Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Toea Wisil


lekkoatletyka
Toea Wisil
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1988
Banz

Wzrost

168 cm[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Papua-Nowa Gwinea
Mistrzostwa Oceanii
złoto Apia 2006 sztafeta 4 × 100 m
złoto Saipan 2008 sztafeta 4 × 100 m
złoto Cairns 2010 bieg na 100 m
złoto Cairns 2010 bieg na 200 m
złoto Cairns 2010 sztafeta 4 × 100 m
złoto Papeete 2013 bieg na 100 m
złoto Papeete 2013 bieg na 200 m
złoto Rarotonga 2014 bieg na 100 m
złoto Rarotonga 2014 sztafeta 4 × 100 m
złoto Cairns 2015 bieg na 100 m
złoto Cairns 2015 bieg na 200 m
złoto Cairns 2015 sztafeta 4 × 100 m
złoto Suva 2017 bieg na 100 m
złoto Suva 2017 bieg na 200 m
srebro Apia 2006 bieg na 100 m
srebro Apia 2006 sztafeta mieszana
srebro Saipan 2008 bieg na 100 m
srebro Saipan 2008 bieg na 200 m
srebro Cairns 2015 sztafeta mieszana
brąz Apia 2006 bieg na 200 m
brąz Apia 2006 bieg na 400 m
brąz Townsville 2019 sztafeta 4 × 100 m
Igrzyska Pacyfiku
złoto Apia 2007 sztafeta 4 × 100 m
złoto Apia 2007 sztafeta 4 × 400 m
złoto Numea 2011 bieg na 100 m
złoto Numea 2011 bieg na 200 m
złoto Numea 2011 bieg na 400 m
złoto Numea 2011 sztafeta 4 × 100 m
złoto Numea 2011 sztafeta 4 × 400 m
złoto Port Moresby 2015 bieg na 100 m
złoto Port Moresby 2015 bieg na 200 m
złoto Port Moresby 2015 bieg na 400 m
złoto Port Moresby 2015 sztafeta 4 × 400 m
złoto Apia 2019 bieg na 100 m
złoto Apia 2019 bieg na 200 m
złoto Apia 2019 bieg na 400 m
złoto Apia 2019 sztafeta 4 × 400 m
srebro Apia 2007 bieg na 400 m
srebro Port Moresby 2015 sztafeta 4 × 100 m
srebro Apia 2019 sztafeta 4 × 100 m
brąz Apia 2007 bieg na 100 m
brąz Apia 2007 bieg na 200 m

Toea Wisil (ur. 1 stycznia 1988 w Banz, w prowincji Western Highlands[1]) – papuańska lekkoatletka, sprinterka. Czternastokrotna mistrzyni Oceanii oraz piętnastokrotna złota medalistka igrzysk Pacyfiku. Dwukrotna olimpijka (Londyn, Rio de Janeiro) oraz dwukrotna uczestniczka seniorskich mistrzostw świata.

Przebieg kariery

W 2004 roku wystąpiła na mistrzostwach Oceanii juniorów młodszych, na których zdobyła trzy tytuły wicemistrzowskie, w tym dwa indywidualnie (w konkurencjach biegu na 200 i 400 m). Rok później sięgała po medale mistrzostw melanezyjskich oraz minigrzysk Pacyfiku, a także wzięła udział w mistrzostwach świata kadetów – na których nie zdobyła żadnego medalu. W 2006 roku rywalizowała z lekkoatletkami podczas igrzysk Wspólnoty Narodów, do finału weszła tylko w sztafecie 4 × 400 m, zajmując 5. miejsce. Startowała na juniorskich mistrzostwach świata w Pekinie, ale tam także nie zdobyła medalu, odpadając w fazie eliminacyjnej podczas zmagań w konkurencji biegu na 100 m i biegu sztafet 4 × 100 m[2][3].

W czasie mistrzostw Oceanii w Apii (rozegranych w 2006 roku) Wisil zdobyła pięć medali, w tym tytuł mistrzowski wywalczony w sztafecie 4 × 100 m. W tej samej miejscowości rok później zdobyła pięć medali igrzysk Południowego Pacyfiku, z których dwa były złote – w biegu sztafet zarówno 4 × 100 m, jak i 4 × 400 m. W 2010 roku wywalczyła trzy złote medale mistrzostw Oceanii, w tym dwa indywidualnie (w biegu na 100 oraz 200 m), w 2011 roku zaś zdobyła pięć medali igrzysk Pacyfiku – wszystkie złote[3].

W czasie igrzysk olimpijskich w Londynie odpadła w eliminacjach biegu na 100 m. Papuanka w tej fazie zmagań uzyskała czas 11,27 plasujący ją na 4. miejscu w swojej grupie[4]. Na tych samych igrzyskach była chorążym narodowej reprezentacji podczas ceremonii otwarcia[3].

W 2013 roku wzięła udział w mistrzostwach Oceanii, zdobyła na nich dwa złote medale – w konkurencji biegu na 100 i 200 m. Niedługo później wystąpiła na rozgrywanych w Moskwie mistrzostwach globu, startując w tych samych konkurencjach – zarówno w biegu na 100, jak i 200 m odpadła w eliminacjach. Podczas igrzysk Pacyfiku rozgrywanych w Port Moresby obroniła większość tytułów mistrzowskich wywalczonych w poprzedniej edycji igrzysk, zawodniczce nie udało się jedynie obronić złotego medalu zdobytego w sztafecie 4 × 100 m (tym razem sięgnęła po tytuł wicemistrzowski)[2][3].

Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro również startowała wyłącznie w konkursie biegu na 100 m. Tak jak cztery lata wcześniej odpadła w eliminacjach, w tej fazie zmagań uzyskała czas 11,48 i zajęła 4. miejsce w swej grupie[5].

Podczas światowego czempionatu w Londynie ponownie zakończyła na etapie eliminacji swoje występy w konkurencjach biegu na 100, jak również 200 m. Po raz ostatni w zawodach lekkoatletycznych wystąpiła podczas igrzysk Wspólnoty Narodów w Birmingham – na nich między innymi odpadła w półfinale biegu na 200 m[2].

Osiągnięcia

Rok Zawody Miasto Miejsce Konkurencja Wynik
2004 Mistrzostwa Oceanii juniorów młodszych Australia Townsville srebro bieg na 200 m 25,91
srebro bieg na 400 m 58,82
srebro sztafeta mieszana[a] 1:52,04
2005 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Maroko Marrakesz 5. H bieg na 200 m 25,04
4. H bieg na 400 m 57,55
2006 Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Melbourne 6. H bieg na 400 m 56,72
5. sztafeta 4 × 400 m 3:47,88
Mistrzostwa świata juniorów Chiny Pekin 6. H bieg na 100 m 12,17
7. H sztafeta 4 × 100 m 48,40
Mistrzostwa Oceanii Samoa Apia srebro bieg na 100 m 12,03
brąz bieg na 200 m 24,53
brąz bieg na 400 m 57,26
złoto sztafeta 4 × 100 m 48,30
srebro sztafeta mieszana[a] 1:37,95
2007 Igrzyska Południowego Pacyfiku Samoa Apia brąz bieg na 100 m 12,00
brąz bieg na 200 m 24,34
srebro bieg na 400 m 55,15
złoto sztafeta 4 × 100 m 45,99 NR
złoto sztafeta 4 × 400 m 3:40,55 GR
2008 Mistrzostwa Oceanii Mariany Północne Saipan srebro bieg na 100 m 11,94
srebro bieg na 200 m 24,45
złoto sztafeta 4 × 100 m 47,27
2010 Mistrzostwa Oceanii Australia Cairns złoto bieg na 100 m 11,85
złoto bieg na 200 m 23,63
4. bieg na 400 m 55,87
złoto sztafeta 4 × 100 m 46,86 CR
Igrzyska Wspólnoty Narodów Indie Nowe Delhi 4. bieg na 100 m 11,52
7. bieg na 200 m 23,84
5. H sztafeta 4 × 400 m 3:40,40
2011 Igrzyska Pacyfiku Nowa Kaledonia Numea złoto bieg na 100 m 54,06
złoto bieg na 200 m 45,92
złoto bieg na 400 m 23,88
złoto sztafeta 4 × 100 m 53,38
złoto sztafeta 4 × 400 m 46,89
2012 Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn 4. H bieg na 100 m 11,27
2013 Mistrzostwa Oceanii Polinezja Francuska Papeete złoto bieg na 100 m 11,90
złoto bieg na 200 m 24,45
Mistrzostwa świata Rosja Moskwa 6. H bieg na 100 m 11,61
7. H bieg na 200 m 24,23
2014 Mistrzostwa Oceanii Wyspy Cooka Rarotonga złoto bieg na 100 m 11,57 CR
złoto sztafeta 4 × 100 m 47,88
Igrzyska Wspólnoty Narodów Wielka Brytania Glasgow 4. SF bieg na 100 m 11,44
7. SF bieg na 200 m 24,48
6. H sztafeta 4 × 400 m 3:46,26
2015 Mistrzostwa Oceanii Australia Cairns złoto bieg na 100 m 11,41
złoto bieg na 200 m 23,71 CR
złoto sztafeta 4 × 100 m 46,31 CR
srebro sztafeta mieszana 1:36,08
Igrzyska Pacyfiku Papua-Nowa Gwinea Port Moresby złoto bieg na 100 m 11,86
złoto bieg na 200 m 24,05
złoto bieg na 400 m 54,17
srebro sztafeta 4 × 100 m 46,27
złoto sztafeta 4 × 400 m 3:45,13
2016 Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro 4. H bieg na 100 m 11,48
2017 Mistrzostwa Oceanii Fidżi Suva złoto bieg na 100 m 11,63
złoto bieg na 200 m 23,24 CR
Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn 5. H bieg na 100 m 11,41
7. H bieg na 200 m 23,93
2019 Mistrzostwa Oceanii Australia Townsville 4. bieg na 100 m 11,99
4. bieg na 400 m 55,71
brąz sztafeta 4 × 100 m 47,08
Igrzyska Pacyfiku Samoa Apia złoto bieg na 100 m 11,56[b]
złoto bieg na 200 m 23,45
złoto bieg na 400 m 53,90
srebro sztafeta 4 × 100 m 45,97 NR
złoto sztafeta 4 × 400 m 3:44,86
2022 Mistrzostwa Oceanii Australia Mackay 5. bieg na 100 m 11,97
Igrzyska Wspólnoty Narodów Wielka Brytania Birmingham 5. H bieg na 100 m 11,79
8. SF bieg na 200 m 24,43
5. H sztafeta 4 × 100 m 45,38
Źródło: [2][3]

W 2019 i 2020 roku zdobyła złoty medal mistrzostw kraju w konkurencji biegu na 100 m[2].

Rekordy życiowe

  • bieg na 100 m – 11,29 (9 lipca 2016, Suva; 17 lutego 2017, Canberra)[c]
  • bieg na 200 m – 23,13 (12 marca 2017, Canberra) NR
  • bieg na 400 m – 53,19 (14 sierpnia 2010, Gold Coast) NR
  • sztafeta 4 × 100 m – 45,38 (6 sierpnia 2022, Birmingham) NR
  • sztafeta 4 × 400 m – 3:40,40 (11 października 2010, Nowe Delhi) NR
Halowe
  • bieg na 60 m – 7,66 (17 grudnia 2011, Gold Coast)

Źródło: [2]

Uwagi

  1. ↑ a b Sztafeta mieszana była rozgrywana według następującego schematu: 100+100+200+400 m.
  2. ↑ Zawodniczka w tejże konkurencji ustanowiła wcześniej rekord mistrzostw w fazie eliminacji.
  3. ↑ Rekord z 9 lipca 2016 roku był równocześnie nowym rekordem kraju.

Przypisy

  1. ↑ a b Toea Wisil. olympedia.org. [dostęp 2025-05-17]. (ang.).
  2. ↑ a b c d e f Toea WISIL | Profile. worldathletics.org. [dostęp 2025-05-17]. (ang.).
  3. ↑ a b c d e Toea Wisil. athleticspodium.com. [dostęp 2025-05-17]. (ang.).
  4. ↑ London 2012 – Official results book – Athletics. london2012.com, 2012-08-13. s. 177, 178. [dostęp 2025-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-11)]. (ang.).
  5. ↑ Arthur Almeida: Rio 2016 – Official results book – Athletics. smsprio2016-a.akamaihd.net, 2016-08-22. s. 249, 251. [dostęp 2025-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-21)]. (ang.).