Węglan potasu
|
| ||
Próbka węglanu potasu | ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| bezbarwne lub białe higroskopijne kryształy lub proszek[1][2] | ||
| Wzór chemiczny |
K2CO3 | |
|---|---|---|
| • zapis Hilla |
CK2O3 | |
| Masa molowa |
138,21 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Podobne związki | ||
| Inne aniony | ||
| Inne kationy | ||
| Podobne związki | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
Węglan potasu, K2CO3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu węglowego.
W temperaturze pokojowej jest to białe ciało krystaliczne, dobrze rozpuszczalne w wodzie, o temperaturze topnienia 891–899 °C.
Tworzy hydraty, ma właściwości higroskopijne[1]. W roztworach wodnych hydrolizuje, w wyniku czego mają one silnie zasadowy odczyn (pH 11,6)[1]. Pod wpływem kwasów ulega rozkładowi, wydzielając dwutlenek węgla:
Znany jest od czasów antycznych jako potaż, uzyskiwany z popiołu drzewnego. Współcześnie otrzymywany jest przemysłowo głównie przez wprowadzanie dwutlenku węgla do wodnego roztworu wodorotlenku potasu (uzyskiwanego w wyniku elektrolizy roztworu KCl)[3]:
Stosuje się go w przemyśle szklarskim, ceramicznym, do produkcji środków piorących, w fotografii, do otrzymywania innych związków potasu.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Potassium carbonate, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 11430 (ang.).
- ↑ a b c d e f CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-82, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
- ↑ a b Heinz Schultz, Günter Bauer, Erich Schachl, Fritz Hagedorn, Peter Schmittinger, Potassium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 58–60, DOI: 10.1002/14356007.a22_039, ISBN 978-3-527-30673-2 (ang.).
- ↑ a b Węglan potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 15 czerwca 2023, numer katalogowy: 209619 [dostęp 2023-08-28].