Internetowa Encyklopedia „Wiki”

Ceraceomyces


Woskowniczek
Ilustracja
Woskowniczek podlaski (Ceraceomyces sublaevis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

grzyby podstawkowe

Klasa

pieczarniaki

Rząd

Amylocorticiales

Rodzina

Amylocorticiaceae

Rodzaj

woskowniczek

Nazwa systematyczna
Ceraceomyces Jülich
Willdenowia, Beih. 7: 146 (1972)
Typ nomenklatoryczny

Ceraceomyces tessulatus (Cooke) Jülich 1972

Ceraceomyces Jülich (woskowniczek) – rodzaj grzybów z rodziny (Amylocorticiaceae)[1].

Charakterystyka

Grzyby saprotroficzne rozwijające się na martwym drewnie i tworzące rozpostarte, cienkie i błonkowate bazydiokarpy podobne do owocników Athelia, jednak zazwyczaj nieco grubsze. Różnica dotyczy kształtu podstawek i charakteru hymenium. U Athelia owocniki są krótkotrwałe, a z każdej strzępki w hymenium powstaje niewielka liczba podstawek. Znajdują się one na mniej więcej tym samym poziomie, a hymenium podczas dojrzewania znacząco nie gęstnieje. U Ceraceomyces natomiast nowe podstawki powstają także na krótkich bocznych gałęziach, wskutek czego wystają na kilka µm powyżej starych podstawek. W rezultacie hymenium z wiekiem staje się grubsze, a wraz ze wzrostem liczby podstawek tworzą one zbitą, palisadową warstwę. Ponadto podstawki u Ceraceomyces są węższe niż u Athelia, co jest przystosowaniem do ograniczonej przestrzeni w hymenium. Ceraceomyces w rozwoju hymenium wydaje się być pośrednikiem między Athelia a m.in. Phlebia i Phanerochaete, gdzie zagęszczenie hymenium jest jeszcze większe, podstawki zwężają się, a ich liczba jest jeszcze większa. Ceraceomyces jest blisko spokrewniony z Ceraceomerulius. W tym rodzaju owocnik jest błonkowaty tylko w bardzo młodym wieku, podczas gdy u Ceraceomyces pozostaje błonkowy nawet w stanie pełnej dojrzałości[2].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Amylocorticiaceae, Amylocorticiales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Takson utworzył w 1972 r. Walter Jülich. Jego typem nomenklatorycznym jest Ceraceomyces tessulatus (Cooke) Jülich[1]. Polską nazwę podał Władysław Wojewoda w 2003 r., Franciszek Błoński opisywał gatunki należące do tego rodzaju pod nazwą stroczek[3].

Gatunki występujące w Polsce:

  • Ceraceomyces borealis (Romell) J. Erikss. & Ryvarden 1973 – woskowniczek północny[3]
  • Ceraceomyces cystidiatus (J. Erikss. & Hjortstam) Hjortstam 1973[4]
  • Ceraceomyces eludens K.H. Larss. 1998[4]
  • Ceraceomyces microsporus K.H. Larss. 1998[4]
  • Ceraceomyces sublaevis (Bres.) Jülich 1972 – woskowniczek podlaski[3]
  • Ceraceomyces tessulatus (Cooke) Jülich 1972[4]

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Wykaz gatunków i nazwy polskie według W. Wojewody[3] i innych[4].

Przypisy

  1. ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2014-02-10].
  2. ↑ Walter Jülich, Ceraceomyces sublaevis, „Willdenowia”, 7 (146), Mycobank, 1972 [dostęp 2021-12-20].
  3. ↑ a b c d Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 100, ISBN 83-89648-09-1.
  4. ↑ a b c d e Ceraceomyces (woskowniczek) [online], grzyby.pldata dostępu = 2024-12-10.
  5. ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-03-05].