Wilhelm Schepmann
Wilhelm Schepmann około roku 1938 | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 czerwca 1894 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1918, |
| Formacja | |
| Stanowiska |
głównodowodzący SA |
| Główne wojny i bitwy | |
| Praca poza służbą wojskową | |
| Odznaczenia | |
Wilhelm Schepmann (ur. 17 czerwca 1894 w Hattingen, zm. 26 lipca 1970 w Gifhorn) – niemiecki bojówkarz, działacz partyjny, nauczyciel, policjant i polityk, ostatni Stabschef (głównodowodzący) Sturmabteilung. Weteran I wojny światowej.
Biografia
W latach 1914–1918 brał udział w I wojnie światowej jako żołnierz 7 Westfalskiego Batalionu Jegrów (Westfälisches Jäger-Bataillon Nr. 7) oraz 56 Pułku Piechoty, walcząc zarówno na froncie zachodnim, jak i wschodnim. Pełnił funkcje adiutanta dowódcy batalionu, oficera sądowego, dowódcy plutonu oraz dowódcy kompanii. Został zwolniony ze służby po zakończeniu działań wojennych w stopniu podporucznika rezerwy. Odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy oraz Czarną Odznaką za Rany[1].
Do NSDAP wstąpił w 1922 roku i brał udział w organizowaniu SA w przemysłowym Zagłębiu Ruhry w Westfalii. W 1928 roku powierzono mu funkcję rzecznika partyjnego. W 1931 r. porzucił pracę nauczycielską i przeszedł do pracy partyjnej w SA. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy już w lutym 1933 r. objął kierownictwo SA w Westfalii i jednocześnie był komendantem policji w Dortmundzie[2].
26 września 1944 roku został mianowany inspektorem ds. szkolenia strzeleckiego Volkssturmu (Inspekteur der Schießausbildung im Deutschen Volkssturm)[3].
Po wojnie ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem, jednak w 1949 r. został ujęty przez brytyjską służbę wywiadowczą Secret Intelligence Service[3]. Po bezskutecznym postępowaniu sądowym został uznany w 1954 roku za niewinnego[4].
Schepmann usiłował podjąć pracę jako nauczyciel, jednak władze szkolne nie dopuściły do jego zatrudnienia. Pomimo tego został radnym z listy Związku Wypędzonych (Bund der Heimatvertriebenen und Entrechteten) BHE w powiecie i gminie Gifhorn. W 1956 r. został tam zastępcą burmistrza. W 1961 r. pod naciskiem opinii publicznej ustąpił ze stanowiska[5].
Przypisy
- ↑ Miller i Schulz 2015 ↓, s. 229, 234–235.
- ↑ Miller i Schulz 2015 ↓, s. 229–230.
- ↑ a b Miller i Schulz 2015 ↓, s. 234.
- ↑ Siemens 2017 ↓, s. 316–317.
- ↑ Wir sind Hattinger: Wilhelm Schepmann. 23.03.2017. [dostęp 2026-10-04]. (niem.).
Bibliografia
- Michael D. Miller, Andreas Schulz: Leaders of the Storm Troops. Vol. 1. Solihull, England: Helion & Company, 2015. ISBN 978-1-909982-87-1. (ang.).
- Daniel Siemens: Stormtroopers: A New History of Hitler's Brownshirts. New Haven: Yale University Press, 2017. ISBN 978-0-300-19681-8. (ang.).