Turzyca darniowa
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
turzyca darniowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Carex cespitosa L. Sp. Pl.: 978 (1753)[3] | |
Turzyca darniowa (Carex cespitosa L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Szeroko rozprzestrzeniony w strefie umiarkowanej Europy i Azji (od Hiszpanii po Japonię)[4]. W Polsce jest gatunkiem na ogół rozpowszechnionym na niżu, lokalnie bywa rzadki[5].
Morfologia

- Pokrój
- Bylina gęstokępkowa, bez rozłogów.
- Łodyga
- O wysokości 15–50 cm, ostro trójkanciasta, szorstka.
- Liście
- Płaskie, o szerokości 3–6 mm, barwy jasnozielonej bądź żółtozielonej. Pochwy liściowe odziomkowe purpurowoczarne, błyszczące i sieciowato postrzępione.
- Kwiaty
- Roślina jednopienna. Kłos szczytowy męski, pojedynczy. Kłosy dolne żeńskie w liczbie 1–3, długości 1–2, wzniesione. Kwiaty żeńskie ze słupkiem o dwóch znamionach. Przysadki kwiatów żeńskich jajowate, tępe, czarne z zielonawą pręgą na grzbiecie, biało obrzeżone.
- Owoce
- W postaci orzeszków w pęchrzykach o długości 2–2,5 mm, dłuższe od przysadek, żółtawozielone, nagie, beznerwowe, o bardzo krótkim, całobrzegim dzióbku.
Biologia i ekologia
Bylina, kwitnie od kwietnia do maja, zasiedla podmokłe łąki. Gatunek charakterystyczny zespołu Caricetum cespitosae.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-14] (ang.).
- ↑ The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
- ↑ a b Carex cespitosa L., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2023-12-28].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając, Maria Zając (red.), Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 122, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
Bibliografia
- Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, ss. 78-79.