Turzyca wiosenna
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
turzyca wiosenna |
| Nazwa systematyczna | |
| Carex caryophyllea Latourr. Chlor. Lugd.: 27 (1785)[3] | |
Turzyca wiosenna (Carex caryophyllea Latourr.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje niemal w całej Europie, a także w zachodniej i środkowej Azji[3]. W Polsce jest na ogół rozpowszechniony, lokalnie bywa rzadszy np. w środkowej części wybrzeża, w województwie podlaskim i na północy podkarpackiego[4].
Morfologia


- Pokrój
- Roślina trwała, wysokości 5–30 cm, o krótkich rozłogach.
- Łodyga
- Wzniesiona, u nasady ulistniona, tępo trójkanciasta.
- Liście
- Pochwy liściowe jasnobrązowe lub szarobrązowe, prawie nie postrzępione. Blaszki liściowe płaskie, krótsze niż łodyga, szerokości 1,5–2 mm, odgięte. Najniższa podsadka z krótką pochwą.
- Kwiaty
- Zebrane w 2–4 blisko siebie stojące kłosy tworzące kwiatostan złożony o 2–3 cm długości. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Przysadki czerwonobrązowe lub jasnobrązowe, z zielonym wystającym grzbietem. Słupek o 3 znamionach. Kwitnie od marca do maja.
- Owoce
- Trójkanciaste orzeszki zamknięte pojedynczo w pęcherzykach, te 4–5 mm długości, jasnobrązowe, z krótkim dzióbkiem, krótkoowłosione.
Występowanie
Preferuje półsuche i ubogie murawy.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-14] (ang.).
- ↑ a b c Carex caryophyllea Latourr., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2023-12-28].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając, Maria Zając (red.), Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 122, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
Bibliografia
- Jürke Grau, Bruno P. Kremer, Bodo M. Möseler, Gerhard Rambold, Dagmar Triebel: Gräser. Monachium: Mosaik Verlag GmbH, 1984. (niem.).