Turzyca niska
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
turzyca niska |
| Nazwa systematyczna | |
| Carex humilis Leyss. Fl. Halens.: 175 (1761)[3] | |
Turzyca niska (Carex humilis Leyss.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w południowej i środkowej Europie oraz w rejonie Kaukazu, Ałtaju i w północnych Chinach[3]. W Polsce dość często w pasie wyżyn na południowym wschodzie wraz z przyległym odcinkiem doliny Wisły, poza tym bardzo rozproszony na pojedynczych stanowiskach w zachodniej części kraju[4].
Morfologia


- Pokrój
- Roślina trwała, wysokości 2-15 cm, tworzy pierścieniowate darnie.
- Łodyga
- U nasady ulistniona, słabo trójkanciasta, przeważnie krótsza od liści.
- Liście
- Pochwy liściowe czerwonobrązowe, siatkowato włókniste. Blaszki liściowe sztywne, na brzegach szorstkie, szerokie 1-2mm., szarozielone.
- Kwiaty
- Kwiatostan luźny, składający się z 3-5 szypułkowych, wzniesionych kłosów. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Kłosy żeńskie z dużą pochwowatą podsadką. Przysadki brązowe, z zielonym grzbietem, biało obrzeżone. Pęcherzyki 2,5-3 mm, żółtozielone lub czerwonobrązowe z niewyraźnym dzióbkiem, krótko owłosione. Słupek o 3 znamionach. Kwitnie od marca do maja.
- Owoce
- Orzeszek trójkanciasty.
Występowanie
Suche murawy, świetliste lasy.
Zagrożenia i ochrona
Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[5].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-14] (ang.).
- ↑ a b Carex humilis Leyss., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2023-12-28].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając, Maria Zając (red.), Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 128, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
Bibliografia
- Jürke Grau, Bruno P. Kremer, Bodo M. Möseler, Gerhard Rambold, Dagmar Triebel: Gräser. Monachium: Mosaik Verlag GmbH, 1984.