Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Wilhelm Schepmann


Wilhelm Schepmann
Ilustracja
Wilhelm Schepmann około roku 1938
Stabschef Stabschef
Data i miejsce urodzenia

17 czerwca 1894
Hattingen, Królestwo Prus, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci

26 lipca 1970
Gifhorn, RFN

Przebieg służby
Lata służby

1914–1918,
1922–1945

Formacja

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Sturmabteilung

Stanowiska

głównodowodzący SA

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Praca poza służbą wojskową

polityk

Odznaczenia

Wilhelm Schepmann (ur. 17 czerwca 1894 w Hattingen, zm. 26 lipca 1970 w Gifhorn) – niemiecki bojówkarz, działacz partyjny, nauczyciel, policjant i polityk, ostatni Stabschef (głównodowodzący) Sturmabteilung. Weteran I wojny światowej.

Biografia

W latach 1914–1918 brał udział w I wojnie światowej jako żołnierz 7 Westfalskiego Batalionu Jegrów (Westfälisches Jäger-Bataillon Nr. 7) oraz 56 Pułku Piechoty, walcząc zarówno na froncie zachodnim, jak i wschodnim. Pełnił funkcje adiutanta dowódcy batalionu, oficera sądowego, dowódcy plutonu oraz dowódcy kompanii. Został zwolniony ze służby po zakończeniu działań wojennych w stopniu podporucznika rezerwy. Odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy oraz Czarną Odznaką za Rany[1].

Do NSDAP wstąpił w 1922 roku i brał udział w organizowaniu SA w przemysłowym Zagłębiu Ruhry w Westfalii. W 1928 roku powierzono mu funkcję rzecznika partyjnego. W 1931 r. porzucił pracę nauczycielską i przeszedł do pracy partyjnej w SA. Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy już w lutym 1933 r. objął kierownictwo SA w Westfalii i jednocześnie był komendantem policji w Dortmundzie[2].

26 września 1944 roku został mianowany inspektorem ds. szkolenia strzeleckiego Volkssturmu (Inspekteur der Schießausbildung im Deutschen Volkssturm)[3].

Po wojnie ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem, jednak w 1949 r. został ujęty przez brytyjską służbę wywiadowczą Secret Intelligence Service[3]. Po bezskutecznym postępowaniu sądowym został uznany w 1954 roku za niewinnego[4].

Schepmann usiłował podjąć pracę jako nauczyciel, jednak władze szkolne nie dopuściły do jego zatrudnienia. Pomimo tego został radnym z listy Związku Wypędzonych (Bund der Heimatvertriebenen und Entrechteten) BHE w powiecie i gminie Gifhorn. W 1956 r. został tam zastępcą burmistrza. W 1961 r. pod naciskiem opinii publicznej ustąpił ze stanowiska[5].

Przypisy

  1. ↑ Miller i Schulz 2015 ↓, s. 229, 234–235.
  2. ↑ Miller i Schulz 2015 ↓, s. 229–230.
  3. ↑ a b Miller i Schulz 2015 ↓, s. 234.
  4. ↑ Siemens 2017 ↓, s. 316–317.
  5. ↑ Wir sind Hattinger: Wilhelm Schepmann. 23.03.2017. [dostęp 2026-10-04]. (niem.).

Bibliografia

  • Michael D. Miller, Andreas Schulz: Leaders of the Storm Troops. Vol. 1. Solihull, England: Helion & Company, 2015. ISBN 978-1-909982-87-1. (ang.).
  • Daniel Siemens: Stormtroopers: A New History of Hitler's Brownshirts. New Haven: Yale University Press, 2017. ISBN 978-0-300-19681-8. (ang.).