Internetowa Encyklopedia „Wiki”

White Rose Movement


White Rose Movement
Ilustracja
Koncert zespołu White Rose Movement podczas Wireless Festival(inne języki) 2006
Rok założenia

2002

Rok rozwiązania

2010

Pochodzenie

 Anglia (Londyn)

Gatunek

rock alternatywny[1], post-punk revival, dance-punk revival, new rave, dance-punk[2]

Aktywność

2002–2010

Wydawnictwo

Independiente(inne języki)

Byli członkowie
Finn Vine
Jasper Milton
Owen Dyk
Edward Harpe
Erica „Taxxi” MacArthur
Poppy Corby-Tuech

White Rose Movement – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii[1], istniejący w latach 2002–2010[2]. W 2006 roku wydali swój jedyny album studyjny – Kick(inne języki)[3], który osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście Independent Albums Chart[4].

W swojej muzyce zespół łączył synthpop w stylu Depeche Mode z rytmami dance-punku i electroclash[1]. Czerpał także z inspiracji zespołami z lat 80. XX wieku, m.in. Duran Duran. Porównywani byli do takich grup, jak: Franz Ferdinand, The Rakes, Bloc Party[5], The Killers, The Departure(inne języki), The Bravery czy The Rapture[6].

Historia

Grupę White Rose Movement w 2002 roku w Londynie założyli: wokalista Finn Vine, gitarzysta Jasper Milton, basista Owen Dyke, keyboardzistka Erica „Taxxi” MacArthur i perkusista Ed Harper, a ich nazwa nawiązywała do niemieckiej antyhitlerowskiej organizacji z czasów II wojny światowej pn. Biała Róża (niem. Weiße Rose)[1].

Jedne z ich pierwszych koncertów obejmowały występy z zespołem Pink Grease(inne języki) i Felixem da Housecatem. W 2004 roku podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Independiente(inne języki) i rozpoczęli współpracę z Paulem Epworthem(inne języki) (znany z pracy z grupami Maxïmo Park i Bloc Party), wydając wiosną 2005 roku swój debiutancki singel „Love Is a Number”[1]. Magazyn Pitchfork umieścił ten utwór na 40. miejscu pięćdziesięciu najlepszych singli 2005 roku[7].

Jeszcze w 2005 roku wyruszyli w swoją pierwszą trasę koncertową jako suport The Kills oraz wydali swój drugi singel „Alsatian”. Na początku 2006 roku zespół koncertował z The Rakes, a także wydał trzeci singel „Girls in the Back”[1]. 6 marca 2006 roku wydali swój pierwszy i jedyny album studyjny – Kick(inne języki)[3].

Zagrali serię koncertów w Stanach Zjednoczonych, m.in. na Coachella Festival 2006, a następnie na terenie Wielkiej Brytanii i reszcie Europy[1]. Łącznie występowali przez cztery na całym świecie, z takimi grupami i muzykami, jak: Nine Inch Nails, Placebo, Bloc Party, The Strokes, Gary Numan, Soulwax i The Kills. Zaczęli także pracę nad drugim albumem studyjnym, o czym Vine mówił: „Zamknęliśmy się, aby rozwijać i stworzyć coś silniejszego i bardziej zwięzłego… Coś z większym sercem”[8].

Zaraz po rozpoczęciu pracy na drugim albumem, w 2008 roku z zespołu odeszła Taxxi, a nową keyboardzistką została Poppy Corby-Tuech, daleka krewna Vine'a, późniejsza modelka i aktorka. Swój pierwszy koncert z White Rose Movement zagrała na festiwalu White Nights(inne języki) w Petersburgu[8][9].

Po podpisaniu umowy wydawniczej z Domino, na początku 2010 roku wydali utwór „Helsinki”, który był dostępny do pobrania za darmo[8].

16 kwietnia 2010 roku zespół zakończył swoją działalność[2].

W kwietniu 2015 roku były wokalista zespołu Finn Vine wraz z muzykiem Tomem Vekiem rozpoczęli projekt pn. „The Fax”, który powstał w odpowiedzi na wstrzymanie unijnego programu poszukiwawczo-ratowniczego na Morzu Śródziemnym „Mare Nostrum”. Cały dochód trafił do Migrant Offshore Aid Station(inne języki) i rady ds. uchodźców[10].

Skład

  • Finn Vine – wokal (2002–2010)[1][2]
  • Jasper Milton – gitara (2002–2010)[1][2]
  • Owen Dyke – gitara basowa (2002–2010)[1][2]
  • Edward Harpe – perkusja (2002–2010)[1][2]
  • Erica „Taxxi” MacArthur – keyboard[1][2] (2002–2008)[8][9]
  • Poppy Corby-Tuech – keyboard (2008–2010)[8][9]

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Szczegóły Najwyższa pozycja na liście
UK Indie UK Downl.
2006 Kick(inne języki) 6 50
„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.
[5][11] [4]

Single

Rok Tytuł Najwyższa pozycja na liście Album
UK UK Rock & Metal UK Indie
2005 „Love Is a Number”[12] — — 17 Kick
„Alsatian”[13] 54 2 8
2006 „Girls in the Back”[14] 77 — 8
„London's Mine” / „Testcard Girl”[15] 96 — 7
„Love Is a Number” (reedycja)[16] — — 7
2009 „Small And The Witches Revenge” / „Cigarette Machine”[17] — — — brak
„—” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
[5][11] [4] [5][11]

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l AllMusic, White Rose Movement [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  2. ↑ a b c d e f g h Rate Your Music, White Rose Movement [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  3. ↑ a b c Rate Your Music, Kick [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  4. ↑ a b c Official Charts, White Rose Movement [online], www.officialcharts.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  5. ↑ a b c d AllMusic, Kick. White Rose Movement [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  6. ↑ Dave Simpson, White Rose Movement, „The Guardian”, www.theguardian.com, 11 marca 2006 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  7. ↑ Top 50 Singles of 2005, „Pitchfork”, pitchfork.com, 30 grudnia 2005 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  8. ↑ a b c d e White Rose Movement, White Rose Movement return with free download [online], www.music-news.com, 16 lutego 2010 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  9. ↑ a b c Ella Alexander, Introducing Poppy Corby-Tuech: the rising actress you need to know about, „Harper's Bazaar”, www.harpersbazaar.com, 5 kwietnia 2017 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  10. ↑ Tom Vek and Finn Vine release ‘Careless in Rome’ with new project The Fax, „DIY”, diymag.com, 17 września 2015 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  11. ↑ a b c Discogs, White Rose Movement [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  12. ↑ AllMusic, Love Is a Number. White Rose Movement [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  13. ↑ AllMusic, White Rose Movement – Alsatian [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  14. ↑ AllMusic, Girls in the Back. White Rose Movement [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  15. ↑ AllMusic, London's Mine. White Rose Movement [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  16. ↑ Discogs, White Rose Movement – Love Is A Number [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  17. ↑ Discogs, White Rose Movement – Cigarette Machine [online], www.discogs.com [dostęp 2025-07-28] (ang.).