Nika Vodan z domu Križnar (ur. 9 marca 2000 w Škofjej Loce) – słoweńska skoczkini narciarska. Złota i brązowa medalistka olimpijska (2022), zdobywczyni Pucharu Świata w sezonie 2020/2021, druga zawodniczka sezonu 2021/2022. Sześciokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, w tym indywidualna mistrzyni z 2018.
W kwietniu 2024 wzięła ślub z Aljažem Vodanem, byłym skoczkiem narciarskim[2].
Przebieg kariery
Križnar zdobywała medale nieoficjalnych letnich mistrzostw świata dzieci (w 2011 złoto w rywalizacji indywidualnej i drużynowej w kategorii do lat 12, rok później złoto w konkursie drużynowym i brąz indywidualnie w kategorii do lat 13). W latach 2015 i 2016 stawała także na podium zawodów OPA Games[3].
W styczniu 2013 zadebiutowała w cyklu Alpen Cup, w pierwszym starcie zdobywając debiutanckie punkty do klasyfikacji generalnej. We wrześniu 2014 po raz pierwszy zajęła miejsce w czołowej 10 konkursu Alpen Cupu. We wrześniu 2015 po raz pierwszy stanęła na podium zawodów tego cyklu, zwyciężając w szwajcarskim Einsiedeln, a w całym sezonie 2015/2016 w 8 startach w konkursach cyklu łącznie stawała na podium czterokrotnie. Sezon 2015/2016 zakończyła na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej Alpen Cupu[3].
W lipcu 2015 zadebiutowała w konkursach FIS Cup, zajmując w Villach 12. i 27. pozycję. Miesiąc później w Oberwiesenthal po raz pierwszy w karierze wystąpiła w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 22. i 24. miejscu[3].
13 lutego 2016 w Ljubnie ob Savinji zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując w pierwszym starcie 14. miejsce, tym samym zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu[3]. Dzień później na tym samym obiekcie zwyciężyła w kwalifikacjach do drugiego konkursu[4], a w samym konkursie głównym uplasowała się na 12. pozycji. Łącznie w tych 2 startach zdobyła 40 punktów, które pozwoliły jej zająć 36. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2015/2016[3].
23 lutego 2016 w Râșnovie zajęła 7. miejsce w konkursie indywidualnym mistrzostw świata juniorów, a dzień później, wraz z reprezentacją Słowenii (oprócz niej w zespole skakali Bor Pavlovčič, Ema Klinec i Domen Prevc), zdobyła złoty medal w rywalizacji drużyn mieszanych[3].
11 marca 2016 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium FIS Cup, zwyciężając w konkursie rozegranym w Harrachovie. Sezon 2015/2016 tego cyklu zakończyła na 8. pozycji w klasyfikacji generalnej[3].
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 7.
|
12 lutego
|
2018
|
Pjongczang
|
Alpensia Jumping Park
|
K-98
|
HS-109
|
indywid.
|
101,0 m
|
104,0 m
|
223,2 pkt
|
41,4 pkt
|
Maren Lundby
|
3.
|
5 lutego
|
2022
|
Pekin/Zhangjiakou
|
Snow Ruyi
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
103,0 m
|
99,5 m
|
232,0 pkt
|
7,0 pkt
|
Urša Bogataj
|
1.
|
7 lutego
|
2022
|
Pekin/Zhangjiakou
|
Snow Ruyi
|
K-95
|
HS-106
|
druż. miesz.[a]
|
101,0 m
|
99,5 m
|
1001,5 pkt (248,1 pkt)
|
–
|
| 8.
|
7 lutego
|
2026
|
Mediolan-Cortina/Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-98
|
HS-107
|
indywid.
|
95,0 m
|
94,5 m
|
242,5 pkt
|
24,8 pkt
|
Anna Odine Strøm
|
1.
|
10 lutego
|
2026
|
Mediolan-Cortina/Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-98
|
HS-107
|
druż. miesz.[b]
|
100,0 m
|
98,5 m
|
1069,2 pkt (247,6 pkt)
|
–
|
| 9.
|
15 lutego
|
2026
|
Mediolan-Cortina/Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-128
|
HS-141
|
indywid.
|
112,0 m
|
129,5 m
|
254,9 pkt
|
29,9 pkt
|
Anna Odine Strøm
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty N. Križnar na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 13.
|
24 lutego
|
2017
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
ind.
|
90,5 m
|
91,5 m
|
219,4 pkt
|
35,2 pkt
|
Carina Vogt
|
| 4.
|
26 lutego
|
2017
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
druż. miesz[c].
|
84,0 m
|
90,5 m
|
961,4 pkt (222,2 pkt)
|
74,1 pkt
|
Niemcy
|
| 4.
|
26 lutego
|
2019
|
Seefeld
|
Toni-Seelos-Olympiaschanze
|
K-99
|
HS-109
|
druż.[d]
|
95,5 m
|
91,0 m
|
828,1 pkt (203,9 pkt)
|
70,8 pkt
|
Niemcy
|
| 7.
|
27 lutego
|
2019
|
Seefeld
|
Toni-Seelos-Olympiaschanze
|
K-99
|
HS-109
|
ind.
|
101,5 m
|
102,5 m
|
236,1 pkt
|
23,5 pkt
|
Maren Lundby
|
| 4.
|
2 marca
|
2019
|
Seefeld
|
Toni-Seelos-Olympiaschanze
|
K-99
|
HS-109
|
druż. miesz[e].
|
98,5 m
|
108,5 m
|
930,8 pkt (240,3 pkt)
|
81,4 pkt
|
Niemcy
|
| 5.
|
25 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
ind.
|
95,0 m
|
97,0 m
|
257,5 pkt
|
22,1 pkt
|
Ema Klinec
|
2.
|
26 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[f]
|
98,0 m
|
106,0 m
|
957,9 pkt (261,5 pkt)
|
1,4 pkt
|
Austria
|
| 4.
|
28 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż. miesz[g].
|
102,5 m
|
100,0 m
|
954,8 pkt (247,3 pkt)
|
46,0 pkt
|
Niemcy
|
3.
|
3 marca
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-120
|
HS-137
|
ind.
|
126,0 m
|
129,0 m
|
287,1 pkt
|
9,5 pkt
|
Maren Lundby
|
| 11.
|
23 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
ind.
|
92,5 m
|
95,0 m
|
223,6 pkt
|
25,5 pkt
|
Katharina Althaus
|
| 4.
|
25 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
druż.[h]
|
98,0 m
|
96,0 m
|
819,1 pkt (218,0 pkt)
|
24,7 pkt
|
Niemcy
|
3.
|
26 lutego
|
2023
|
Planica
|
Srednja skakalnica
|
K-95
|
HS-102
|
druż. miesz[i].
|
101,0 m
|
101,0 m
|
1000,4 pkt (250,0 pkt)
|
16,8 pkt
|
Niemcy
|
| 10.
|
1 marca
|
2023
|
Planica
|
Bloudkova velikanka
|
K-125
|
HS-138
|
ind.
|
118,0 m
|
128,5 m
|
227,8 pkt
|
36,4 pkt
|
Alexandria Loutitt
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty N. Križnar na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 7.
|
23 lutego
|
2016
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
83,0 m
|
83,5 m
|
180,4 pkt
|
28,6 pkt
|
Chiara Hölzl
|
1.
|
24 lutego
|
2016
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-100
|
druż. mix.[j]
|
84,5 m
|
93,0 m
|
882,8 pkt (205,3 pkt)
|
–
|
3.
|
1 lutego
|
2017
|
Park City
|
Utah Olympic Park
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
91,0 m
|
95,5 m
|
237,9 pkt
|
1,9 pkt
|
Manuela Malsiner
|
2.
|
3 lutego
|
2017
|
Park City
|
Utah Olympic Park
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[k]
|
92,5 m
|
85,5 m
|
733,2 pkt (208,9 pkt)
|
38,9 pkt
|
Niemcy
|
1.
|
5 lutego
|
2017
|
Park City
|
Utah Olympic Park
|
K-90
|
HS-100
|
druż. mix.[l]
|
93,0 m
|
92,0 m
|
925,3 pkt (223,2 pkt)
|
–
|
1.
|
2 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
104,0 m
|
100,0 m
|
262,6 pkt
|
–
|
1.
|
3 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[m]
|
91,0 m
|
103,0 m
|
733,1 pkt (202,9 pkt)
|
–
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty N. Križnar na igrzyskach europejskich – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 4.
|
27 czerwca
|
2023
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-95
|
HS-105
|
indywid.
|
93,0 m
|
98,0 m
|
238,6 pkt
|
24,0 pkt
|
Jacqueline Seifriedsberger
|
3.
|
29 czerwca
|
2023
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-95
|
HS-105
|
druż. mix.[o]
|
98,5 m
|
102,0 m
|
872,0 pkt (238,6 pkt)
|
67,3 pkt
|
Austria
|
1.
|
30 czerwca
|
2023
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
indywid.
|
137,5 m
|
132,0 m
|
277,4 pkt
|
–
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
5 lutego
|
2021
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
89,0 m
|
90,5 m
|
237,4 pkt
|
| 2.
|
18 lutego
|
2021
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
92,0 m
|
91,0 m
|
235,7 pkt
|
| 3.
|
31 grudnia
|
2021
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
91,5 m
|
94,5 m
|
263,7 pkt
|
| 4.
|
30 stycznia
|
2022
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
151,0 m
|
–
|
131,6 pkt
|
| 5.
|
27 lutego
|
2022
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
88,5 m
|
92,5 m
|
235,3 pkt
|
| 6.
|
1 marca
|
2024
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
127,0 m
|
131,5 m
|
254,1 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
4 marca
|
2018
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
91,0 m
|
93,5 m
|
234,5 pkt
|
3.
|
23,3 pkt
|
Maren Lundby
|
| 2.
|
24 marca
|
2019
|
Czajkowskij
|
Snieżynka
|
K-125
|
HS-140
|
126,0 m
|
140,5 m
|
247,1 pkt
|
3.
|
23,8 pkt
|
Maren Lundby
|
| 3.
|
23 lutego
|
2020
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
91,5 m
|
91,0 m
|
250,0 pkt
|
3.
|
4,8 pkt
|
Maren Lundby
|
| 4.
|
18 grudnia
|
2020
|
Ramsau
|
Mattensprunganlage
|
K-90
|
HS-98
|
91,5 m
|
94,0 m
|
245,1 pkt
|
2.
|
8,5 pkt
|
Marita Kramer
|
| 5.
|
5 lutego
|
2021
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
89,0 m
|
90,5 m
|
237,4 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
6 lutego
|
2021
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
90,0 m
|
90,5 m
|
238,0 pkt
|
2.
|
0,4 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 7.
|
7 lutego
|
2021
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
87,0 m
|
90,0 m
|
231,0 pkt
|
2.
|
3,1 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 8.
|
18 lutego
|
2021
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
92,0 m
|
91,0 m
|
235,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
19 lutego
|
2021
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
88,0 m
|
92,5 m
|
228,6 pkt
|
3.
|
10,6 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 10.
|
20 marca
|
2021
|
Niżny Tagił
|
Aist
|
K-90
|
HS-97
|
94,0 m
|
94,0 m
|
218,1 pkt
|
3.
|
14,0 pkt
|
Marita Kramer
|
| 11.
|
21 marca
|
2021
|
Niżny Tagił
|
Aist
|
K-90
|
HS-97
|
93,5 m
|
94,0 m
|
232,3 pkt
|
2.
|
10,8 pkt
|
Marita Kramer
|
| 12.
|
26 marca
|
2021
|
Czajkowskij
|
Snieżynka
|
K-95
|
HS-106
|
91,5 m
|
94,0 m
|
223,4 pkt
|
3.
|
34,7 pkt
|
Marita Kramer
|
| 13.
|
28 marca
|
2021
|
Czajkowskij
|
Snieżynka
|
K-125
|
HS-140
|
131,5 m
|
–
|
115,4 pkt
|
3.
|
20,7 pkt
|
Marita Kramer
|
| 14.
|
31 grudnia
|
2021
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
91,5 m
|
94,5 m
|
263,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 15.
|
30 stycznia
|
2022
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
151,0 m
|
–
|
131,6 pkt
|
1.
|
–
|
| 16.
|
26 lutego
|
2022
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
85,0 m
|
88,0 m
|
227,7 pkt
|
2.
|
22,0 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 17.
|
27 lutego
|
2022
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
88,5 m
|
92,5 m
|
235,3 pkt
|
1.
|
–
|
| 18.
|
2 marca
|
2022
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
133,5 m
|
131,5 m
|
285,1 pkt
|
2.
|
6,4 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 19.
|
3 marca
|
2022
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
134,5 m
|
126,5 m
|
298,9 pkt
|
2.
|
1,0 pkt
|
Marita Kramer
|
| 20.
|
5 marca
|
2022
|
Oslo
|
Holmenkollbakken
|
K-120
|
HS-134
|
127,5 m
|
126,5 m
|
247,1 pkt
|
2.
|
2,6 pkt
|
Silje Opseth
|
| 21.
|
12 marca
|
2022
|
Oberhof
|
Kanzlersgrund
|
K-90
|
HS-100
|
96,5 m
|
95,5 m
|
261,1 pkt
|
2.
|
5,7 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 22.
|
13 marca
|
2022
|
Oberhof
|
Kanzlersgrund
|
K-90
|
HS-100
|
97,5 m
|
93,0 m
|
273,1 pkt
|
2.
|
4,3 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 23.
|
28 grudnia
|
2022
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
93,5 m
|
93,5 m
|
243,5 pkt
|
3.
|
14,4 pkt
|
Eva Pinkelnig
|
| 24.
|
29 grudnia
|
2022
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
93,0 m
|
91,0 m
|
251,1 pkt
|
3.
|
9,1 pkt
|
Eva Pinkelnig
|
| 25.
|
4 stycznia
|
2024
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
91,5 m
|
94,0 m
|
251,8 pkt
|
3.
|
23,8 pkt
|
Nika Prevc
|
| 26.
|
14 stycznia
|
2024
|
Sapporo
|
Ōkurayama
|
K-123
|
HS-137
|
123,0 m
|
125,5 m
|
218,2 pkt
|
3.
|
11,9 pkt
|
Yūki Itō
|
| 27.
|
28 stycznia
|
2024
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
89,5 m
|
89,0 m
|
268,9 pkt
|
3.
|
7,9 pkt
|
Nika Prevc
|
| 28.
|
1 marca
|
2024
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
127,0 m
|
131,5 m
|
254,1 pkt
|
1.
|
–
|
| 29.
|
12 marca
|
2024
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-94
|
HS-105
|
97,0 m
|
98,5 m
|
255,2 pkt
|
3.
|
0,8 pkt
|
Eirin Maria Kvandal
|
| 30.
|
5 grudnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
126,0 m
|
130,0 m
|
246,9 pkt
|
2.
|
12,8 pkt
|
Nika Prevc
|
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon
|
Miejsce[8]
|
| 2025/2026
|
5.
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Korona Alp
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
18 sierpnia
|
2019
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
104,0 m
|
100,5 m
|
249,7 pkt
|
| 2.
|
15 sierpnia
|
2020
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
97,5 m
|
97,0 m
|
221,9 pkt
|
| 3.
|
24 lipca
|
2022
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
129,5 m
|
121,0 m
|
238,6 pkt
|
| 4.
|
29 lipca
|
2023
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
125,0 m
|
128,5 m
|
203,7 pkt
|
| 5.
|
30 lipca
|
2023
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
133,0 m
|
128,5 m
|
231,7 pkt
|
| 6.
|
5 sierpnia
|
2023
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
98,5 m
|
102,0 m
|
276,5 pkt
|
| 7.
|
6 sierpnia
|
2023
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
88,5 m
|
–
|
125,2 pkt
|
| 8.
|
23 września
|
2023
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
98,0 m
|
93,0 m
|
238,7 pkt
|
| 9.
|
24 września
|
2023
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
95,5 m
|
89,5 m
|
238,9 pkt
|
| 10.
|
2 sierpnia
|
2026
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
129,5 m
|
122,0 m
|
242,2 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
26 lipca
|
2019
|
Hinterzarten
|
Adlerschanze
|
K-95
|
HS-108
|
95,5 m
|
99,0 m
|
245,9 pkt
|
3.
|
9,8 pkt
|
Sara Takanashi
|
| 2.
|
18 sierpnia
|
2019
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
104,0 m
|
100,5 m
|
249,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 3.
|
15 sierpnia
|
2020
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
97,5 m
|
97,0 m
|
221,9 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
6 sierpnia
|
2021
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-135
|
121,5 m
|
113,5 m
|
183,9 pkt
|
3.
|
30,0 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 5.
|
23 lipca
|
2022
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
116,5 m
|
124,5 m
|
242,3 pkt
|
3.
|
0,2 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 6.
|
24 lipca
|
2022
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
129,5 m
|
121,0 m
|
238,6 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
6 sierpnia
|
2022
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-135
|
115,5 m
|
115,0 m
|
213,6 pkt
|
2.
|
18,8 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 8.
|
29 lipca
|
2023
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
125,0 m
|
128,5 m
|
203,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 9.
|
30 lipca
|
2023
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
133,0 m
|
128,5 m
|
231,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 10.
|
5 sierpnia
|
2023
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
98,5 m
|
102,0 m
|
276,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 11.
|
6 sierpnia
|
2023
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
88,5 m
|
–
|
125,2 pkt
|
1.
|
–
|
| 12.
|
23 września
|
2023
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
98,0 m
|
93,0 m
|
238,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 13.
|
24 września
|
2023
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
95,5 m
|
89,5 m
|
238,9 pkt
|
1.
|
–
|
| 14.
|
7 października
|
2023
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
130,0 m
|
141,5 m
|
246,4 pkt
|
2.
|
0,8 pkt
|
Ema Klinec
|
| 15.
|
2 sierpnia
|
2026
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
129,5 m
|
122,0 m
|
242,2 pkt
|
1.
|
–
|
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan na 2 sierpnia 2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
11 marca
|
2016
|
Harrachov
|
Čerťák
|
K-90
|
HS-100
|
97,0 m
|
96,5 m
|
247,5 pkt
|
| 2.
|
1 lipca
|
2017
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
98,0 m
|
92,0 m
|
240,0 pkt
|
| 3.
|
2 lipca
|
2017
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
94,5 m
|
91,0 m
|
235,5 pkt
|
| 4.
|
17 września
|
2017
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
104,0 m
|
105,0 m
|
261,5 pkt
|
| 5.
|
24 lutego
|
2018
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
91,5 m
|
88,5 m
|
219,5 pkt
|
| 6.
|
25 lutego
|
2018
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
96,0 m
|
97,5 m
|
245,5 pkt
|
| 7.
|
4 sierpnia
|
2019
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
91,0 m
|
92,5 m
|
238,7 pkt
|
| 8.
|
4 września
|
2021
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
86,0 m
|
94,5 m
|
239,5 pkt
|
| 9.
|
2 września
|
2022
|
Kranj
|
Bauhenk
|
K-100
|
HS-109
|
109,5 m
|
108,5 m
|
306,8 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie
| Źródło[6][7]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwyciężczyni
|
| 1.
|
11 marca
|
2016
|
Harrachov
|
Čerťák
|
K-90
|
HS-100
|
97,0 m
|
96,5 m
|
247,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 2.
|
1 lipca
|
2017
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
98,0 m
|
92,0 m
|
240,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 3.
|
2 lipca
|
2017
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
94,5 m
|
91,0 m
|
235,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
16 września
|
2017
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
99,5 m
|
101,5 m
|
231,5 pkt
|
2.
|
5,5 pkt
|
Léa Lemare
|
| 5.
|
17 września
|
2017
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
104,0 m
|
105,0 m
|
261,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
24 lutego
|
2018
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
91,5 m
|
88,5 m
|
219,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
25 lutego
|
2018
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
96,0 m
|
97,5 m
|
245,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 8.
|
8 lipca
|
2018
|
Villach
|
Villacher Alpenarena
|
K-90
|
HS-98
|
92,0 m
|
83,0 m
|
212,0 pkt
|
3.
|
18,5 pkt
|
Chiara Hölzl
|
| 9.
|
3 sierpnia
|
2019
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
90,5 m
|
82,0 m
|
256,9 pkt
|
2.
|
7,8 pkt
|
Urša Bogataj
|
| 10.
|
4 sierpnia
|
2019
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
91,0 m
|
92,5 m
|
238,7 pkt
|
1.
|
–
|
| 11.
|
4 września
|
2021
|
Ljubno
|
Logarska dolina
|
K-85
|
HS-94
|
86,0 m
|
94,5 m
|
239,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 12.
|
2 września
|
2022
|
Kranj
|
Bauhenk
|
K-100
|
HS-109
|
109,5 m
|
108,5 m
|
306,8 pkt
|
1.
|
–
|
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup
Uwagi
- ↑ Skład zespołu: Urša Bogataj, Peter Prevc, Nika Križnar i Timi Zajc
- ↑ Skład zespołu: Nika Vodan, Anže Lanišek, Nika Prevc i Domen Prevc
- ↑ a b Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Anže Lanišek i Peter Prevc.
- ↑ a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Jerneja Brecl, Nika Križnar i Špela Rogelj.
- ↑ a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Žiga Jelar, Nika Križnar i Peter Prevc.
- ↑ a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Ema Klinec, Nika Križnar i Špela Rogelj.
- ↑ a b Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Anže Lanišek i Bor Pavlovčič.
- ↑ a b Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Nika Prevc i Maja Vtič.
- ↑ a b Skład zespołu: Timi Zajc, Anže Lanišek, Nika Križnar i Ema Klinec.
- ↑ a b Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Bor Pavlovčič i Domen Prevc.
- ↑ a b Skład zespołu: Jerneja Brecl, Ema Klinec, Katra Komar i Nika Križnar.
- ↑ a b Skład zespołu: Tilen Bartol, Žiga Jelar, Ema Klinec i Nika Križnar.
- ↑ a b Skład zespołu: Jerneja Brecl, Ema Klinec, Katra Komar i Nika Križnar.
- ↑ a b Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
- ↑ a b Skład zespołu: Nika Prevc, Timi Zajc, Nika Križnar, Anže Lanišek
Przypisy
Bibliografia