie na mapie gminy Choczewo | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego | |
Sasino[6][7][8] (kaszub. Sasëno) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo[9][5]. Leży na obszarze Wysoczyzny Żarnowieckiej.
Wieś jest siedzibą sołectwa Sasino[10].
Na północ od Sasina znajduje się rezerwat przyrody Choczewskie Cisy. Bezpośrednia bliskość Bałtyku i duże kompleksy leśne doprowadziły do przekształcenia się Sasina w miejscowość letniskowo-wypoczynkową.
W miejscowości znajduje się pałac z poł. XIX w. w postaci prostokątnej budowli z dwoma przybudówkami i dwuspadowym dachem[11]. Zbudowany przez Wilhelma von Somnitz. W czasach największego rozkwitu w majątku pracowało ponad 200 osób. W 1945 splądrowany przez żołnierzy Armii Czerwonej, następnie przekształcony kolejno w ośrodek kolonijny i wczasowy. Od 1996 w rękach prywatnych[12].
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Sasino, po jej zniesieniu w gromadzie Choczewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0160465 | Białka | część wsi |
| 0160471 | Kamieńsko | część wsi |
| 0160488 | Sasiniec | część wsi |
| 0160494 | Sasinko | część wsi |
| 0160502 | Zielonka | część wsi |
Demografia
Współczesna struktura demograficzna wioski Sasino na podstawie danych z lat 1995–2009 według roczników GUS-u, z prezentacją danych z 2002 roku[13]:
| WYSZCZEGÓLNIENIE | J. m. |
POPULACJA MIESZKAŃCÓW (w przedziałach wiekowych w 2002 roku) | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| OGÓŁEM | 0-9 | 10-19 | 20-29 | 30-39 | 40-49 | 50-59 | 60-69 | 70-79 | 80+ | ||||||
| I. | OGÓŁEM | os. | 447 | 54 | 86 | 69 | 62 | 59 | 42 | 39 | 27 | 9 | |||
| – | odsetek | % | 100 | 12,1 | 19,2 | 15,4 | 13,9 | 13,2 | 9,4 | 8,8 | 6 | 2 | |||
| 1. | WEDŁUG PŁCI | ||||||||||||||
| A. | Mężczyzn | os. | 228 | 24 | 50 | 39 | 33 | 31 | 17 | 20 | 9 | 5 | |||
| – | odsetek | % | 50,9 | 5,4 | 11,1 | 8,7 | 7,4 | 6,9 | 3,8 | 4,5 | 2 | 1,1 | |||
| B. | Kobiet | os. | 219 | 30 | 36 | 30 | 29 | 28 | 25 | 19 | 18 | 4 | |||
| – | odsetek | % | 49,1 | 6,7 | 8,1 | 6,7 | 6,5 | 6,3 | 5,6 | 4,3 | 4 | 0,9 | |||

| WYSZCZEGÓLNIENIE | J. m. |
POPULACJA MIESZKAŃCÓW (w grupach wiekowych w 2002 roku) | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| OGÓŁEM | Mężczyzn | Kobiet | |||||||||||||||||
| I. | OGÓŁEM | os. | 447 | 228 | 219 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 100 | 50,9 | 49,1 | ||||||||||||||
| 1. | W WIEKU | ||||||||||||||||||
| A. | Przedprodukcyjnym | os. | 117 | 60 | 57 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 26,2 | 13,4 | 12,8 | ||||||||||||||
| B. | Produkcyjnym | os. | 266 | 145 | 121 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 59,5 | 32,4 | 27,1 | ||||||||||||||
| a. | mobilnym | os. | 181 | 102 | 79 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 40,5 | 22,8 | 17,7 | ||||||||||||||
| b. | niemobilnym | os. | 85 | 43 | 42 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 19 | 9,6 | 9,4 | ||||||||||||||
| C. | Poprodukcyjnym | os. | 64 | 23 | 41 | ||||||||||||||
| – | odsetek | % | 14,3 | 5,1 | 9,2 | ||||||||||||||
Atrakcje turystyczne
Niedaleko wsi znajduje się unikalny rezerwat przyrody "Choczewskie Cisy". Walory przyrodnicze to np: piękne sosnowe lasy, malownicze wydmy, nadmorskie tereny porośnięte wrzosem i kosodrzewiną, szerokie i nieprzeludnione plaże. Głównym walorem okolicy jest jednak pobliska (3 km) latarnia morska Stilo. Sasino słynie ponadto z dobrej kuchni tutejszych gospodarzy. Rozwija się tu także infrastruktura turystyczna.[14]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 121010.
- ↑ Wieś Sasino w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-10-20], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-05-20].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1134 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ a b c GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Janusz Sitek: Nazwy geograficzne Rzeczypospolitej Polskiej. Ministerstwo Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, Główny Geodeta Kraju, Urząd Rady Ministrów, Komisja Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1991. ISBN 83-7000-071-1.
- ↑ Jan Bielec (red.), Stanisława Szwałek: Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce. Ministerstwo Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. T. III: P - Ż. Warszawa: GUS, 1982.
- ↑ Sasino, wieś, gmina Choczewo, powiat wejherowski, województwo pomorskie. [w:] Mapa topograficzna w skali 1:10 000. ORTO [on-line]. Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2011, geoportal.gov.pl [dostęp 2011-03-16]. (pol.).
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ Raport o stanie gminy Choczewo w 2025. Sołectwa s. 7-8
- ↑ Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 237, ISBN 978-83-7495-133-3.
- ↑ Sasino
- ↑ a b c d Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS, 2011, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2011-03-10]. (pol.).
- ↑ Sasino [online], sasino.pl [dostęp 2024-04-25] (ang.).
Bibliografia
- Bielec Jan (red.), Szwałek Stanisława: Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce. Ministerstwo Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. T. III: P - Ż. Warszawa: GUS, 1982.
- Sitek Janusz: Nazwy geograficzne Rzeczypospolitej Polskiej. Ministerstwo Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, Główny Geodeta Kraju, Urząd Rady Ministrów, Komisja Ustalania Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera, 1991. ISBN 83-7000-071-1.