Chlorek cyny(II)
| |||
| Ogólne informacje | |||
| Charakterystyka fizyczna | |||
| białe/bezbarwne kryształy[1] | |||
| Wzór chemiczny |
SnCl2 | ||
|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
Cl2Sn | ||
| Masa molowa |
189,62 g/mol | ||
| Identyfikacja | |||
| Numer CAS |
7772-99-8 | ||
| PubChem | |||
| DrugBank | |||
| Podobne związki | |||
| Inne aniony |
fluorek cyny(II), bromek cyny(II) | ||
| Inne kationy | |||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||
Chlorek cyny(II), SnCl2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i cyny na II stopniu utlenienia.
Jako dihydrat (SnCl2·2H2O) tworzy bezbarwne kryształy, topiące się w temperaturze 37,7 °C. Jest łatwo rozpuszczalny w wodzie, w której, przy dużym rozcieńczeniu, hydrolizuje do SnCl(OH).
Chlorek cyny(II) jest reduktorem, redukuje między innymi sole żelaza(III) do soli żelaza(II):
Sole rtęci(II) redukuje do rtęci(I), czemu towarzyszy wypadanie białego osadu kalomelu, np.[3]:
Utlenia się łatwo pod wpływem tlenu obecnego w powietrzu, stąd przechowuje się go w pojemnikach zawierających metaliczną cynę, która redukuje Sn4+ do Sn2+ przeciwdziałając tym samym reakcji utleniania do cyny(IV):
Jest stosowany jako katalizator wielu reakcji chemicznych.
Otrzymywanie
Chlorek cyny(II) otrzymać można w reakcji kwasu solnego z metaliczną cyną i krystalizacji soli w obniżonej temperaturze. Roztwory chlorku cyny należy przechowywać po uprzednim zakwaszeniu stężonym HCl i wrzuceniu kilku kawałków metalicznej cyny.
Przypisy
- ↑ a b c d e Stannous chloride, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 24479 [dostęp 2021-12-05] (ang.).
- ↑ Chlorek cyny(II) [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 452335.
- ↑ Zenon Michałowski, Jerzy Prejzner, Ćwiczenia laboratoryjne z chemii nieorganicznej, Gdańsk: Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, 1999, s. 54, ISBN 83-86537-95-7.