Suzdal
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Data założenia |
999 (pierwsza wzmianka) | ||||
| Prawa miejskie |
1778 | ||||
| Burmistrz |
Годунин Сергей Борисович (Godunin Siergiej Borisowicz) | ||||
| Powierzchnia |
15 km² | ||||
| Populacja (2008) |
| ||||
| • liczba ludności |
10 998 | ||||
| Nr kierunkowy |
+7 49231 | ||||
| Kod pocztowy |
601291 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
33 | ||||
Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego | |||||
Położenie na mapie Rosji | |||||
| Strona internetowa | |||||
Suzdal (ros. Суздаль) – miasto (od 1778) w Rosji w obwodzie włodzimierskim, 11 tysięcy mieszkańców (2008). Położone nad rzeką Kamienką, dopływie Nerli. Miasto należy do tzw. Złotego Pierścienia Rosji. W czasie II wojny światowej w Suzdalu znajdował się obóz dla jeńców polskich.
Historia
- XI wiek – miasto w Księstwie Rostowsko-Suzdalskim
- początek XII wieku – stolica Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego
- 1157 rok – miasto w Księstwie Włodzimiersko-Suzdalskim (Andrzej I Bogolubski przenosi stolicę do Włodzimierza)
- środkowe lata XIII wieku – stolica samodzielnego Księstwa Suzdalskiego
- początek XIV wieku – stolica Księstwa Suzdalsko-Niżnonowogrodzkiego
- 1392 rok – miasto w Wielkim Księstwie Moskiewskim
- XVI wiek – rozpoczyna się budowa monastyrów. Powstało ich 11. (Do obecnych czasów przetrwało 5 kompleksów). Miasto staje się jednym z ważnych centrów religijnych Rusi
- XVII wiek – pierwsza połowa XVII wieku upłynęła w Suzdalu pod znakiem zaniku gospodarczego i liczby ludności. W czasie niepokojów Suzdalczycy zdradzili cara Wasyla Szujskiego i przekazali swoje miasto Dymitrowi II Samozwańcowi i Aleksandrowi Lisowskiemu, którzy ufortyfikowali je i utrzymali w nim przez około osiem miesięcy
- 1611 r. – wojska polskie oblegały Suzdal przez sześć miesięcy
- 1615 r. – miasto zostało ponownie zaatakowane przez Aleksandra Lisowskiego
- 1618 r. – najazd Kozaków Zaporoskich hetmana Sahajdacznego
- 1634 r. – Tatarzy krymscy dokonali łupieżczego najazdu na Suzdal
- 1644 r. – pożar spalił przylegającą do Kremla część posadu
- Epidemia dżumy z lat 1654–1655 zabiła prawie połowę ludności miasta, która wynosiła wówczas 2467 osób
- 1796 rok – miasto powiatowe guberni włodzimierskiej
- końcowe lata XIX wieku - Suzdal staje się małoznaczącym prowincjonalnym miastem
- 1967 rok – przyjęto plan rozwoju miasta, zgodnie z którym stało się ono miastem-muzeum. Powstały kompleksy turystyczne, odrestaurowano zabytki, otwarto muzealne ekspozycje
- 1978 rok – miasto otrzymuje status miasta-muzeum UNESCO
Zabytki
- Drewniana cerkiew Świętego Mikołaja – zbudowana w Głotowie w Rosji w roku 1766. W 1960 przeniesiony stamtąd do Suzdalu jako część muzeum drewnianej architektury
- Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego – wybudowana w 1720. W odróżnieniu od wzniesionego w tym samym okresie kościoła Świętego Mikołaja, ma gipsowe ściany z drewnianą konstrukcją wspierającą
- Monaster Świętego Aleksandra – zbudowany w roku 1240, przebudowany całkowicie w XVII w.
- Żeński monaster Opieki Matki Bożej – wzniesiony w 1264, główny element stanowi katedra Opieki Matki Bożej, wybudowana w 1518 przez nieznanego architekta. We jej wnętrzu nie ma żadnych malowideł, wszystkie ściany są białe
Współpraca
Évora, Portugalia
Klec, Czechy
Czerwieńsk, Polska[1] (do 9 marca 2022 r.)
Rothenburg ob der Tauber, Niemcy
Windham, Stany Zjednoczone
Galeria
-
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego -
Monaster św. Aleksandra Newskiego
-
Sobór Narodzenia Najświętszej Maryi Panny -
Targ
-
Widok z Cerkwi Zmartwychwstania na targ i inne cerkwie -
Cerkiew św. Borysa i Gleba -
Cerkiew św. Proroka Eliasza -
Monaster Opieki Matki Bożej
Cerkwie





Przypisy
- ↑ Miasta partnerskie [online], www.czerwiensk.pl [dostęp 2024-10-04] (pol.).