Tabularium

Tabularium (od łac. tabulae – tabliczki[1]) – w starożytnym Rzymie termin określający wszelkiego rodzaju archiwum, w którym przechowywano najważniejsze dokumenty i akty prawne spisane na tabliczkach, zwojach papirusu i pergaminu.
Nazwę tę odnoszono zarówno do archiwum rodzinnego przechowywanego w wydzielonym pomieszczeniu domu, jak i do archiwum państwowego, wojskowego, świątynnego, miejskiego i innych[2]. Najważniejsze archiwum państwa rzymskiego zawierające teksty ustaw, uchwały senatu, spisy, sprawozdania itp., w okresie republiki mieściło się w świątyni Saturna na Forum Romanum[3], stąd znane jako Aerarium Saturni. Administrowane było początkowo przez cenzorów, a w późniejszym okresie przez specjalnie do tego powołanych kuratorów[4]. W roku 83 p.n.e. archiwum uległo zniszczeniu podczas pożaru na Kapitolu[4].
Późniejsze, częściowo zachowane Tabularium zostało w czasach Sulli (78 p.n.e.) odbudowane przez Kwintusa Latatiusa Katulusa na Forum Romanum u stóp południowo-wschodniego zbocza Kapitolu, gdzie funkcjonowało w czasach cesarstwa[3]. Z budowli tej ocalał fragment ściany pierwszego piętra wkomponowany w dzisiejszy Pałac Senatorów. Nieznany jest wygląd wyższych części elewacji, natomiast zachowana partia części dolnej flankowana jest trzema monumentalnymi kolumnami i przebita wielkimi łukowymi wylotami na Forum[1].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b Elżbieta Jastrzębowska: Rzym w czasach „Quo vadis”. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2001, s. 34, ISBN 83-7255-052-2
- ↑ Nowa encyklopedia PWN. T. 6. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ISBN 83-01-11969-1
- ↑ a b Jean-Claude Fredouille: Słownik cywilizacji rzymskiej. Katowice: Wyd. „Książnica”, 1996, s. 43, ISBN 83-85348-76-X
- ↑ a b Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Zdzisław Piszczek). Wyd. 6. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1988, ISBN 83-01-03529-3