Chlorek cyny(IV)
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Charakterystyka fizyczna | ||
| bezbarwna dymiąca ciecz o duszącym zapachu[1] | ||
| Wzór chemiczny |
SnCl4 | |
|---|---|---|
| • zapis Hilla |
Cl4Sn | |
| Masa molowa |
260,52 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| Podobne związki | ||
| Inne aniony |
fluorek cyny(IV), bromek cyny(IV), jodek cyny(IV) | |
| Inne kationy | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||
Chlorek cyny(IV), SnCl4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i cyny na IV stopniu utlenienia.
Wytwarza się go w reakcji gazowego chloru z cyną. W temperaturze pokojowej jest bezbarwnym płynem, który „dymi” w kontakcie z powietrzem, wydzielając szczypiący zapach. Sól pięciowodna tworzy białożółte kryształy i rozkłada się po podgrzaniu do 56 °C[3].
-
Bezwodny chlorek cyny(IV) -
Pięciowodny chlorek cyny(IV)
Chlorek cyny(IV) miesza się w dowolnym stosunku z czterochlorkiem węgla. Rozpuszcza również wiele substancji nieorganicznych, takich jak fosfor i jod, a także różne jodki.
Bezwodny chlorek cyny(IV) jest kwasem Lewisa i może być wykorzystywany jako katalizator kwasowy w reakcji Dielsa-Aldera[5]. Z zimną wodą ulega hydrolizie, z gorącą ulega rozkładowi. W kwasie solnym i roztworach chlorków występuje jako SnCl62−. Skrajnie silnie drażni skórę, wydzielając w kontakcie z nią chlorowodór.
Chlorek cyny(IV) został otrzymany po raz pierwszy przez alchemika Libaviusa w 1605 roku. W trakcie I wojny światowej był używany jako broń chemiczna.
Jest materiałem wyjściowym dla związków metaloorganicznych cyny.
Przypisy
- ↑ a b c d Tin tetrachloride, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 24287 [dostęp 2021-12-08] (ang.).
- ↑ a b c Tin(IV) chloride (nr 217913) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
- ↑ a b CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 83, Boca Raton: CRC Press, 2002, s. 4-68–4-69, ISBN 978-0-8493-1556-5 (ang.).
- ↑ Chlorek cyny(IV), [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2015-04-10] (ang.).[martwy link]
- ↑ Lewis Acid Catalysis of the Diels-Alder Reaction, [w:] Francis A. Carey, Richard J. Sundberg, Advanced Organic Chemistry. Part B. Reactions and Synthesis, wyd. 5, Springer, 2007, s. 481, ISBN 978-0-387-68350-8.