William Harvey
| Data i miejsce urodzenia |
1 kwietnia 1578 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 czerwca 1657 |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
anatom |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Rodzice |
Thomas Harvie |
William Harvey (ur. 1 kwietnia 1578, zm. 3 czerwca 1657 w Roehampton, Surrey) – angielski anatom.
Życiorys
W latach 1593–1600 studiował w Gonville and Caius College na University of Cambridge. W 1602 roku uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie Padewskim[1]. Następnie został profesorem anatomii i fizjologii w Królewskiej Szkole Medycyny w Londynie[2] oraz lekarzem przybocznym króla Jakuba I, a potem Karola I. Przez prawie 20 lat prowadził badania na zwierzętach.
Odkrył, że serce działa jak pompa ssąco-tłocząca i powoduje nieustające krążenie krwi w naczyniach, z którymi tworzy układ zamknięty. W 1628 roku wydał dzieło na ten temat. Kolejna publikacja, z 1651 roku, traktowała o nieistnieniu samorództwa, głosząc zasadę omne vivum ex ovo (wszystko żywe z jaja)[2]. Stał się jedną z czołowych postaci rewolucji naukowej.
Prace
- Exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus. Frankfurt: Wilhelm Fitzer, 1628.
Przypisy
- ↑ ACAD ↓.
- ↑ a b Mała Encyklopedia Medycyny 1988 ↓, s. 387.
Bibliografia
- William Harvie. A Cambridge Alumni Database. [dostęp 2016-11-12]. (ang.).
- Mała encyklopedia medycyny. red. nacz. Tadeusz Różniatowski. T. II H–O. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 387. ISBN 83-01-08835-4.