Philipp Raimund (ur. 23 czerwca 2000 w Göppingen[2]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Oberstdorf. Indywidualny mistrz olimpijski ze skoczni normalnej z 2026. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2025. Drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów z 2018, 2019 i 2020. Indywidualny brązowy medalista Igrzysk Europejskich 2023. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery
Do 2022
W styczniu 2017 w swoim pierwszym starcie w FIS Cup zajął 7. miejsce na skoczni w Zakopanem[3]. W sierpniu 2017 zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując lokaty poza najlepszą trzydziestką. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018, na których zajął 9. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal. 4 marca 2018 w Renie, w swoim drugim starcie w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego zdobył pierwsze punkty tego cyklu, zajmując 21. miejsce[4]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 ponownie zdobył złoty medal w drużynie męskiej, a indywidualnie zajął 14. pozycję[5].
W sierpniu 2019 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Wiśle, a we wrześniu był 2. w Lillehammer. W zimowej edycji cyklu w sezonie 2019/2020 najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, w grudniu w Ruce. 29 grudnia 2019 zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 34. miejsce w zawodach w Oberstdorfie rozgrywanych w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 zdobył brązowy medal w drużynie męskiej. Indywidualnie był 7., a w drużynie mieszanej zajął 4. lokatę[6].
W sezonie 2020/2021 w zawodach Pucharu Kontynentalnego najwyżej sklasyfikowany był na 5. miejscu, w styczniu 2021 w Innsbrucku[7]. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2021 dwukrotnie zajął 3. miejsce, a w ramach Pucharu Kontynentalnego 2021/2022 raz był drugi i dwa razy trzeci. 22 stycznia 2022 zajął 27. pozycję w zawodach Pucharu Świata w Titisee-Neustadt, dzięki czemu zdobył pierwsze w karierze punkty tego cyklu. Dzień później zajął 19. miejsce[8].
Sezon 2022/2023
W sierpniu 2022 zajął 7. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Courchevel, a we wrześniu był 3. w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams[9].
W grudniu 2022 w Pucharze Kontynentalnym dwukrotnie zwyciężył i raz był drugi. W pozostałej części sezonu zimowego 2022/2023 startował w Pucharze Świata, zdobywając punkty w większości występów. Dwukrotnie kończył zawody indywidualne cyklu w pierwszej dziesiątce: 4 lutego 2023 w Willingen był 9., a 18 lutego w słabo obsadzonych zawodach w Râșnovie zajął 5. miejsce[9]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2022/2023 znalazł się na 30. pozycji z 218 punktami[10].
Sezon 2023/2024
Wystartował na Igrzyskach Europejskich 2023, na których zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, a indywidualnie na skoczni normalnej oraz w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był na 4. pozycji, w lipcowych zawodach w Courchevel[11].
W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 11 lutego 2024 konkurs w Lake Placid ukończył na 2. miejscu, po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Poza tym występem najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji, a najczęściej zajmował lokaty w drugiej dziesiątce[11]. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 20. miejscu, zdobywając 461 punktów[10].
Sezon 2024/2025
W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej sklasyfikowany był 29 września w Hinzenbach, na 7. lokacie. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata zdobywał punkty w większości występów indywidualnych, najczęściej kończąc zawody w trzeciej dziesiątce. Dwa razy znalazł się w pierwszej – w marcu zajął 5. miejsce w konkursie Raw Air 2025 w Oslo, a także w Lahti[12]. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 24. pozycji z 242 punktami[10]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Indywidualnie zajął 15. miejsce na skoczni normalnej oraz 5. na dużej, a zarówno w konkursie drużyn mieszanych, jak i męskich, zajął 4. pozycję[12].
Sezon 2025/2026
Pięciokrotnie stawał na podium zawodów Letniego Grand Prix 2025. W sierpniu dwukrotnie zajął 2. miejsce w Courchevel, we wrześniu był 3. na skoczni dużej w Val di Fiemme, zaś w październiku zwyciężył w pierwszym konkursie w Hinzenbach, a w Klingenthal zajął 2. lokatę[13]. Zdobyte 490 punktów dało Raimundowi zwycięstwo w całym cyklu. Drugiego w klasyfikacji generalnej Sakutarō Kobayashiego wyprzedził o 98 punktów[14].
W większości występów w Pucharze Świata 2025/2026 zajmował pozycje w pierwszej dziesiątce. Po raz pierwszy na podium stanął 25 listopada 2025 na normalnej skoczni w Falun, gdzie był 3. W grudniu w najlepszej trójce znalazł się trzykrotnie: w zawodach w Wiśle zajął 2. i 3. miejsce, a w Klingenthal pierwszy konkurs ukończył na 3. lokacie. W styczniu 2026 najwyżej w cyklu klasyfikowany był na 7. miejscu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 13. pozycję indywidualnie i 4. w drużynie. 1 lutego konkurs Pucharu Świata w Willingen ukończył na 3. lokacie[13].
9 lutego 2026 został mistrzem olimpijskim w zawodach indywidualnych na obiekcie normalnym. Po skokach na 102 m i 106,5 m drugiego Kacpra Tomasiaka wyprzedził o 3,4 punktu[15]. W pozostałych zawodach na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 zajął 9. miejsce indywidualnie na skoczni dużej, a także 4. w drużynie mieszanej, jak i w duetach męskich[13]. 6 marca 2026 w jednoseryjnym konkursie w Lahti odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w indywidualnych zawodach Pucharu Świata[16]. Sezon cyklu ukończył na 7. pozycji w klasyfikacji generalnej z 967 punktami[10].
Mistrzostwa Niemiec
Stawał na podium mistrzostw Niemiec. Indywidualnie zdobył srebrny medal w 2025[17] i brązowy w 2023[18]. W zawodach drużynowych, reprezentując Bawarię zdobył złoto w 2018[19], 2021[20], 2023[21], 2024[22] i 2025[23] oraz srebro w 2020[24] i 2022[25].
Indywidualnie
Drużynowo
Starty P. Raimunda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
1.
|
9 lutego
|
2026
|
Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-98
|
HS-107
|
indywid.
|
102,0 m
|
106,5 m
|
274,1 pkt
|
–
|
| 4.
|
10 lutego
|
2026
|
Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-98
|
HS-107
|
druż. miesz.[a]
|
98,0 m
|
102,5 m
|
1032,8 pkt (275,1 pkt)
|
36,4 pkt
|
Słowenia
|
| 9.
|
14 lutego
|
2026
|
Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-128
|
HS-141
|
indywid.
|
131,0 m
|
136,0 m
|
277,4 pkt
|
24,4 pkt
|
Domen Prevc
|
| 4.
|
16 lutego
|
2026
|
Predazzo
|
Giuseppe Dal Ben
|
K-128
|
HS-141
|
duety[b]
|
137,0 m
|
137,5 m
|
537,7 pkt (282,1 pkt)
|
31,0 pkt
|
Austria
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 15.
|
2 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-94
|
HS-102
|
indywid.
|
99,0 m
|
99,0 m
|
231,3 pkt
|
34,2 pkt
|
Marius Lindvik
|
| 4.
|
5 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
druż. miesz.[c]
|
125,0 m
|
138,0 m
|
899,0 pkt (256,8 pkt)
|
121,4 pkt
|
Norwegia
|
| 4.
|
6 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
druż.[d]
|
135,5 m
|
135,0 m
|
1005,8 pkt (272,2 pkt)
|
75,0 pkt
|
Słowenia
|
| 5.
|
8 marca
|
2025
|
Trondheim
|
Granåsen
|
K-124
|
HS-138
|
indywid.
|
137,5 m
|
133,0 m
|
274,1 pkt
|
27,7 pkt
|
Domen Prevc
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Skok 3
|
Skok 4
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 13.
|
23–24 stycznia
|
2026
|
Oberstdorf
|
im. Heiniego Klopfera
|
K-200
|
HS-235
|
indywid.
|
201,5 m
|
208,0 m
|
201,0 m
|
210,5 m
|
779,5 pkt
|
125,9 pkt
|
Domen Prevc
|
| 4.
|
25 stycznia
|
2026
|
Oberstdorf
|
im. Heiniego Klopfera
|
K-200
|
HS-235
|
druż.[e]
|
195,0 m
|
214,5 m
|
1406,8 pkt (357,5 pkt)
|
162,8 pkt
|
Japonia
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty P. Raimunda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 9.
|
1 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
indywid.
|
92,5 m
|
98,5 m
|
250,2 pkt
|
41,2 pkt
|
Marius Lindvik
|
1.
|
3 lutego
|
2018
|
Kandersteg
|
Lötschberg-Schanze
|
K-95
|
HS-106
|
druż.[f]
|
96,0 m
|
102,5 m
|
1068,5 pkt (260,3 pkt)
|
–
|
| 14.
|
24 stycznia
|
2019
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
indywid.
|
93,5 m
|
92,0 m
|
223,1 pkt
|
29,0 pkt
|
Thomas Aasen Markeng
|
1.
|
26 stycznia
|
2019
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-90
|
HS-100
|
druż.[g]
|
93,5 m
|
91,0 m
|
979,7 pkt (248,7 pkt)
|
–
|
| 7.
|
5 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
indywid.
|
96,0 m
|
94,5 m
|
214,4 pkt
|
23,9 pkt
|
Peter Resinger
|
3.
|
7 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
druż.[h]
|
96,0 m
|
102,0 m
|
833,2 pkt (229,3 pkt)
|
67,1 pkt
|
Słowenia
|
| 4.
|
8 marca
|
2020
|
Oberwiesenthal
|
Fichtelbergschanzen
|
K-95
|
HS-105
|
druż. miesz.[i]
|
100,5 m
|
98,5 m
|
926,3 pkt (263,3 pkt)
|
97,0 pkt
|
Austria
|
Indywidualnie
Drużynowo
Starty P. Raimunda na igrzyskach europejskich – szczegółowo
| Miejsce
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Konkurs
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 4.
|
29 czerwca
|
2023
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-95
|
HS-105
|
indywid.
|
103,0 m
|
103,0 m
|
257,0 pkt
|
13,3 pkt
|
Daniel Tschofenig
|
| 4.
|
29 czerwca
|
2023
|
Zakopane
|
Średnia Krokiew
|
K-95
|
HS-105
|
druż. miesz.[k]
|
105,0 m
|
93,0 m
|
818,3 pkt (193,0 pkt)
|
121,0 pkt
|
Austria
|
3.
|
1 lipca
|
2023
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
indywid.
|
138,0 m
|
132,5 m
|
271,8 pkt
|
7,3 pkt
|
Dawid Kubacki
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Przypisy
|
| 1.
|
6 marca
|
2026
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
122,5 m
|
–
|
129,3 pkt
|
–
|
Miejsca na podium
| Sezon PŚ |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
Razem
|
| 2019/2020 |
– |
– |
– |
–
|
| 2021/2022 |
– |
– |
– |
–
|
| 2022/2023 |
– |
– |
– |
–
|
| 2023/2024 |
– |
1 |
– |
1
|
| 2024/2025 |
– |
– |
– |
–
|
| 2025/2026 |
1 |
1 |
4 |
6
|
| Suma |
1 |
2 |
4 |
7
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
11 lutego
|
2024
|
Lake Placid
|
MacKenzie Intervale
|
K-115
|
HS-128
|
127,0 m
|
135,0 m
|
278,4 pkt
|
2.[l]
|
3,2 pkt
|
Stefan Kraft
|
| 2.
|
25 listopada
|
2025
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-95
|
94,5 m
|
99,5 m
|
244,9 pkt
|
3.
|
5,0 pkt
|
Stefan Kraft
|
| 3.
|
6 grudnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
129,0 m
|
130,5 m
|
279,4 pkt
|
2.
|
6,8 pkt
|
Domen Prevc
|
| 4.
|
7 grudnia
|
2025
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
131,5 m
|
129,0 m
|
276,8 pkt
|
3.
|
5,5 pkt
|
Domen Prevc
|
| 5.
|
13 grudnia
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
134,0 m
|
131,0 m
|
271,9 pkt
|
3.
|
26,6 pkt
|
Domen Prevc
|
| 6.
|
1 lutego
|
2026
|
Willingen
|
Mühlenkopfschanze
|
K-130
|
HS-147
|
142,5 m
|
139,5 m
|
261,3 pkt
|
3.
|
39,9 pkt
|
Domen Prevc
|
| 7.
|
6 marca
|
2026
|
Lahti
|
Salpausselkä
|
K-116
|
HS-130
|
122,5 m
|
–
|
129,3 pkt
|
1.
|
–
|
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
| Źródło[26][27]
|
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
9 sierpnia
|
2025
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
121,5 m
|
128,5 m
|
272,3 pkt
|
2.
|
5,4 pkt
|
Marius Lindvik
|
| 2.
|
10 sierpnia
|
2025
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
124,0 m[m]
|
130,5 m
|
137,5 pkt
|
2.
|
1,9 pkt
|
Niklas Bachlinger
|
| 3.
|
20 września
|
2025
|
Predazzo
|
Trampolino Dal Ben
|
K-128
|
HS-143
|
134,5 m
|
135,5 m
|
269,6 pkt
|
3.
|
10,6 pkt
|
Ryōyū Kobayashi
|
| 4.
|
18 października
|
2025
|
Hinzenbach
|
Aigner-Schanze
|
K-85
|
HS-90
|
89,5 m
|
91,5 m
|
251,8 pkt
|
1.
|
–
|
| 5.
|
25 października
|
2025
|
Klingenthal
|
Vogtland Arena
|
K-125
|
HS-140
|
131,0 m
|
136,0 m
|
262,9 pkt
|
2.
|
7,3 pkt
|
Ryōyū Kobayashi
|
| 6.
|
8 sierpnia
|
2026
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
129,0 m
|
131,0 m
|
270,1 pkt
|
2.
|
1,7 pkt
|
Daniel Tschofenig
|
| 7.
|
9 sierpnia
|
2026
|
Courchevel
|
Tremplin du Praz
|
K-125
|
HS-132
|
123,0 m
|
132,0 m
|
277,1 pkt
|
2.
|
1,2 pkt
|
Daniel Tschofenig
|
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
stan na 9 sierpnia 2026
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
stan po zakończeniu LGP 2025
| Źródło[26][27]
|
| 2025
|
|
|
| 5
|
4
|
| Legenda
|
1 2 3 4-8 poniżej 8
(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
- – brak startu
|
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
5 grudnia
|
2021
|
Zhangjiakou
|
Snow Ruyi
|
K-125
|
HS-140
|
136,5 m
|
129,0 m
|
210,3 pkt
|
3.
|
16,8 pkt
|
Ulrich Wohlgenannt
|
| 2.
|
5 lutego
|
2022
|
Iron Mountain
|
Pine Mountain Jump
|
K-119
|
HS-133
|
133,0 m
|
122,0 m
|
243,9 pkt
|
2.
|
0,4 pkt
|
Domen Prevc
|
| 3.
|
12 marca
|
2022
|
Zakopane
|
Wielka Krokiew
|
K-125
|
HS-140
|
136,5 m
|
130,5 m
|
291,2 pkt
|
3.
|
9,4 pkt
|
Thomas Lackner
|
| 4.
|
10 grudnia
|
2022
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
112,0 m
|
122,0 m
|
294,7 pkt
|
2.
|
2,7 pkt
|
Sondre Ringen
|
| 5.
|
11 grudnia
|
2022
|
Vikersund
|
Vikersundbakken
|
K-105
|
HS-117
|
114,0 m
|
113,0 m
|
279,1 pkt
|
1.
|
–
|
| 6.
|
18 grudnia
|
2022
|
Ruka
|
Rukatunturi
|
K-120
|
HS-142
|
143,0 m
|
147,0 m
|
320,6 pkt
|
1.
|
–
|
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
10 sierpnia
|
2019
|
Wisła
|
im. Adama Małysza
|
K-120
|
HS-134
|
128,0 m
|
125,5 m
|
248,7 pkt
|
3.
|
9,1 pkt
|
Klemens Murańka
|
| 2.
|
14 września
|
2019
|
Lillehammer
|
Lysgårdsbakken
|
K-123
|
HS-140
|
126,0 m
|
–
|
116,8 pkt
|
2.
|
2,3 pkt
|
Klemens Murańka
|
| 3.
|
17 lipca
|
2021
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
122,5 m
|
124,0 m
|
216,7 pkt
|
3.
|
8,7 pkt
|
Eetu Nousiainen
|
| 4.
|
13 sierpnia
|
2021
|
Frenštát
|
Areal Horečky
|
K-95
|
HS-106
|
100,5 m
|
102,0 m
|
261,0 pkt
|
3.
|
5,9 pkt
|
Viktor Polášek
|
| 5.
|
17 września
|
2022
|
Stams
|
Brunnentalschanzen
|
K-105
|
HS-115
|
108,0 m
|
115,0 m
|
251,7 pkt
|
3.
|
11,8 pkt
|
Michael Hayböck
|
stan po zakończeniu LPK 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
| 1.
|
20 stycznia
|
2021
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
103,0 m
|
97,0 m
|
255,1 pkt
|
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Lp.
|
Dzień
|
Rok
|
Miejscowość
|
Skocznia
|
Punkt K
|
HS
|
Skok 1
|
Skok 2
|
Nota
|
Lok.
|
Strata
|
Zwycięzca
|
| 1.
|
17 marca
|
2018
|
Falun
|
Lugnet
|
K-90
|
HS-100
|
91,0 m
|
92,0 m
|
225,7 pkt
|
3.
|
12,9 pkt
|
Julian Hahn
|
| 2.
|
15 września
|
2018
|
Râșnov
|
Trambulina Valea Cărbunării
|
K-90
|
HS-97
|
93,0 m
|
94,5 m
|
230,7 pkt
|
2.
|
2,2 pkt
|
Ren Nikaidō
|
| 3.
|
20 stycznia
|
2021
|
Szczyrk
|
Skalite
|
K-95
|
HS-104
|
103,0 m
|
97,0 m
|
255,1 pkt
|
1.
|
–
|
| 4.
|
27 lutego
|
2021
|
Oberhof
|
Rennsteigschanze
|
K-90
|
HS-100
|
102,0 m
|
99,0 m
|
261,8 pkt
|
2.
|
9,6 pkt
|
Maximilian Ortner
|
| 5.
|
16 lipca
|
2021
|
Kuopio
|
Puijo
|
K-120
|
HS-127
|
123,0 m
|
124,0 m
|
205,9 pkt
|
2.
|
1,5 pkt
|
Eetu Nousiainen
|
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Uwagi
- ↑ a b Skład zespołu: Agnes Reisch, Felix Hoffmann, Selina Freitag i Philipp Raimund
- ↑ a b Skład zespołu: Andreas Wellinger i Philipp Raimund
- ↑ a b Skład zespołu: Katharina Schmid, Philipp Raimund, Selina Freitag i Andreas Wellinger
- ↑ a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Philipp Raimund i Andreas Wellinger
- ↑ a b Skład zespołu: Pius Paschke, Felix Hoffmann, Karl Geiger i Philipp Raimund
- ↑ a b Skład zespołu: Philipp Raimund, Justin Lisso, Cedrik Weigel i Constantin Schmid
- ↑ a b Skład zespołu: Philipp Raimund, Luca Roth, Kilian Märkl i Constantin Schmid
- ↑ a b Skład zespołu: Luca Roth, Claudio Haas, Kilian Märkl i Philipp Raimund
- ↑ a b Skład zespołu: Pia Lilian Kübler, Philipp Raimund, Selina Freitag i Luca Roth
- ↑ a b Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
- ↑ a b Skład zespołu: Anna Rupprecht, Constantin Schmid, Selina Freitag i Philipp Raimund
- ↑ Ex aequo z Lovro Kosem
- ↑ Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodnika uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.
Przypisy
- ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-12].
- ↑ a b Philipp RAIMUND - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-07-12].
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang.).
- ↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-03]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-05-23]. (ang.).
- ↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-28]. (ang.).
- ↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-05-29]. (ang.).
- ↑ a b c Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-05-23]. (ang.).
- ↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).
- ↑ Adam Bucholz: ZIO w Mediolanie-Cortinie: Raimund mistrzem olimpijskim, Tomasiak ze srebrem!!!. skijumping.pl, 2026-02-09. [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lahti: Premierowy triumf Raimunda, dyskwalifikacja Prevca!. skijumping.pl, 2026-03-06. [dostęp 2026-03-06].
- ↑ Adam Bucholz: Freitag i Hoffmann mistrzami Niemiec w Oberhofie. skijumping.pl, 2025-10-30. [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Dominik Formela: Martin Hamann i Selina Freitag mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-04. [dostęp 2024-04-28].
- ↑ Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-14].
- ↑ Dominik Formela: Geiger ponownie mistrzem Niemiec - tym razem w drużynie. skijumping.pl, 2021-10-24. [dostęp 2022-04-16].
- ↑ Dominik Formela: Bawarczycy i Saksonki drużynowymi mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-05. [dostęp 2024-04-28].
- ↑ Adam Bucholz: Dominacja Bawarii w drużynowych Mistrzostwach Niemiec w Ga-Pa. skijumping.pl, 2024-10-13. [dostęp 2025-05-29].
- ↑ Dominik Formela: Bawarczycy drużynowymi mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2025-10-31. [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Dominik Formela: Eisenbichler mistrzem Niemiec, bezkonkurencyjni Bawarczycy. skijumping.pl, 2020-10-22. [dostęp 2021-04-28].
- ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Niemiec w Hinterzarten: Drużynowe zwycięstwo Bawarii. skijumping.pl, 2022-10-23. [dostęp 2023-06-03].
- ↑ a b c d e f g h i Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l RAIMUND Philipp 2000.06.23 GER. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-16].
- ↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang.).
- ↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang.).
Bibliografia