|
| Data i miejsce urodzenia
|
12 marca 1996 Kranj
|
| Klub
|
SK Triglav Kranj
|
| Wzrost
|
168[1] lub 170 cm[2]
|
| Debiut w PŚ
|
21 marca 2014 w Planicy (16. miejsce)
|
| Pierwsze punkty w PŚ
|
21 marca 2014 w Planicy (16. miejsce)
|
| Pierwsze podium w PŚ
|
30 stycznia 2022 w Willingen (3. miejsce)
|
| Rekord życiowy
|
246,0 m na Letalnicy w Planicy (27 marca 2022)[3]
|
| Dorobek medalowy
|
|
|
| Inne nagrody
|
|
|
|
|
Cene Prevc (ur. 12 marca 1996 w Kranju[2]) – słoweński skoczek narciarski. Reprezentant klubu SK Triglav Kranj. Drużynowy srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Medalista mistrzostw świata juniorów (2013) i zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2013).
Brat Petera, Domena i Niki, również uprawiających skoki narciarskie[4]. Średni z braci Prevców.
Przebieg kariery
Swój pierwszy międzynarodowy start w zawodach organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską odnotował 6 lutego 2011 w Kranju. W zawodach rangi FIS Cup zajął wówczas 15. pozycję[5]. W sezonie 2011/2012 kilkukrotnie kończył konkursy tego cyklu w pierwszej dziesiątce, w tym dwa razy na podium[6]. Pozwoliło mu to zwyciężyć w klasyfikacji generalnej FIS Cup 2011/2012[7]. W styczniu 2012 w Bischofshofen zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, zajmując 56. miejsce[6].
8 września 2012 zdobył pierwsze punkty Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując 14. pozycję w zawodach w Lillehammer[8]. Dzień później zajął 2. miejsce w zawodach tego cyklu, przegrywając wyłącznie z Austriakiem Wolfgangiem Loitzlem[9]. W styczniu 2013 startował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata w Innsbrucku i Bischofshofen, ale nie uzyskał awansu do konkursu głównego. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013. Indywidualnie zajął 11. pozycję, zaś w zawodach drużynowych zdobył złoty medal. Złoto wywalczył też w zawodach indywidualnych i w drużynie męskiej na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2013, a w drużynowych zawodach mieszanych zdobył srebrny medal[8].
Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2014 zajął 9. miejsce indywidualnie i 6. w drużynie. W marcu 2014 stawał na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego: zajął 2. lokatę w Falun i dwukrotnie 3. w Zakopanem. 21 marca 2014 w Planicy zadebiutował w konkursie głównym zawodów Pucharu Świata. Zajął w nim 16. pozycję, tym samym zdobywając pierwsze punkty cyklu[10].
W ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2014 trzykrotnie zwyciężył i 2 razy był drugi[11]. Cały cykl ukończył na 2. miejscu w klasyfikacji generalnej[12]. We wrześniu 2014 zadebiutował w Letnim Grand Prix – zawody w Ałmaty ukończył na 16. i 19. pozycji. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2015 zajął 12. lokatę indywidualnie i 5. w drużynie. W marcu 2015 startował w Pucharze Świata. Najwyżej sklasyfikowany był w zawodach w Lahti, na 17. miejscu[11].
W sezonie 2015/2016 raz stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego – w marcu 2016 był 3. w Czajkowskim. W Pucharze Świata nie zdobył punktów[13].
Sezon zimowy 2016/2017 rozpoczął od dwóch zwycięstw i 2. miejsca w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Vikersund. W kolejnych tygodniach trafił do kadry na zawody Pucharu Świata. W otwierających 65. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie zajął najwyższe w sezonie, 8. miejsce. Poza tym występem w PŚ najwyżej klasyfikowany był na 21. lokacie; zajmował głównie miejsca w trzeciej i czwartej dziesiątce. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Zajął na nich 43. pozycję indywidualnie na skoczni normalnej[14].
W sezonie 2017/2018 raz stał na podium w Pucharze Kontynentalnym, ponownie zajmując 3. miejsce w Czajkowskim[15]. W sezonie 2018/2019 najwyżej w tym cyklu sklasyfikowany był na 17. pozycji[16].
W sezonie zimowym 2019/2020 naprzemiennie startował w Pucharze Świata i Pucharze Kontynentalnym. W najwyższej rangi cyklu indywidualnie najwyżej klasyfikowany był na 13. miejscu, w lutym 2020 w Lahti[17]. W klasyfikacji generalnej sezon 2019/2020 Pucharu Świata ukończył na 33. pozycji ze 112 punktami[18].
W sezonie zimowym 2020/2021 w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 10. miejscu, w grudniu 2020 w Engelbergu, zaś w Pucharze Kontynentalnym trzykrotnie zajmował drugą i trzykrotnie trzecią pozycję. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie był 15. na skoczni normalnej i 9. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 5. pozycję[19].
Zawody Letniego Grand Prix 2021 trzykrotnie ukończył w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był we wrześniu w Szczuczyńsku, na 5. miejscu. W zimowej części sezonu 2021/2022 startował w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzynaście razy kończył indywidualne zawody cyklu w najlepszej dziesiątce. 30 stycznia 2022 w Willingen zajął w zawodach Pucharu Świata 3. pozycję, tym samym zajmując jedyne w karierze miejsce na podium cyklu. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których indywidualnie był 12. na skoczni dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Lovro Kosem, Timim Zajcem i Peterem Prevcem, zdobył srebrny medal. W ostatnim konkursie sezonu 2021/2022 Pucharu Świata, rozegranym 27 marca 2022 w Planicy, zajął 7. miejsce[20]. Cały sezon ukończył na najwyższej w karierze 10. pozycji w klasyfikacji generalnej z 657 punktami[18].
W letniej części sezonu 2022/2023 nie startował w zawodach międzynarodowych. 4 października 2022 poinformował o zakończeniu kariery sportowej[21]. Swój pożegnalny skok oddał 1 kwietnia 2023 w przerwie konkursu drużynowego w Planicy, uzyskując 218,5 m[22].
Indywidualnie
Drużynowo
Starty C. Prevca na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
Indywidualnie
Drużynowo
Starty C. Prevca na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 43.
|
25 lutego
|
2017
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
86,0 m
|
–
|
104,1 pkt
|
166,7 pkt
|
Stefan Kraft
|
| 15.
|
27 lutego
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
102,0 m
|
98,0 m
|
246,0 pkt
|
22,8 pkt
|
Piotr Żyła
|
| 9.
|
5 marca
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-120
|
HS-137
|
indywid.
|
129,5 m
|
129,5 m
|
253,2 pkt
|
23,3 pkt
|
Stefan Kraft
|
| 5.
|
6 marca
|
2021
|
Oberstdorf
|
Schattenbergschanze
|
K-120
|
HS-137
|
druż.[b]
|
129,0 m
|
126,5 m
|
1010,0 pkt (242,4 pkt)
|
36,6 pkt
|
Niemcy
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty C. Prevca na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 11.
|
24 stycznia
|
2013
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
94,0 m
|
93,0 m
|
241,0 pkt
|
42,5 pkt
|
Jaka Hvala
|
1.
|
26 stycznia
|
2013
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[c]
|
101,5 m
|
102,5 m
|
1086,5 pkt (281,0 pkt)
|
–
|
| 9.
|
31 stycznia
|
2014
|
Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
86,5 m
|
94,5 m
|
217,2 pkt
|
14,3 pkt
|
Jakub Wolny
|
| 6.
|
1 lutego
|
2014
|
Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[d]
|
97,5 m
|
98,5 m
|
981,0 pkt (261,4 pkt)
|
46,0 pkt
|
Polska
|
| 12.
|
5 lutego
|
2015
|
Ałmaty
|
Gornyj Gigant
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
95,0 m
|
96,0 m
|
245,3 pkt
|
24,6 pkt
|
Johann André Forfang
|
| 5.
|
7 lutego
|
2015
|
Ałmaty
|
Gornyj Gigant
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[e]
|
96,5 m
|
95,5 m
|
815,3 pkt (209,3 pkt)
|
78,0 pkt
|
Norwegia
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty C. Prevca na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
1.
|
18 lutego
|
2013
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
97,5 m
|
98,5 m
|
261,0 pkt
|
–
|
1.
|
20 lutego
|
2013
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[f]
|
99,0 m
|
97,0 m
|
987,5 pkt (263,0 pkt)
|
–
|
2.
|
22 lutego
|
2013
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-65
|
HS-72
|
druż. miesz.[g]
|
72,0 m
|
68,5 m
|
860,7 pkt (256,5 pkt)
|
27,8 pkt
|
Niemcy
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skład
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
29 lutego
|
2020
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
[i]
|
121,0 m
|
120,5 m
|
981,8 pkt (232,2 pkt)
|
2.
|
2,3 pkt
|
Niemcy
|
| 2.
|
20 lutego
|
2021
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
[j]
|
94,5 m
|
94,5 m
|
945,3 pkt (247,2 pkt)
|
2.
|
23,4 pkt
|
Norwegia
|
| 3.
|
4 grudnia
|
2021
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
[k]
|
123,5 m
|
135,0 m
|
834,4 pkt (230,3 pkt)
|
3.
|
8,6 pkt
|
Austria
|
| 4.
|
28 stycznia
|
2022
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
[h]
|
133,0 m
|
128,5 m
|
862,6 pkt (217,8 pkt)
|
1.
|
–
|
| 5.
|
26 lutego
|
2022
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
[l]
|
124,0 m
|
130,5 m
|
1082,4 pkt (275,0 pkt)
|
2.
|
5,5 pkt
|
Austria
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
| Źródło[24]
|
| 2021
|
|
| 2
|
| Legenda
|
1 2 3 4-8 poniżej 8
- – brak startu
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
1 marca
|
2014
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-100
|
94,0 m
|
93,0 m
|
244,6 pkt
|
2.
|
0,4 pkt
|
Rok Justin
|
| 2.
|
8 marca
|
2014
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-120
|
HS-134
|
125,5 m
|
125,5 m
|
272,7 pkt
|
3.
|
3,7 pkt
|
Anže Semenič
|
| 3.
|
9 marca
|
2014
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-120
|
HS-134
|
121,5 m
|
129,5 m
|
246,7 pkt
|
3.
|
3,4 pkt
|
Bjørn Einar Romøren
|
| 4.
|
12 marca
|
2016
|
Czajkowskij
|
Snieżynka
|
K-125
|
HS-140
|
135,0 m
|
132,5 m
|
265,4 pkt
|
3.
|
17,4 pkt
|
Markus Eisenbichler
|
| 5.
|
9 grudnia
|
2016
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
109,0 m
|
115,5 m
|
284,9 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
10 grudnia
|
2016
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
115,5 m
|
114,5 m
|
292,5 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
11 grudnia
|
2016
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
114,0 m
|
116,5 m
|
265,1 pkt
|
2.
|
8,1 pkt
|
Anže Semenič
|
| 8.
|
17 marca
|
2018
|
Czajkowskij
|
Snieżynka
|
K-125
|
HS-140
|
128,0 m
|
138,0 m
|
252,2 pkt
|
3.
|
18,8 pkt
|
Stefan Huber
|
| 9.
|
5 lutego
|
2021
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
138,0 m
|
129,0 m
|
237,2 pkt
|
3.
|
44,1 pkt
|
Ulrich Wohlgenannt
|
| 10.
|
6 lutego
|
2021
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
136,0 m
|
143,5 m
|
254,5 pkt
|
2.
|
20,1 pkt
|
Ulrich Wohlgenannt
|
| 11.
|
13 lutego
|
2021
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
134,0 m
|
141,5 m
|
282,0 pkt
|
2.
|
4,2 pkt
|
Markus Schiffner
|
| 12.
|
14 lutego
|
2021
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
139,0 m
|
137,5 m
|
277,6 pkt
|
2.
|
14,5 pkt
|
Markus Schiffner
|
| 13.
|
14 marca
|
2021
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
134,5 m
|
134,0 m
|
265,3 pkt
|
3.
|
0,8 pkt
|
Ulrich Wohlgenannt
|
| 14.
|
14 marca
|
2021
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
132,0 m
|
137,0 m
|
238,1 pkt
|
3.
|
17,7 pkt
|
Ulrich Wohlgenannt
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
1 sierpnia
|
2014
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
132,0 m
|
125,5 m
|
278,0 pkt
|
| 2.
|
16 sierpnia
|
2014
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
130,5 m
|
122,0 m
|
237,6 pkt
|
| 3.
|
17 sierpnia
|
2014
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
133,5 m
|
128,0 m
|
258,0 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
9 września
|
2012
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-138
|
137,5 m
|
133,5 m
|
276,5 pkt
|
2.
|
5,0 pkt
|
Wolfgang Loitzl
|
| 2.
|
5 lipca
|
2014
|
Kranj
|
Bauhenk
|
K-100
|
HS-109
|
106,5 m
|
114,5 m
|
256,0 pkt
|
2.
|
30,1 pkt
|
Peter Prevc
|
| 3.
|
6 lipca
|
2014
|
Kranj
|
Bauhenk
|
K-100
|
HS-109
|
104,5 m
|
112,0 m
|
236,2 pkt
|
2.
|
8,8 pkt
|
Peter Prevc
|
| 4.
|
1 sierpnia
|
2014
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
132,0 m
|
125,5 m
|
278,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 5.
|
16 sierpnia
|
2014
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
130,5 m
|
122,0 m
|
237,6 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
17 sierpnia
|
2014
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
133,5 m
|
128,0 m
|
258,0 pkt
|
1.
|
–
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
15 stycznia
|
2012
|
Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-95
|
HS-106
|
102,0 m
|
100,0 m
|
264,8 pkt
|
2.
|
10,2 pkt
|
Rok Justin
|
| 2.
|
18 lutego
|
2012
|
Liberec
|
Ještěd
|
K-90
|
HS-100
|
103,5 m
|
100,0 m
|
278,0 pkt
|
1.
|
–
|
| 3.
|
6 marca
|
2016
|
Planica
|
Srednija velikanka
|
K-95
|
HS-102
|
96,0 m
|
94,5 m
|
229,0 pkt
|
3.[m]
|
12,0 pkt
|
Danny Queck
|
| 4.
|
10 lutego
|
2018
|
Rastbüchl
|
Baptist-Kitzlinger-Schanze
|
K-74
|
HS-78
|
78,5 m
|
77,0 m
|
245,0 pkt
|
3.
|
8,8 pkt
|
Tomasz Pilch
|
| 5.
|
13 stycznia
|
2019
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
135,0 m
|
129,5 m
|
255,6 pkt
|
3.
|
16,7 pkt
|
David Haagen
|
| 6.
|
19 stycznia
|
2019
|
Planica
|
Srednija velikanka
|
K-95
|
HS-102
|
98,0 m
|
99,5 m
|
243,2 pkt
|
1.
|
–
|
| 7.
|
20 stycznia
|
2019
|
Planica
|
Srednija velikanka
|
K-95
|
HS-102
|
98,0 m
|
99,5 m
|
263,9 pkt
|
1.
|
–
|
| 8.
|
11 lipca
|
2019
|
Szczuczyńsk
|
Burabaj
|
K-90
|
HS-99
|
94,5 m
|
94,0 m
|
217,1 pkt
|
3.
|
14,5 pkt
|
Maximilian Lienher
|
| 9.
|
12 lipca
|
2019
|
Szczuczyńsk
|
Burabaj
|
K-90
|
HS-99
|
98,0 m
|
94,5 m
|
229,9 pkt
|
2.
|
0,2 pkt
|
Maximilian Lienher
|
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
Uwagi
- ↑ a b Skład zespołu: Lovro Kos, Cene Prevc, Timi Zajc i Peter Prevc
- ↑ a b Skład zespołu: Cene Prevc, Peter Prevc, Domen Prevc i Anže Lanišek
- ↑ a b Skład zespołu: Anže Semenič, Ernest Prišlič, Cene Prevc i Jaka Hvala
- ↑ a b Skład zespołu: Cene Prevc, Tomaž Verbajs, Andraž Modic i Anže Lanišek
- ↑ a b Skład zespołu: Cene Prevc, Domen Prevc, Andraž Modic i Anže Lanišek
- ↑ a b Skład zespołu: Nejc Seretinek, Cene Prevc, Florjan Jelovčan i Anže Lanišek
- ↑ a b Skład zespołu: Anja Javoršek, Julija Sršen, Anže Lanišek i Cene Prevc
- ↑ a b Skład zespołu: Ema Klinec, Cene Prevc, Urša Bogataj i Anže Lanišek
- ↑ Skład zespołu: Cene Prevc, Timi Zajc, Peter Prevc i Anže Lanišek
- ↑ Skład zespołu: Nika Križnar, Cene Prevc, Ema Klinec i Žiga Jelar
- ↑ Skład zespołu: Cene Prevc, Peter Prevc, Timi Zajc i Anže Lanišek
- ↑ Skład zespołu: Žiga Jelar, Cene Prevc, Timi Zajc i Peter Prevc
- ↑ Ex aequo z Žigą Jelarem
Przypisy
Bibliografia