Proksybarbal
|
| ||
| Ogólne informacje | ||
| Wzór Hilla |
C10H14N2O4 | |
|---|---|---|
| Masa molowa |
226,23 g/mol | |
| Identyfikacja | ||
| Numer CAS | ||
| PubChem | ||
| DrugBank | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
Proksybarbal – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego[1] o działaniu uspokajającym i kojącym ośrodkowy układ nerwowy[potrzebny przypis]. Łagodzi objawy migreny[1][2], nie działa nasennie[1]. Punkt uchwytu działania leku znajduje się w tworze siatkowatym pnia mózgu oraz w podwzgórzu. Wpływa korzystnie na zaburzenia regulacji autonomicznych pochodzenia ośrodkowego. Działanie leku ujawnia się po kilku dniach stosowania. Nie wywołuje zależności lekowej, nawet po kilkumiesięcznym okresie stosowania[potrzebny przypis].
Oryginalny, polski lek zsyntetyzowany w 1955 lub 1956 roku[1][3] w laboratoriach Akademii Medycznej we Wrocławiu[potrzebny przypis] przez Bogusława Bobrańskiego[1]. Jeleniogórskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa rozpoczęły produkcję tabletek zawierających proksybarbal pod nazwą handlową Ipronal[1], którą zakończono w 1999 roku[potrzebny przypis]. Lek nie został opatentowany i znajdował się w handlu w kilku krajach (Szwajcaria, Austria, Hiszpania, Węgry)[1]. Obecnie w Polsce preparat jest niedostępny (poza importem docelowym z Węgier)[potrzebny przypis]. We Francj został wycofany z rynku ze względu na ryzyko spowodowania małopłytkowości immunoalergicznej[2].
Preparaty dostępne na świecie
Preparaty handlowe[3]:
- Axeen (Szwajcaria)
- Centralgal (Francja)
- Vasalgin (Węgry)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Tadeusz J. Szuba, Ekonomika prac naukowo-badawczych w farmacji, „Aptekarz”, 11 (9), 2003, s. 226–256 (patrz s. 249) [zarchiwizowane 2008-12-27].
- ↑ a b Proxibarbal, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB13253 [dostęp 2025-02-25] (ang.).
- ↑ a b Marcin Dolecki, Bobrański Bogusław [online], Giganci Nauki [dostęp 2025-02-25].
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.