We wrześniu 2018 zwyciężył w zawodach Pucharu Karpat w Râșnovie[5]. Pierwsze punkty FIS Cup zdobył w grudniu 2018 w słabo obsadzonych (w obu wystartowało niespełna 30 skoczków) zawodach w Park City, w których zajął 7. i 5. pozycję. W styczniu 2019 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 53. pozycji w Bischofshofen. Niespełna tydzień później, w swoim trzecim występie w tym cyklu, zdobył pierwsze punkty – był 29. w zawodach w Sapporo. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2019, zajmując 27. miejsce w konkursie indywidualnym, 13. miejsce w konkursie drużynowym oraz 12. miejsce w konkursie drużyn mieszanych. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 – indywidualnie zajął 44. miejsce na skoczni dużej i nie przebrnął kwalifikacji na obiekcie normalnym, a w rywalizacji drużynowej zajął z Amerykanami 11. pozycję. Pod koniec sezonu 2018/2019 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Pucharze Świata, biorąc udział w pierwszej połowie Raw Air (zawody w Oslo i Lillehammer), jednak dwukrotnie odpadał w kwalifikacjach[4].
W sierpniu 2019 zadebiutował w Letnim Grand Prix – w zawodach w Zakopanem odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego, a w konkursie drużynowej zajął z Amerykanami 10. lokatę. W styczniu 2020 w tej samej miejscowości poprawił swój najlepszy wynik w FIS Cupie, plasując się na 4. pozycji[4]. W marcu 2020 w Oberwiesenthal wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 18., w konkursie drużynowym 10., a w rywalizacji drużyn mieszanych 11. W sezonie 2019/2020 pięciokrotnie przystępował do rywalizacji w Pucharze Świata, jednak ponownie ani razu nie przebrnął kwalifikacji[4][5].
29 listopada 2020 w Ruce zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata. Został w nim zdyskwalifikowany za nieregulaminowy kombinezon. 23 stycznia w Lahti po raz pierwszy wystąpił w konkursie drużynowym tego cyklu, zajmując z amerykańską kadrą 9. lokatę. Dzień później pierwszy raz został sklasyfikowany w indywidualnym konkursie głównym Pucharu Świata, plasując się na 45. pozycji – był to jedyny taki jego start w sezonie 2020/2021. W lutym 2021 w tej samej miejscowości wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym był 27., a w drużynowym 11. Na przełomie lutego i marca 2021 w Oberstdorfie wystartował na mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie nie przebrnął kwalifikacji na skoczni normalnej i zajął 49. lokatę w głównej części zmagań na obiekcie dużym, a w rywalizacji drużynowej zajął z Amerykanami 10. pozycję[4].
W sierpniu 2021 we Frenštácie pod Radhoštěm, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy zajął lokatę w czołowej dziesiątce konkursu Pucharu Kontynentalnego, plasując się na 5. miejscu. Dwa tygodnie później w Râșnovie pierwszy raz w karierze stanął na podium zawodów tego cyklu, zajmując 3. lokatę. We wrześniu 2021 w Szczuczyńsku zdobył debiutanckie punkty Letniego Grand Prix, plasując się w pierwszym rozegranym tam konkursie na 27. pozycji. W sezonie zimowym osiągał słabsze wyniki – w Pucharze Świata trzykrotnie odpadł w kwalifikacjach (w konkursie głównym wystartował tylko w ramach drużynowej rywalizacji w Wiśle, gdzie Amerykanie zajęli 9. lokatę), a w Pucharze Kontynentalnym zdobył tylko 1 punkt[4]. Mimo faktu, iż zdobyte przez niego punkty Letniego Grand Prix zapewniły amerykańskiej reprezentacji jedno z miejsc startowych na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2022 krajowy system kwalifikacji na igrzyska (obejmujący wyłącznie wyniki osiągane w sezonie zimowym 2021/2022) sprawił, iż Urlaub nie wziął w nich udziału[6].
5 lutego 2023 w drugim konkursie indywidualnym Pucharu Świata w Willingen po raz pierwszy w karierze awansował do drugiej serii i zdobył punkty tego cyklu, zajmując 26. miejsce[4].
W lipcu 2026 ogłosił zakończenie kariery sportowej[7].
Urlaub jest medalistą mistrzostw Stanów Zjednoczonych – w 2021 zdobył srebrny medal w rywalizacji indywidualnej na skoczni normalnej[8] i brązowy na dużej[9].