Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Tytus Zbyszewski


Tytus Zbyszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 listopada 1886
Jassy, Królestwo Rumunii

Data i miejsce śmierci

29 czerwca 1942
KL-Auschwitz, Polska pod okupacją III Rzeszy

Konsul Generalny RP w Lipsku
Okres

od 1923
do 1927

Poprzednik

Konrad Krokowski

Następca

Jerzy Adamkiewicz

Konsul Generalny RP w Jerozolimie
Okres

od 1927
do 1930

Poprzednik

Otton Sas-Hubicki

Następca

Kazimierz Kurnikowski

Konsul Generalny RP w Chicago
Okres

od 1931
do 1934

Poprzednik

Aleksander Szczepański

Następca

Wacław Gawroński

Odznaczenia

Tytus Zbyszewski (ur. 1 listopada 1886 w Jassach, zm. 29 czerwca 1942 w KL Auschwitz) – polski prawnik, doktor praw, urzędnik konsularny II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Leona i Berty z Kapuścińskich[1]. Uczęszczał do gimnazjum w Jassach, następnie w Rzeszowie. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Nauk Społecznych i Politycznych (l'École des Sciences politiques et sociales) w Brukseli[2]. Uzyskał stopień naukowy doktora praw.

W latach 1905–1907 działał w Towarzystwie Szkoły Ludowej we Lwowie.

W czasie I wojny światowej, od 1 września 1914 do listopada 1918 służył w Armii Austro-Węgier[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 20 lipca 1920 wstąpił do Wojska Polskiego[4]. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5].

W 1918 wstąpił do służby zagranicznej II Rzeczypospolitej, sprawując funkcje m.in. konsula/konsula generalnego w Lipsku (1923–1927), konsula generalnego w Jerozolimie (1927–1930) i Chicago[2] (1931–1934), zastępcy dyrektora Departamentu Administracyjnego MSZ. Na początku września 1934 został ciężko ranny w wypadku drogowym, gdy prowadzony przez niego samochód został uderzony przez wagon międzynarodowego pociągu robotniczego w pobliżu Niagara Falls[6]. W 1935 został przeniesiony na emeryturę. Pełnił funkcję dyrektora Izby Handlowej Polsko-Rumuńskiej (Camera de Comerț Polono-Româna) w Warszawie.

W czasie okupacji niemieckiej aresztowany. Osadzony na Pawiaku[7] i wywieziony 17 kwietnia 1942 do KL Auschwitz[8], (numer więźnia: 31390), gdzie został rozstrzelany[9].

Był kawalerem[2].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ a b c Kolekcja ↓, s. 2.
  3. ↑ a b c d Kolekcja ↓, s. 3.
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 743, 840.
  6. ↑ Konsul Zbyszewski ciężko ranny w wypadku automobilowym. „Gazeta Polska w Brazylji”. Nr 37, s. 6, 9 września 1934. 
  7. ↑ Więźniowie PAWIAKA [online], www.stankiewicze.com [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  8. ↑ Informacja o więźniach / Muzeum / Auschwitz-Birkenau [online], www.auschwitz.org [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  9. ↑ Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 504.
  10. ↑ Dziennik Personalny 1922.02.18 R.3 Nr2, „Biblioteka Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, 18 lutego 1922 [dostęp 2026-02-18].
  11. ↑ M.P. z 1929 r. Nr 276, poz. 638 (ISAP) „za zasługi na polu dyplomatycznem”.
  12. ↑ M.P. z 1928 r. nr 145, poz. 262 „za zasługi na polu opieki konsularnej oraz propagandy kulturalnej i ekonomicznej zagranicą”.

Bibliografia